Księga Jeremiasza, rozdział 3

1 Vulgo dicitur : Si dimiserit vir uxorem suam, et recedens ab eo duxerit virum alterum, numquid revertetur ad eam ultra ? numquid non polluta et contaminata erit mulier illa ? Tu autem fornicata es cum amatoribus multis : tamen revertere ad me, dicit Dominus, et ego suscipiam te.

1 Mówię pospolicie: „Jeśli opuści mąż żonę swoją, a odszedłszy od niego, pójdzie za innego męża, czy się jeszcze do niej wróci? Czy nie zmazana i nie splugawiona będzie owa niewiasta?” A ty cudzołożyłaś z wielu kochankami! Wszakże wróć się do mnie mówi Pan, a ja ciebie przyjmę.

2 Leva oculos tuos in directum, et vide ubi non prostrata sis. In viis sedebas, exspectans eos quasi latro in solitudine : et polluisti terram in fornicationibus tuis, et in malitiis tuis.

2 Podnieś oczy twe na wprost a obacz, gdzieś się nie pokładała. Siadałaś przy drogach, czekając na nich jak zbójca na puszczy, i splugawiłaś ziemię wszeteczeństwami twymi i złościami twymi.

3 Quam ob rem prohibitæ sunt stillæ pluviarum, et serotinus imber non fuit. Frons mulieris meretricis facta est tibi ; noluisti erubescere.

3 Przeto zahamowane zostały krople deszczów i deszczu późnego nie było; pokazałaś czoło wszetecznej niewiasty, nie chciałaś się wstydzić.

4 Ergo saltem amodo voca me : Pater meus, dux virginitatis meæ tu es :

4 A tak przynajmniej od tego czasu nazywaj mię: „Ojciec mój, książę panieństwa mego ty jesteś.

5 numquid irasceris in perpetuum, aut perseverabis in finem ? ecce locuta es, et fecisti mala, et potuisti.

5 Czy się na wieki gniewać będziesz, albo trwać do końca?” Oto mówiłaś i czyniłaś złości, i przemogłaś.”

6 Et dixit Dominus ad me in diebus Josiæ regis : Numquid vidisti quæ fecerit aversatrix Israël ? Abiit sibimet super omnem montem excelsum, et sub omni ligno frondoso, et fornicata est ibi.

6 I rzekł Pan do mnie za dni Jozjasza króla: „Czy widziałeś, co uczyniła odstępczyni Izrael? Chodziła sobie na każdą górę wysoką i pod każde drzewo gałęziste, i tam cudzołożyła.

7 Et dixi, cum fecisset hæc omnia : Ad me revertere : et non est reversa. Et vidit prævaricatrix soror ejus Juda

7 I rzekłem, gdy to wszystko uczyniła: „Do mnie się wróć!” ale nie wróciła się. I ujrzała przestępnica, siostra jej, Juda,

8 quia pro eo quod mœchata esset aversatrix Israël, dimisissem eam, et dedissem ei libellum repudii : et non timuit prævaricatrix Juda soror ejus, sed abiit, et fornicata est etiam ipsa :

8 iż dla tego, że cudzołożyła odstępczyni Izrael, opuściłem ją i dałem jej list rozwodny; a nie bała się przestępnica, siostra jej, Juda, ale poszła i cudzołożyła też i ona.

9 et facilitate fornicationis suæ contaminavit terram, et mœchata est cum lapide et ligno :

9 I łatwością cudzołóstwa swego splugawiła ziemię i cudzołożyła z kamieniem i z drewnem.

10 et in omnibus his non est reversa ad me prævaricatrix soror ejus Juda in toto corde suo, sed in mendacio, ait Dominus.

10 A w tym wszystkim nie wróciła się do mnie przestępnica, siostra jej, Juda, ze wszystkiego serca swego, ale w kłamstwie, mówi Pan.”

11 Et dixit Dominus ad me : Justificavit animam suam aversatrix Israël, comparatione prævaricatricis Judæ.

11 I rzekł Pan do mnie: „Usprawiedliwiła duszę swą odstępczyni Izrael w porównaniu z przestępnicą Judą.

12 Vade, et clama sermones istos contra aquilonem, et dices : Revertere, aversatrix Israël, ait Dominus, et non avertam faciem meam a vobis, quia sanctus ego sum, dicit Dominus, et non irascar in perpetuum.

12 Idź, a wołaj słowa te ku północy, i rzeczesz: „Powróć odstępczyni Izrael! mówi Pan, a nie odwrócę oblicza mego od was; bo ja święty jestem, mówi Pan, a nie będę się gniewał na wieki.

13 Verumtamen scito iniquitatem tuam, quia in Dominum Deum tuum prævaricata es, et dispersisti vias tuas alienis sub omni ligno frondoso, et vocem meam non audisti, ait Dominus.

13 Wszakże uznaj nieprawość twoją, żeś przeciw Panu, Bogu twemu, wystąpiła, i rozstrzelałaś drogi twoje obcym pod każdym drzewem gałęzistym, a głosu mego nie słuchałaś, mówi Pan.”

14 Convertimini, filii revertentes, dicit Dominus, quia ego vir vester : et assumam vos unum de civitate, et duos de cognatione, et introducam vos in Sion.

14 Nawróćcie się, synowie powracający, mówi Pan, bo jestem mężem waszym, i wezmę was jednego z miasta, a dwu z rodu, i wprowadzę was na Syjon.

15 Et dabo vobis pastores juxta cor meum, et pascent vos scientia et doctrina.

15 I dam wam pasterzy według serca mego, i będą was paść umiejętnością i nauką.

16 Cumque multiplicati fueritis, et creveritis in terra in diebus illis, ait Dominus, non dicent ultra : Arca testamenti Domini : neque ascendet super cor, neque recordabuntur illius, nec visitabitur, nec fiet ultra.

16 A gdy się rozmnożycie i rozrodzicie na ziemi w owe dni, mówi Pan, nie będą więcej mówić: „Skrzynia przymierza Pańskiego,” i nie przyjdzie na myśl, ani nie będą jej wspominać ani nawiedzać, ani jej nie będzie więcej.

17 In tempore illo vocabunt Jerusalem solium Domini : et congregabuntur ad eam omnes gentes in nomine Domini in Jerusalem, et non ambulabunt post pravitatem cordis sui pessimi.

17 Czasu owego będą zwać Jeruzalem stolicą Pańską, i zbiorą się w niej wszystkie narody w imię Pańskie, w Jeruzalem, a nie pójdą za złością serca swego niecnotliwego.

18 In diebus illis ibit domus Juda ad domum Israël, et venient simul de terra aquilonis ad terram quam dedi patribus vestris.

18 W owe dni pójdzie dom Judzki do domu Izraelskiego, i przyjdą razem z ziemi północnej do ziemi, którą dałem ojcom waszym.

19 Ego autem dixi : Quomodo ponam te in filios, et tribuam tibi terram desiderabilem, hæreditatem præclaram exercituum gentium ? Et dixi : Patrem vocabis me, et post me ingredi non cessabis.

19 A ja rzekłem: „Jakże cię położę za synów i dam ci ziemię pożądaną, dziedzictwo sławne wojska narodów?” I rzekłem: „Będziesz mię zwać ojcem i za mną chodzić nie przestaniesz.”

20 Sed quomodo si contemnat mulier amatorem suum, sic contempsit me domus Israël, dicit Dominus.

20 Ale jak gdyby wzgardziła niewiasta kochankiem swoim, tak mną wzgardził dom Izraelski, mówi Pan.”

21 Vox in viis audita est, ploratus et ululatus filiorum Israël : quoniam iniquam fecerunt viam suam ; obliti sunt Domini Dei sui.

21 Głos słychać! na drogach, płacz i krzyk synów Izraelowych, bo nieprawą uczynili drogę swoją, zapomnieli Pana, Boga swego.

22 Convertimini, filii revertentes, et sanabo aversiones vestras. Ecce nos venimus ad te : tu enim es Dominus Deus noster.

22 Nawróćcie się, synowie powracający, a zleczę odwrócenia wasze!” „Oto my przyszliśmy do ciebie, boś ty jest Pan, Bóg nasz.

23 Vere mendaces erant colles, et multitudo montium : vere in Domino Deo nostro salus Israël.

23 Prawdziwie kłamliwe były pagórki i mnóstwo gór; zaiste w Panu, Bogu naszym, zbawienie Izraela.

24 Confusio comedit laborem patrum nostrorum ab adolescentia nostra : greges eorum, et armenta eorum, filios eorum, et filias eorum.

24 Wstyd pożarł prace ojców naszych od młodości naszej, trzody ich i stada ich, synów ich i córki ich.

25 Dormiemus in confusione nostra, et operiet nos ignominia nostra : quoniam Domino Deo nostro peccavimus nos, et patres nostri, ab adolescentia nostra usque ad diem hanc : et non audivimus vocem Domini Dei nostri.

25 Będziemy spać we wstydzie naszym i okryje nas zelżywość nasza, bośmy zgrzeszyli Panu, Bogu naszemu, my i ojcowie nasi, od młodości naszej aż do dnia tego, a nie słuchaliśmy głosu Pana, Boga naszego.”