Księga Jeremiasza, rozdział 16

1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

1 I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

2 Non accipies uxorem, et non erunt tibi filii et filiæ in loco isto.

2 „Nie pojmiesz żony i nie będziesz miał synów i córek na tym miejscu.

3 Quia hæc dicit Dominus super filios et filias qui generantur in loco isto, et super matres eorum, quæ genuerunt eos, et super patres eorum, de quorum stirpe sunt nati in terra hac :

3 Bo to mówi Pan o synach i o córkach, które się rodzą na tym miejscu, i o matkach ich, które ich porodziły, i o ojcach ich, z których plemienia się zrodzili w tej ziemi:

4 Mortibus ægrotationum morientur : non plangentur, et non sepelientur : in sterquilinium super faciem terræ erunt, et gladio et fame consumentur : et erit cadaver eorum in escam volatilibus cæli et bestiis terræ.

4 Śmierciami chorób pomrą, nie będą opłakani ani pogrzebani, gnojem na powierzchni ziemi będą, a mieczem i głodem będą wytraceni; i będzie trup ich strawą ptactwu powietrznemu i zwierzowi ziemnemu.

5 Hæc enim dicit Dominus : Ne ingrediaris domum convivii, neque vadas ad plangendum, neque consoleris eos, quia abstuli pacem meam a populo isto, dicit Dominus, misericordiam et miserationes.

5 Bo to mówi Pan: Nie wchodź do domu uczty ani nie chodź na płakanie, ani ich nie pocieszaj, bo odjąłem pokój mój od ludu tego, mówi Pan, miłosierdzie i zmiłowanie.

6 Et morientur grandes et parvi in terra ista : non sepelientur, neque plangentur, et non se incident, neque calvitium fiet pro eis.

6 I pomrą wielcy i mali w tej ziemi; nie pogrzebią ich i płakać ich nie będą, i nie będą się nacinać ani łysinę czynić dla nich.

7 Et non frangent inter eos lugenti panem ad consolandum super mortuo, et non dabunt eis potum calicis ad consolandum super patre suo et matre.

7 I nie będą między nimi płaczącemu łamać chleba dla pociechy nad umarłym ani im nie dadzą napoju z kubka dla pociechy po ojcu jego i matce jego.

8 Et domum convivii non ingrediaris, ut sedeas cum eis, et comedas, et bibas.

8 Do domu też uczty nie wchodź aby siedzieć z nimi i jeść i pić.

9 Quia hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël : Ecce ego auferam de loco isto, in oculis vestris, et in diebus vestris, vocem gaudii et vocem lætitiæ, vocem sponsi et vocem sponsæ.

9 Bo to mówi Pan, Bóg zastępów, Bóg Izraelów: Oto ja wezmę z miejsca tego przed oczyma waszymi i za dni waszych głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy.

10 Et cum annuntiaveris populo huic omnia verba hæc, et dixerint tibi : Quare locutus est Dominus super nos omne malum grande istud ? quæ iniquitas nostra, et quod peccatum nostrum, quod peccavimus Domino Deo nostro ?

10 A gdy opowiesz ludowi temu te wszystkie słowa, i rzekną do ciebie: „Dlaczego Pan mówił przeciw nam to wszystko zło wielkie? Co za nieprawość nasza i co za grzech nasz, którym zgrzeszyliśmy Panu, Bogu naszemu?”

11 dices ad eos : Quia dereliquerunt me patres vestri, ait Dominus, et abierunt post deos alienos, et servierunt eis, et adoraverunt eos, et me dereliquerunt, et legem meam non custodierunt.

11 powiesz do nich: Przeto że mię opuścili ojcowie wasi, mówi Pan, i chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, a mnie opuścili i zakonu mego nie strzegli.

12 Sed et vos pejus operati estis quam patres vestri : ecce enim ambulat unusquisque post pravitatem cordis sui mali, ut me non audiat.

12 Lecz i wy gorzej czyniliście niż ojcowie wasi: bo oto chodzi każdy za przewrotnością serca swego złego, żeby mnie nie słuchać.

13 Et ejiciam vos de terra hac in terram quam ignoratis, vos et patres vestri : et servietis ibi diis alienis, die ac nocte, qui non dabunt vobis requiem.

13 I wypędzę was z tej ziemi do ziemi, której nie znacie wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie we dnie i w nocy bogom cudzym, którzy wam nie dadzą odpoczynku.

14 Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus, et non dicetur ultra : Vivit Dominus qui eduxit filios Israël de terra Ægypti,

14 Przeto oto dni idą, mówi Pan, i nie powiedzą więcej: „Żyje Pan, który wywiódł synów Izraelowych z ziemi Egipskiej,”

15 sed : Vivit Dominus qui eduxit filios Israël de terra aquilonis, et de universis terris ad quas ejeci eos : et reducam eos in terram suam, quam dedi patribus eorum.

15 ale: „Żyje Pan, który wywiódł synów Izraelowych z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich wypędziłem; bo wrócę ich do ziemi ich, którą ojcom ich dałem.

16 Ecce ego mittam piscatores multos, dicit Dominus, et piscabuntur eos : et post hæc mittam eis multos venatores, et venabuntur eos de omni monte, et de omni colle, et de cavernis petrarum.

16 Oto ja poślę wielu rybaków, mówi Pan, i będą ich łowić; a potem poślę im łowców mnogich, i będą ich łowić z każdej góry i z każdego pagórka i z jaskiń skalnych.

17 Quia oculi mei super omnes vias eorum : non sunt absconditæ a facie mea, et non fuit occultata iniquitas eorum ab oculis meis.

17 Bo oczy moje nad wszystkimi drogami ich: nie zataiły się od oblicza mego i nie była zakryta nieprawość ich od oczu moich.

18 Et reddam primum duplices iniquitates et peccata eorum, quia contaminaverunt terram meam in morticinis idolorum suorum, et abominationibus suis impleverunt hæreditatem meam.

18 I oddam naprzód w dwójnasób za nieprawości i grzechy ich, gdyż splugawili ziemię moją trupami bałwanów swoich i obrzydłościami swymi napełnili dziedzictwo moje.”

19 Domine, fortitudo mea, et robur meum, et refugium meum in die tribulationis, ad te gentes venient ab extremis terræ, et dicent : Vere mendacium possederunt patres nostri, vanitatem quæ eis non profuit.

19 Panie, mocy moja i siło moja i ucieczko moja w dzień utrapienia! Do ciebie przyjdą narody od krańców ziemi i rzekną: „Zaprawdę fałsz odziedziczyli byli ojcowie nasi, marność, która im nie pomogła.

20 Numquid faciet sibi homo deos, et ipsi non sunt dii ?

20 Czyż uczyni sobie człowiek bogów? a oni nie są bogami!”

21 Idcirco ecce ego ostendam eis per vicem hanc, ostendam eis manum meam, et virtutem meam, et scient quia nomen mihi Dominus.

21 „Przeto oto ja pokażę im tym razem, pokażę im rękę moją i moc moją, i poznają, że imię moje Pan!