Księga Jeremiasza, rozdział 11

1 Verbum quod factum est a Domino ad Jeremiam, dicens :

1 Słowo, które się stało od Pana do Jeremiasza, mówiąc:

2 Audite verba pacti hujus, et loquimini ad viros Juda, et ad habitatores Jerusalem,

2 „Słuchajcie słów przymierza tego, a mówcie do mężów judzkich i do mieszkańców Jeruzalem.

3 et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Maledictus vir qui non audierit verba pacti hujus

3 I powiesz do nich: To mówi Pan, Bóg Izraelów: Przeklęty mąż, który nie usłucha słów przymierza tego,

4 quod præcepi patribus vestris, in die qua eduxi eos de terra Ægypti, de fornace ferrea, dicens : Audite vocem meam, et facite omnia quæ præcipio vobis, et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum :

4 które przykazałem ojcom waszym dnia, którego ich wywiodłem z ziemi Egipskiej, z pieca żelaznego, mówiąc: Słuchajcie głosu mego, a czyńcie wszystko, co wam rozkazuję, i będziecie mi ludem, a ja wam będę Bogiem;

5 ut suscitem juramentum quod juravi patribus vestris, daturum me eis terram fluentem lacte et melle, sicut est dies hæc. Et respondi, et dixi : Amen, Domine.

5 abym wzbudził przysięgę, którą przysiągłem ojcom waszym, że im dam ziemię opływającą mlekiem i miodem, jak jest w ten dzień.” I odpowiedziałem, i rzekłem: „Amen, Panie!”

6 Et dixit Dominus ad me : Vociferare omnia verba hæc in civitatibus Juda, et foris Jerusalem, dicens : Audite verba pacti hujus, et facite illa,

6 I rzekł Pan do mnie: „Głoś wszystkie te słowa w miastach judzkich i przed Jeruzalem mówiąc: „Słuchajcie słów przymierza tego i czyńcie je!”

7 quia contestans contestatus sum patres vestros, in die qua eduxi eos de terra Ægypti, usque ad diem hanc : mane consurgens contestatus sum, et dixi : Audite vocem meam.

7 Bo usilnie przestrzegałem ojców waszych dnia, którego ich wywiodłem z ziemi Egipskiej, aż do dnia tego; rano wstając przestrzegałem i mówiłem: „Słuchajcie głosu mego!”

8 Et non audierunt, nec inclinaverunt aurem suam, sed abierunt, unusquisque in pravitate cordis sui mali : et induxi super eos omnia verba pacti hujus quod præcepi ut facerent, et non fecerunt.

8 A nie słuchali i nie nakłonili ucha swego, ale chodzili każdy w przewrotności serca swego złego; i przywiodłem na nich wszystkie słowa przymierza tego, które przykazałem, aby czynili, a nie czynili.”

9 Et dixit Dominus ad me : Inventa est conjuratio in viris Juda et in habitatoribus Jerusalem.

9 I rzekł Pan do mnie: „Znalazło się sprzysiężenie wśród mężów judzkich i mieszkańców Jeruzalem.

10 Reversi sunt ad iniquitates patrum suorum priores, qui noluerunt audire verba mea : et hi ergo abierunt post deos alienos, ut servirent eis : irritum fecerunt domus Israël et domus Juda pactum meum quod pepigi cum patribus eorum.

10 Wrócili się do nieprawości ojców swych pierwszych, którzy nie chcieli słuchać słów moich; a tak i ci poszli za bogami cudzymi, aby im służyć, zgwałcił dom Izraelski i dom Judzki przymierze moje, które z ojcami ich zawarłem.”

11 Quam ob rem hæc dicit Dominus : Ecce ego inducam super eos mala de quibus exire non poterunt : et clamabunt ad me, et non exaudiam eos.

11 Przeto to mówi Pan: „Oto ja przywiodę na nich zło, z którego nie będą mogli wyjść; będą wołać do mnie, a nie wysłucham ich.

12 Et ibunt civitates Juda et habitatores Jerusalem, et clamabunt ad deos quibus libant, et non salvabunt eos in tempore afflictionis eorum.

12 I pójdą miasta judzkie i mieszkańcy Jeruzalem, i będą wołać do bogów, którym ofiary składają, a nie wybawią ich czasu ich utrapienia.

13 Secundum numerum enim civitatum tuarum erant dii tui, Juda : et secundum numerum viarum Jerusalem, posuisti aras confusionis, aras ad libandum Baalim.

13 Bo wedle liczby miast twoich byli bogowie twoi, Judo, a według liczby ulic jerozolimskich nastawialiście ołtarzów ohydnych, ołtarzów na składanie płynnych ofiar Baalom.

14 Tu ergo noli orare pro populo hoc, et ne assumas pro eis laudem et orationem, quia non exaudiam in tempore clamoris eorum ad me, in tempore afflictionis eorum.

14 Przeto ty nie módl się za tym ludem ani nie podnoś za nimi chwały i modlitwy, bo nie wysłucham czasu wołania do mnie, czasu utrapienia ich.

15 Quid est, quod dilectus meus in domo mea fecit scelera multa ? numquid carnes sanctæ auferent a te malitias tuas, in quibus gloriata es ?

15 Cóż to jest, że miły mój w domu moim popełnił wiele złości? Czy mięso święte odejmie od ciebie złości twoje, z których się chlubiłaś?

16 Olivam uberem, pulchram, fructiferam, speciosam, vocavit Dominus nomen tuum : ad vocem loquelæ, grandis exarsit ignis in ea, et combusta sunt fruteta ejus.

16 Oliwą obfitą, piękną, rodzajną, śliczną nazwał Pan imię twoje; na głos mówienia wielki ogień na niej się zapalił i pogorzały gałązki jej.

17 Et Dominus exercituum, qui plantavit te, locutus est super te malum, pro malis domus Israël, et domus Juda, quæ fecerunt sibi ad irritandum me, libantes Baalim.

17 I Pan zastępów, który cię szczepił, mówił przeciw tobie zło z powodu złości domu Izraelskiego i domu Judzkiego, których sobie naczynili, aby mię drażnić, ofiarując Baalom.

18 Tu autem, Domine, demonstrasti mihi, et cognovi : tunc ostendisti mihi studia eorum.

18 Ale ty, Panie, ukazałeś mi, i poznałem; wtedy pokazałeś mi knowania ich.

19 Et ego quasi agnus mansuetus, qui portatur ad victimam : et non cognovi quia cogitaverunt super me consilia, dicentes : Mittamus lignum in panem ejus, et eradamus eum de terra viventium, et nomen ejus non memoretur amplius.

19 A ja byłem jak baranek cichy, którego niosą na rzeź, a nie wiedziałem, że umyślili przeciwko mnie zamysły, mówiąc: „Włóżmy drewno w chleb jego i wygładźmy go z ziemi żyjących, a imienia jego niech więcej nie wspomną!”

20 Tu autem, Domine Sabaoth, qui judicas juste, et probas renes et corda, videam ultionem tuam ex eis : tibi enim revelavi causam meam.

20 Ale ty, Panie zastępów, który sądzisz sprawiedliwie, a nerek i serca doświadczasz, niech ujrzę pomstę twoją nad nimi, bo tobie objawiłem sprawę moją!

21 Propterea hæc dicit Dominus ad viros Anathoth, qui quærunt animam tuam, et dicunt : Non prophetabis in nomine Domini, et non morieris in manibus nostris :

21 „Przeto to mówi Pan do mężów Anatot, którzy szukają duszy twojej i mówią: „Nie będziesz prorokował w imię Pańskie, abyś nie umarł z rąk naszych.”

22 propterea hæc dicit Dominus exercituum : Ecce ego visitabo super eos : juvenes morientur in gladio ; filii eorum et filiæ eorum morientur in fame.

22 Przeto to mówi Pan zastępów: Oto ja nawiedzę ich: młodzieńcy pomrą od miecza, synowie ich i córki ich pomrą od głodu.

23 Et reliquiæ non erunt ex eis : inducam enim malum super viros Anathoth, annum visitationis eorum.

23 A szczątku nie będzie po nich; bo przywiodę zło na mężów Anatot, rok nawiedzenia ich.”