Księga Jeremiasza, rozdział 13

1 Hæc dicit Dominus ad me : Vade, et posside tibi lumbare lineum, et pones illud super lumbos tuos, et in aquam non inferes illud.

1 To mówi Pan do mnie: „Idź, a kup sobie pas lniany i włóż go na biodra twoje, a do wody nie kładź go.”

2 Et possedi lumbare juxta verbum Domini, et posui circa lumbos meos.

2 I kupiłem pas według słowa Pańskiego i włożyłem około bioder swoich.

3 Et factus est sermo Domini ad me secundo, dicens :

3 I stała się mowa Pańska do mnie po wtóre, mówiąc:

4 Tolle lumbare quod possedisti, quod est circa lumbos tuos : et surgens vade ad Euphraten, et absconde ibi illud in foramine petræ.

4 „Weźmij pas, który kupiłeś i który jest około bioder twoich, a wstawszy, idź do Eufratu i skryj go tam w szczelinie skalnej.”

5 Et abii, et abscondi illud in Euphrate, sicut præceperat mihi Dominus.

5 I poszedłem, i skryłem go w Eufracie, jak mi był Pan rozkazał.

6 Et factum est post dies plurimos, dixit Dominus ad me : Surge, vade ad Euphraten, et tolle inde lumbare quod præcepi tibi ut absconderes illud ibi.

6 I stało się po wielu dniach, rzekł Pan do mnie: „Wstań, idź do Eufratu, a weźmij stamtąd pas, który ci kazałem tam schować.”

7 Et abii ad Euphraten, et fodi, et tuli lumbare de loco ubi absconderam illud : et ecce computruerat lumbare, ita ut nulli usui aptum esset.

7 I poszedłem do Eufratu, i kopałem, i wziąłem pas z miejsca, gdziem go był skrył; a oto był zgnił pas, tak iż się na nic nie przydał.

8 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

8 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

9 Hæc dicit Dominus : Sic putrescere faciam superbiam Juda, et superbiam Jerusalem multam :

9 „To mówi Pan: Tak zgnoję pychę Judy i pychę Jeruzalem wielką,

10 populum istum pessimum qui nolunt audire verba mea, et ambulant in pravitate cordis sui, abieruntque post deos alienos ut servirent eis et adorarent eos : et erunt sicut lumbare istud, quod nulli usui aptum est.

10 ten lud najgorszy, którzy nie chcą słuchać słów moich, a chodzą w przewrotności serca swego i chodzili za bogami obcymi, aby im służyć i kłaniać się im; i będą jak ten pas, który się na nic nie przyda.

11 Sicut enim adhæret lumbare ad lumbos viri, sic agglutinavi mihi omnem domum Israël, et omnem domum Juda, dicit Dominus, ut essent mihi in populum, et in nomen, et in laudem, et in gloriam : et non audierunt.

11 Bo jak pas przystaje do bioder męża, tak ja spoiłem ze sobą wszystek dom Izraelski i wszystek dom Judzki, mówi Pan, aby mi byli ludem i imieniem, i chwałą, i sławą; lecz nie usłuchali.

12 Dices ergo ad eos sermonem istum : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Omnis laguncula implebitur vino. Et dicent ad te : Numquid ignoramus quia omnis laguncula implebitur vino ?

12 Powiedz tedy do nich to słowo: „To mówi Pan, Bóg izraelski: Każda flaszka będzie napełniona winem.” I rzekną do ciebie: „Czy nie wiemy, że każda flaszka będzie napełniona winem?”

13 Et dices ad eos : Hæc dicit Dominus : Ecce ego implebo omnes habitatores terræ hujus, et reges qui sedent de stirpe David super thronum ejus, et sacerdotes, et prophetas, et omnes habitatores Jerusalem, ebrietate.

13 I rzeczesz do nich: „To mówi Pan: Oto ja napełnię wszystkich mieszkańców tej ziemi i królów, którzy siedzą z pokolenia Dawida na stolicy jego, i kapłanów, i proroków, i wszystkich mieszkańców Jerozolimy pijaństwem:

14 Et dispergam eos virum a fratre suo, et patres et filios pariter, ait Dominus. Non parcam, et non concedam : neque miserebor, ut non disperdam eos.

14 i rozproszę ich, męża od brata swego, i ojców i synów zarówno, mówi Pan; nie oszczędzę ani przepuszczę ani się nie zlituję, żebym ich nie miał wytracić.”

15 Audite, et auribus percipite : nolite elevari, quia Dominus locutus est.

15 Słuchajcie a bierzcie w uszy! Nie wynoście się, bo Pan mówił.

16 Date Domino Deo vestro gloriam antequam contenebrescat, et antequam offendant pedes vestri ad montes caliginosos : exspectabitis lucem, et ponet eam in umbram mortis, et in caliginem.

16 Dajcie Panu, Bogu waszemu chwałę, nim się zaćmi i nim się potrącą nogi wasze o góry ciemne; będziecie czekać światła, a obróci je w cień śmierci i we mgłę.

17 Quod si hoc non audieritis, in abscondito plorabit anima mea a facie superbiæ : plorans plorabit, et deducet oculus meus lacrimam, quia captus est grex Domini.

17 A jeśli tego słuchać nie będziecie, w ukryciu płakać będzie dusza moja dla pychy, płacząc płakać będzie i wyleje łzy oko moje, że pojmano stado Pańskie.

18 Dic regi et dominatrici : Humiliamini, sedete, quoniam descendit de capite vestro corona gloriæ vestræ.

18 „Mów królowi i panującej: „Ukorzcie się, siądźcie, bo spadła z głowy waszej korona chwały waszej.”

19 Civitates austri clausæ sunt, et non est qui aperiat : translata est omnis Juda transmigratione perfecta.

19 Miasta południowe zawarte są, a nie ma, kto by otworzył; przeniesiony jest wszystek Juda przeniesieniem zupełnym.

20 Levate oculos vestros et videte, qui venitis ab aquilone : ubi est grex qui datus est tibi, pecus inclytum tuum ?

20 Podnieście oczy wasze a obaczcie, którzy idziecie z północy. Gdzie jest stado, które tobie dano, wspaniały dobytek twój?

21 Quid dices cum visitaverit te ? tu enim docuisti eos adversum te, et erudisti in caput tuum. Numquid non dolores apprehendent te, quasi mulierem parturientem ?

21 Co rzeczesz, gdy cię nawiedzi? Bo ich ty nauczyłaś przeciw sobie i wyćwiczyłaś na głowę swoją; czy cię nie pochwycą boleści, jak niewiastę rodzącą?

22 Quod si dixeris in corde tuo : Quare venerunt mihi hæc ? propter multitudinem iniquitatis tuæ revelata sunt verecundiora tua, pollutæ sunt plantæ tuæ.

22 A jeśli rzeczesz w sercu twoim: „Czemu mię to spotkało?” - dla mnóstwa nieprawości twej odkryto wstydliwe twe członki, zmazane są stopy twoje.

23 Si mutare potest Æthiops pellem suam, aut pardus varietates suas, et vos poteritis benefacere, cum didiceritis malum.

23 Jeśli może odmienić murzyn skórę swoją albo pantera pręgi swoje, i wy będziecie dobrze czynić, nauczywszy się złego.

24 Et disseminabo eos quasi stipulam quæ vento raptatur in deserto.

24 I rozsieję ich jak źdźbło, które wiatr porywa na puszczy.

25 Hæc sors tua, parsque mensuræ tuæ a me, dicit Dominus, quia oblita es mei, et confisa es in mendacio.

25 Ten to los twój i dział miary twej ode mnie, mówi Pan, ponieważ mnie zapomniałaś, a ufałaś w kłamstwie.

26 Unde et ego nudavi femora tua contra faciem tuam, et apparuit ignominia tua :

26 Przeto ja też obnażyłem łono twoje przed obliczem twoim, i ukazała się sromota twoja,

27 adulteria tua, et hinnitus tuus, scelus fornicationis tuæ : super colles in agro vidi abominationes tuas. Væ tibi, Jerusalem ! non mundaberis post me : usquequo adhuc ?

27 cudzołóstwa twoje i rżenie twoje, niecnota wszeteczeństwa twego na pagórkach; na polu widziałem obrzydłości twoje. Biada tobie, Jeruzalem! nie oczyścisz się za mną? pókiż jeszcze?”