Księga Ozeasza, rozdział 1

1 Verbum Domini, quod factum est ad Osee, filium Beeri, in diebus Oziæ, Joathan, Achaz, Ezechiæ, regum Juda ; et in diebus Jeroboam, filii Joas, regis Israël.

1 Słowo Pańskie, które się stało do Ozeasza, syna Beerego, za dni Ozjasza, Joatana, Achaza, Ezechiasza, królów judzkich, i za dni Jeroboama, syna Joasa, króla izraelskiego.

2 Principium loquendi Domino in Osee. Et dixit Dominus ad Osee : Vade, sume tibi uxorem fornicationum, et fac tibi filios fornicationum, quia fornicans fornicabitur terra a Domino.

2 Początek mówienia Pana do Ozeasza. I rzekł Pan do Ozeasza: „Idź, pojmij sobie żonę wszetecznicę, a spłódź sobie synów wszetecznych; bo cudzołożąc cudzołożyć będzie ziemia od Pana.”

3 Et abiit, et accepit Gomer, filiam Debelaim : et concepit, et peperit ei filium.

3 I poszedł, a pojął Gomer, córkę Debelaima; i poczęła, i porodziła mu syna.

4 Et dixit Dominus ad eum : Voca nomen ejus Jezrahel, quoniam adhuc modicum, et visitabo sanguinem Jezrahel super domum Jehu, et quiescere faciam regnum domus Israël.

4 I rzekł Pan do niego: „Nadaj mu imię Jezrahel; bo jeszcze trochę, a nawiedzę krew Jezrahela nad domem Jehu i uczynię, że ustanie królestwo domu izraelskiego.

5 Et in illa die conteram arcum Israël in valle Jezrahel.

5 A dnia owego złamię łuk Izraela w dolinie Jezrahel.”

6 Et concepit adhuc, et peperit filiam. Et dixit ei : Voca nomen ejus, Absque misericordia, quia non addam ultra misereri domui Israël, sed oblivione obliviscar eorum.

6 A poczęła jeszcze i porodziła córkę. I rzekł mu: „Nadaj jej imię „Bez miłosierdzia,” bo nie zmiłuję się więcej nad domem Izraelskim, ale całkiem zapomnę o nich.

7 Et domui Juda miserebor, et salvabo eos in Domino Deo suo ; et non salvabo eos in arcu et gladio, et in bello, et in equis, et in equitibus.

7 A nad domem Judy zmiłuję się i zbawię ich w Panu, Bogu ich; a nie zbawię ich przez łuk i przez miecz, i przez wojnę, i przez konie, i przez jezdnych.”

8 Et ablactavit eam quæ erat Absque misericordia. Et concepit, et peperit filium.

8 I odkarmiła tę, która była „Bez miłosierdzia,” a poczęła i porodziła syna.

9 Et dixit : Voca nomen ejus, Non populus meus, quia vos non populus meus, et ego non ero vester.

9 I rzekł: „Nadaj mu imię „Nie lud mój,” bo wy nie jesteście ludem moim, a ja nie będę waszym.

10 Et erit numerus filiorum Israël quasi arena maris, quæ sine mensura est, et non numerabitur. Et erit in loco ubi dicetur eis : Non populus meus vos : dicetur eis : Filii Dei viventis.

10 I będzie liczba synów izraelskich jak piasek morski, który jest bez miary i policzony nie będzie. A będzie: na miejscu, gdzie im powiedzą: „Nie lud mój wy,” będą im mówić: „Synowie Boga żyjącego.”

11 Et congregabuntur filii Juda et filii Israël pariter ; et ponent sibimet caput unum, et ascendent de terra, quia magnus dies Jezrahel.

11 I zgromadzą się synowie judzcy i synowie izraelscy razem, a ustanowią sobie głowę jedną i wyjdą z ziemi; bo wielki dzień Jezrahela.