Księga Izajasza, rozdział 41

1 Taceant ad me insulæ, et gentes mutent fortitudinem : accedant, et tunc loquantur ; simul ad judicium propinquemus.

1 Niech milczą przede mną wyspy, a narody niech odmienią siłę; niech przystąpią i wtedy niech mówią, razem przystąpmy do sądu!

2 Quis suscitavit ab oriente Justum, vocavit eum ut sequeretur se ? Dabit in conspectu ejus gentes, et reges obtinebit : dabit quasi pulverem gladio ejus, sicut stipulam vento raptam arcui ejus.

2 Kto wzbudził od wschodu sprawiedliwego, wezwał go, aby szedł za nim? podda przed nim narody i królów odzierży; da jak proch mieczowi jego, jak źdźbło od wiatru porwane łukowi jego?

3 Persequetur eos, transibit in pace : semita in pedibus ejus non apparebit.

3 Będzie ich gonił, przejdzie w pokoju, ścieżka się nie ukaże na nogach jego.

4 Quis hæc operatus est, et fecit, vocans generationes ab exordio ? Ego Dominus : primus et novissimus ego sum.

4 Któż to sprawił i uczynił, wzywający pokolenia od początku? Ja, Pan, pierwszy i ostatni ja jestem!

5 Viderunt insulæ, et timuerunt ; extrema terræ obstupuerunt : appropinquaverunt, et accesserunt.

5 Ujrzały wyspy i zlękły się krańce ziemi zdumiały się, przybliżyły się i przystąpiły.

6 Unusquisque proximo suo auxiliabitur, et fratri suo dicet : Confortare.

6 Każdy bliźniego swego ratuje i bratu swemu rzecze: „Wzmacniaj się!”

7 Confortavit faber ærarius percutiens malleo eum, qui cudebat tunc temporis, dicens : Glutino bonum est ; et confortavit eum clavis, ut non moveretur.

7 Zachęcał miedziennik, bijący młotem, tego, który kuł natenczas, mówiąc: „Do lutowania to dobre” i wzmocnił je gwoździami, aby się nie ruszało.

8 Et tu, Israël, serve meus, Jacob quem elegi, semen Abraham amici mei :

8 A ty, Izraelu, sługo mój, Jakubie, którego obrałem, rodzie Abrahama, przyjaciela mego,

9 in quo apprehendi te ab extremis terræ, et a longinquis ejus vocavi te, et dixi tibi : Servus meus es tu : elegi te, et non abjeci te.

9 w którym cię uchwyciłem z krańców ziemi, i z dalekiej strony wezwałem cię, i rzekłem ci: „Sługą moim jesteś, obrałem cię i nie odrzuciłem cię.”

10 Ne timeas, quia ego tecum sum ; ne declines, quia ego Deus tuus : confortavi te, et auxiliatus sum tibi, et suscepit te dextera Justi mei.

10 Nie bój się, bo ja jestem z tobą; nie uchylaj się, bo ja Bogiem twoim; wzmocniłem cię i ratowałem cię, i podtrzymała cię prawica sprawiedliwego mego.

11 Ecce confundentur et erubescent omnes qui pugnant adversum te ; erunt quasi non sint, et peribunt viri qui contradicunt tibi.

11 Oto zawstydzą się i zmieszają wszyscy, którzy walczą przeciw tobie; będą, jakby nie byli i wyginą mężowie, którzy ci się sprzeciwiają.

12 Quæres eos, et non invenies, viros rebelles tuos ; erunt quasi non sint, et veluti consumptio homines bellantes adversum te.

12 Szukać ich będziesz, a nie znajdziesz mężów opornych tobie; będą jakby nie byli i jak zguba - ludzie, którzy walczą przeciw tobie.

13 Quia ego Dominus Deus tuus, apprehendens manum tuam, dicensque tibi : Ne timeas : ego adjuvi te.

13 Bo ja, Pan, Bóg twój, jestem, który trzymam rękę twoją i mówię tobie: „Nie bój się! ja ciebie wspomogłem.”

14 Noli timere, vermis Jacob, qui mortui estis ex Israël : ego auxiliatus sum tibi, dicit Dominus, et redemptor tuus Sanctus Israël.

14 Nie bój się, robaku Jakubie, którzy pomarliście z Izraela! ja cię poratowałem, mówi Pan, a odkupiciel twój - Święty Izraelów.

15 Ego posui te quasi plaustrum triturans novum, habens rostra serrantia ; triturabis montes, et comminues, et colles quasi pulverem pones.

15 Ja cię uczyniłem jakby wóz młócący nowy, który ma zęby trące; będziesz młócił góry i zetrzesz, i pagórki jakby w proch obrócisz.

16 Ventilabis eos, et ventus tollet, et turbo disperget eos ; et tu exsultabis in Domino, in Sancto Israël lætaberis.

16 Będziesz je wiał, a wiatr pochwyci i wicher rozmiecie je; a ty się rozradujesz w Panu, rozweselisz się w Świętym Izraelowym.

17 Egeni et pauperes quærunt aquas, et non sunt ; lingua eorum siti aruit. Ego Dominus exaudiam eos, Deus Israël, non derelinquam eos.

17 Nędzarze i ubodzy szukają wody, a nie ma jej, język ich usechł od pragnienia. Ja, Pan, wysłucham ich, Bóg Izraelów, nie opuszczę ich.

18 Aperiam in supinis collibus flumina, et in medio camporum fontes : ponam desertum in stagna aquarum, et terram inviam in rivos aquarum.

18 Otworzę na wysokich pagórkach rzeki, a wpośród pól źródła: obrócę puszczę w jeziora wodne, a ziemię bezdrożną w źródła wód.

19 Dabo in solitudinem cedrum, et spinam, et myrtum, et lignum olivæ ; ponam in deserto abietem, ulmum, et buxum simul :

19 Dam na pustyni cedry, akację i mirt, i drzewo oliwne; postawię w pustyni jodłę, wiąz i bukszpan razem,

20 ut videant, et sciant, et recogitent, et intelligant pariter, quia manus Domini fecit hoc, et Sanctus Israël creavit illud.

20 aby ujrzeli i poznali, i zważyli i zrozumieli razem, że ręka Pańska to uczyniła, a Święty Izraelów stworzył to.

21 Prope facite judicium vestrum, dicit Dominus ; Afferte, si quid forte habetis, dicit rex Jacob.

21 Przedłóżcie sprawę waszą, mówi Pan; przynieście, jeśli co mocnego macie, rzekł król Jakubów.

22 Accedant, et nuntient nobis quæcumque ventura sunt ; priora quæ fuerunt, nuntiate, et ponemus cor nostrum, et sciemus novissima eorum ; et quæ ventura sunt, indicate nobis.

22 Niech przystąpią i niech wam oznajmią wszystko, co ma przyjść; pierwsze rzeczy, które były, opowiedzcie, a rozważymy w sercu naszym i będziemy wiedzieć ostatnie rzeczy ich; i co przyjść ma, powiedzcie nam!

23 Annuntiate quæ ventura sunt in futurum, et sciemus quia dii estis vos ; bene quoque aut male, si potestis, facite, et loquamur et videamus simul.

23 Oznajmijcie, co ma przyjść potem, a poznamy, żeście wy bogowie; uczyńcie też dobrze albo źle, jeśli możecie, a mówmy i obaczmy społem!

24 Ecce vos estis ex nihilo, et opus vestrum ex eo quod non est : abominatio est qui elegit vos.

24 Oto wy jesteście z niczego i dzieło wasze z tego, co nie jest; obrzydłością jest ten, co was obrał.

25 Suscitavi ab aquilone, et veniet ab ortu solis : vocabit nomen meum, et adducet magistratus quasi lutum, et velut plastes conculcans humum.

25 Wzbudziłem z północy, a przyjdzie ze wschodu, będzie wzywał imienia mego i postąpi z książętami jak z błotem, i jak garncarz depcący glinę.

26 Quis annuntiavit ab exordio ut sciamus, et a principio ut dicamus : Justus es ? Non est neque annuntians, neque prædicens, neque audiens sermones vestros.

26 Kto oznajmił najpierw, abyśmy wiedzieli? i z początku, abyśmy rzekli: „Jesteś sprawiedliwy?” Nie ma nikogo, kto by oznajmił, ani kto by przepowiedział, ani kto by słuchał mów waszych.

27 Primus ad Sion dicet : Ecce adsunt, et Jerusalem evangelistam dabo.

27 Pierwszy do Syjonu rzecze: „Oto są,” a Jerozolimie dam zwiastuna.

28 Et vidi, et non erat neque ex istis quisquam qui iniret consilium, et interrogatus responderet verbum.

28 I widziałem, a nie było ani wśród nich nikogo, kto by dał radę, a zapytany słowo odpowiedział.

29 Ecce omnes injusti, et vana opera eorum ; ventus et inane simulacra eorum.

29 Oto wszyscy niesprawiedliwi i próżne dzieła ich; wiatrem i próżnością są bałwany ich.