Księga Jeremiasza, rozdział 12

1 Justus quidem tu es, Domine, si disputem tecum : verumtamen justa loquar ad te : Quare via impiorum prosperatur ; bene est omnibus qui prævaricantur et inique agunt ?

1 Sprawiedliwyś ty wprawdzie, Panie, gdybym się z tobą spierał; wszelako sprawiedliwości będę mówił do ciebie. Czemu się szczęści droga niezbożnych, dobrze się mają wszyscy, którzy przestępują i nieprawość czynią?

2 Plantasti eos, et radicem miserunt : proficiunt, et faciunt fructum : prope es tu ori eorum, et longe a renibus eorum.

2 Zasadziłeś ich i rozkorzenili się, rosną i owoc wydają, blisko ty jesteś ust ich, a daleko od nerek ich.

3 Et tu, Domine, nosti me, vidisti me, et probasti cor meum tecum. Congrega eos quasi gregem ad victimam, et sanctifica eos in die occisionis.

3 A ty, Panie, znasz mię, widziałeś mię i doświadczyłeś serca mego względem ciebie. Zgromadź ich jak trzodę na rzeź i poświęć ich w dzień zabijania.

4 Usquequo lugebit terra, et herba omnis regionis siccabitur, propter malitiam habitantium in ea ? Consumptum est animal, et volucre, quoniam dixerunt : Non videbit novissima nostra.

4 Dokądże płakać będzie ziemia, a ziele wszelkiego pola schnąć będzie? Dla złości mieszkających na niej wyginęło bydło i ptactwo, bo mówili: „Nie ujrzy ostatków naszych.”

5 Si cum peditibus currens laborasti, quomodo contendere poteris cum equis ? cum autem in terra pacis securus fueris, quid facies in superbia Jordanis ?

5 „Jeśli z pieszymi biegnąc zmęczyłeś się, jakże będziesz mógł iść z końmi w zawody? A gdy w ziemi pokoju byłeś bezpieczny, cóż uczynisz w przepychu Jordanu?

6 Nam et fratres tui, et domus patris tui, etiam ipsi pugnaverunt adversum te, et clamaverunt post te plena voce : ne credas eis, cum locuti fuerint tibi bona.

6 Bo i bracia twoi i dom ojca twego, i ci walczyli przeciw tobie, i wołali za tobą pełnym głosem. Nie wierz im, gdy będą mówić do ciebie przyjaźnie.

7 Reliqui domum meam ; dimisi hæreditatem meam : dedi dilectam animam meam in manu inimicorum ejus.

7 „Opuściłem dom mój, zostawiłem dziedzictwo moje, dałem miłą duszę swoją w ręce nieprzyjaciół jej.

8 Facta est mihi hæreditas mea quasi leo in silva : dedit contra me vocem, ideo odivi eam.

8 Stało mi się dziedzictwo moje jak lew w lesie: podniosło przeciwko mnie głos, dlatego mam je w nienawiści.

9 Numquid avis discolor hæreditas mea mihi ? numquid avis tincta per totum ? Venite, congregamini, omnes bestiæ terræ : properate ad devorandum.

9 Czy dziedzictwo moje jest mi pstrym ptakiem? Czy ptakiem zewsząd pofarbowanym? Przyjdźcie, zbierzcie się, wszystkie zwierzęta ziemi, spieszcie się na pożarcie!

10 Pastores multi demoliti sunt vineam meam, conculcaverunt partem meam, dederunt portionem meam desiderabilem in desertum solitudinis.

10 Mnodzy pasterze zniszczyli winnicę moją, podeptali dział mój, obrócili część moją rozkoszną w próżną pustynię.

11 Posuerunt eam in dissipationem, luxitque super me : desolatione desolata est omnis terra, quia nullus est qui recogitet corde.

11 Wydali ją na rozwalenie i płakała nade mną; opustoszała wszystka ziemia, bo nie masz, kto by uważał w sercu.

12 Super omnes vias deserti venerunt vastatores, quia gladius Domini devorabit : ab extremo terræ usque ad extremum ejus, non est pax universæ carni.

12 Na wszystkie drogi puszczy przyszli burzyciele, bo miecz Pański pożre od końca ziemi aż do końca jej; nie masz pokoju wszelkiemu ciału.

13 Seminaverunt triticum, et spinas messuerunt : hæreditatem acceperunt, et non eis proderit. Confundemini a fructibus vestris propter iram furoris Domini.

13 Siali pszenicę, ale ciernie żęli, wzięli dziedzictwo, a nie pomoże im; zawstydzicie się urodzajów waszych dla gniewu zapalczywości Pańskiej.

14 Hæc dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos, qui tangunt hæreditatem quam distribui populo meo Israël : Ecce ego evellam eos de terra sua, et domum Juda evellam de medio eorum.

14 To mówi Pan przeciw wszystkim sąsiadom moim najgorszym, naruszającym dziedzictwo, które wydzieliłem ludowi memu izraelskiemu: Oto ja wyrwę ich z ziemi ich, i dom Judzki wyrwę spośród nich.

15 Et cum evulsero eos, convertar, et miserebor eorum, et reducam eos : virum ad hæreditatem suam, et virum in terram suam.

15 A gdy ich wyrwę, wrócę się i zlituję się nad nimi, i przywrócę ich, każdego do dziedzictwa swego i każdego do ziemi jego.

16 Et erit : si eruditi didicerint vias populi mei, ut jurent in nomine meo : Vivit Dominus ! sicut docuerunt populum meum jurare in Baal, ædificabuntur in medio populi mei.

16 I będzie: jeśli ucząc nauczą się dróg ludu mego, żeby przysięgali na imię moje: „Żyje Pan!” - jak nauczyli lud mój przysięgać na Baala, zbudują się wpośród ludu mego.

17 Quod si non audierint, evellam gentem illam evulsione et perditione, ait Dominus.

17 Lecz jeśli nie usłuchają, wyrwę naród ów zupełnie i zatracę, mówi Pan.”