Księga Ozeasza, rozdział 11

1 Sicut mane transiit, pertransiit rex Israël. Quia puer Israël, et dilexi eum ; et ex Ægypto vocavi filium meum.

1 Jak zaranie przeminęło, przeminął król izraelski. Ponieważ Izrael był dzieckiem, i umiłowałem go i z Egiptu wezwałem syna mego.

2 Vocaverunt eos, sic abierunt a facie eorum ; Baalim immolabant, et simulacris sacrificabant.

2 Wezwali ich, tak poszli od oblicza ich, Baalom ofiarowali i bałwanom ofiary czynili.

3 Et ego quasi nutritius Ephraim : portabam eos in brachiis meis, et nescierunt quod curarem eos.

3 A ja, jak piastun Efraima, nosiłem ich na ramionach swoich, a nie wiedzieli, że ich leczyłem.

4 In funiculis Adam traham eos, in vinculis caritatis ; et ero eis quasi exaltans jugum super maxillas eorum, et declinavi ad eum ut vesceretur.

4 Powrozami Adamowymi pociągnę ich, więzami miłości; i będę im jak podnoszący jarzmo na szczękach ich, i zwróciłem się do niego, aby jadł.

5 Non revertetur in terram Ægypti, et Assur ipse rex ejus, quoniam noluerunt converti.

5 Nie wróci się do ziemi Egipskiej, a sam Asur będzie królem jego, bo się nie chcieli nawrócić.

6 Cœpit gladius in civitatibus ejus, et consumet electos ejus, et comedet capita eorum.

6 Rozpoczął miecz w miastach jego i strawi wybranych jego, i pożre głowy ich.

7 Et populus meus pendebit ad reditum meum ; jugum autem imponetur eis simul, quod non auferetur.

7 A lud mój będzie zawieszony do powrotu mego, ale będzie włożone na nich jednocześnie jarzmo, które nie będzie odjęte.

8 Quomodo dabo te, Ephraim ? protegam te, Israël ? Quomodo dabo te sicut Adama, ponam te ut Seboim ? Conversum est in me cor meum, pariter conturbata est pœnitudo mea.

8 Jakże mam cię wydać Efraimie? obronić cię, Izraelu? jakże cię mam wydać jak Adamę, postąpię z tobą jak z Seboim? Obróciło się we mnie serce moje, zaraz wzruszyła się żałość moja.

9 Non faciam furorem iræ meæ ; non convertar ut disperdam Ephraim, quoniam Deus ego, et non homo ; in medio tui sanctus, et non ingrediar civitatem.

9 Nie popuszczę zapalczywego gniewu mego, nie wrócę się, aby zgubić Efraima; gdyż ja Bóg, a nie człowiek, wpośród ciebie Święty, i nie wejdę do miasta.

10 Post Dominum ambulabunt ; quasi leo rugiet, quia ipse rugiet, et formidabunt filii maris.

10 Za Panem chodzić będą, jak lew zaryczy; bo on ryczeć będzie i zlękną się synowie morza.

11 Et avolabunt quasi avis ex Ægypto, et quasi columba de terra Assyriorum : et collocabo eos in domibus suis, dicit Dominus.

11 I odlecą jak ptak z Egiptu i jak gołębica z ziemi Asyryjskiej i posadzę ich w domach ich, mówi Pan.

12 Circumdedit me in negatione Ephraim, et in dolo domus Israël ; Judas autem testis descendit cum Deo, et cum sanctis fidelis.

12 Otoczył mię zaparciem się Efraim, i zdradą dom Izraelski, lecz Juda jako świadek zstąpił z Bogiem i z świętymi jako wierny.