List do Rzymian, rozdział 11

1 Dico ergo : Numquid Deus repulit populum suum ? Absit. Nam et ego Israëlita sum ex semine Abraham, de tribu Benjamin :

1 Mówię tedy: Czy Bóg odrzucił lud swój? Żadną miarą. Albowiem i ja jestem izraelitą z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina.

2 non repulit Deus plebem suam, quam præscivit. An nescitis in Elia quid dicit Scriptura ? quemadmodum interpellat Deum adversum Israël :

2 Nie odrzucił Bóg ludu swego, który zna. Czy nie wiecie, co mówi Pismo o Eliaszu: jak skarży się przed Bogiem przeciw Izraelowi?

3 Domine, prophetas tuos occiderunt, altaria tua suffoderunt : et ego relictus sum solus, et quærunt animam meam.

3 „Panie, proroków twoich zabili, ołtarze twoje poobalali, ja zostałem sam i czyhają na życie moje.”

4 Sed quid dicit illi divinum responsum ? Reliqui mihi septem millia virorum, qui non curvaverunt genua ante Baal.

4 Ale co mu mówi odpowiedź boska? „Zostawiłem sobie siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolan przed Baalem.”

5 Sic ergo et in hoc tempore reliquiæ secundum electionem gratiæ salvæ factæ sunt.

5 Tak więc i w tym czasie ostatki zostały zbawione według wybrania łaski.

6 Si autem gratia, jam non ex operibus : alioquin gratia jam non est gratia.

6 Jeśli zaś z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska już nie jest łaską.

7 Quid ergo ? Quod quærebat Israël, hoc non est consecutus : electio autem consecuta est : ceteri vero excæcati sunt :

7 Cóż więc? Czego Izrael szukał, tego nie dostąpił, ale wybrani dostąpili; inni zaś zostali zaślepieni,

8 sicut scriptum est : Dedit illis Deus spiritum compunctionis : oculos ut non videant, et aures ut non audiant, usque in hodiernum diem.

8 jak napisano: „Dał im Bóg ducha odrętwienia; oczy, aby nie widzieli i uszy, aby nie słyszeli aż do dnia dzisiejszego.”

9 Et David dicit : Fiat mensa eorum in laqueum, et in captionem, et in scandalum, et in retributionem illis.

9 A Dawid mówi: „Niechaj stół ich stanie się sidłem i pułapką i obrażeniem i odpłatą dla nich.

10 Obscurentur oculi eorum ne videant : et dorsum eorum semper incurva.

10 Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a grzbiet ich zawsze naginaj.”

11 Dico ergo : Numquid sic offenderunt ut caderent ? Absit. Sed illorum delicto, salus est gentibus ut illos æmulentur.

11 Mówię tedy: Czy się tak potknęli, żeby zginąć? Bynajmniej. Ale ich przestępstwo jest zbawieniem dla pogan, aby z nimi szli w zawody.

12 Quod si delictum illorum divitiæ sunt mundi, et diminutio eorum divitiæ gentium : quanto magis plenitudo eorum ?

12 A jeśli ich przestępstwo jest bogactwem świata i ich umniejszenie bogactwem pogan, o ileż więcej ich dopełnienie?

13 Vobis enim dico gentibus : Quamdiu quidem ego sum gentium Apostolus, ministerium meum honorificabo,

13 Mówię bowiem wam poganom: Jak długo przynajmniej ja jestem apostołem pogan, będę przysparzał chwały usługiwaniu mojemu,

14 si quomodo ad æmulandum provocem carnem meam, et salvos faciam aliquos ex illis.

14 abym jakoś pobudził ciało moje do współzawodnictwa, i zbawił niektórych z nich.

15 Si enim amissio eorum, reconciliatio est mundi : quæ assumptio, nisi vita ex mortuis ?

15 Jeśli bowiem ich odrzucenie jest pojednaniem świata, czym będzie przyjęcie, jeśli nie zmartwychwstaniem do życia?

16 Quod si delibatio sancta est, et massa : et si radix sancta, et rami.

16 A jeśli zaczyn jest święty, to i ciasto, i jeśli korzeń święty, to i gałęzie.

17 Quod si aliqui ex ramis fracti sunt, tu autem cum oleaster esses, insertus es in illis, et socius radicis, et pinguedinis olivæ factus es,

17 A jeśli niektóre gałęzie zostały ułamane, ty zaś skoro byłeś płonną oliwą, jesteś w nie wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzeni i tłustości oliwnej.

18 noli gloriari adversus ramos. Quod si gloriaris : non tu radicem portas, sed radix te.

18 Nie wynoś się ponad gałęzie. A jeśli się wynosisz, to nie ty nosisz korzenie, ale korzeń ciebie.

19 Dices ergo : Fracti sunt rami ut ego inserar.

19 Powiesz tedy: Gałęzie ułamano, abym ja był wszczepiony.

20 Bene : propter incredulitatem fracti sunt. Tu autem fide stas : noli altum sapere, sed time.

20 Dobrze: z powodu niedowiarstwa są ułamane. Ty zaś wiarą stoisz; nie rozumiej wysoko, ale się bój.

21 Si enim Deus naturalibus ramis non pepercit : ne forte nec tibi parcat.

21 Jeśli bowiem Bóg nie przebaczył naturalnym gałęziom, żeby przypadkiem i tobie nie przebaczył.

22 Vide ergo bonitatem, et severitatem Dei : in eos quidem qui ceciderunt, severitatem : in te autem bonitatem Dei, si permanseris in bonitate, alioquin et tu excideris.

22 Przypatrz się więc dobroci i surowości bożej: mianowicie surowości względem tych, co upadli, a dobroci bożej względem ciebie, jeśli wytrwasz w dobroci; inaczej i ty będziesz wycięty.

23 Sed et illi, si non permanserint in incredulitate, inserentur : potens est enim Deus iterum inserere illos.

23 Ale i oni będą wszczepieni, jeśli nie pozostaną w niedowiarstwie; Bóg bowiem ma moc znowu ich wszczepić.

24 Nam si tu ex naturali excisus es oleastro, et contra naturam insertus es in bonam olivam : quanto magis ii qui secundum naturam inserentur suæ olivæ ?

24 Albowiem jeśli ty jesteś wycięty z oliwki, płonnej z natury, i przeciwko naturze zostałeś wszczepiony w dobrą oliwkę: jakże daleko więcej ci, którzy według natury zostaną wszczepieni w swoją oliwkę?

25 Nolo enim vos ignorare, fratres, mysterium hoc (ut non sitis vobis ipsis sapientes), quia cæcitas ex parte contigit in Israël, donec plenitudo gentium intraret,

25 Nie chcę bowiem, bracia, żebyście nie mieli wiedzieć tej tajemnicy (abyście sami siebie nie uważali za mądrych), że zaślepienie po części spadło na Izraela, dopóki poganie nie wejdą w pełności,

26 et sic omnis Israël salvus fieret, sicut scriptum est : Veniet ex Sion, qui eripiat, et avertat impietatem a Jacob.

26 i tak wszystek Izrael będzie zbawiony, jak napisano: „Przyjdzie z Syjonu, który wyrwie i odwróci bezbożność od Jakuba.

27 Et hoc illis a me testamentum : cum abstulero peccata eorum.

27 I to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy.”

28 Secundum Evangelium quidem, inimici propter vos : secundum electionem autem, carissimi propter patres.

28 Dla ewangelii są wprawdzie nieprzyjaciółmi z powodu was, dla wybrania zaś są najmilsi z powodu ojców.

29 Sine pœnitentia enim sunt dona et vocatio Dei.

29 Nie żałuje bowiem Bóg darów i wezwania.

30 Sicut enim aliquando et vos non credidistis Deo, nunc autem misericordiam consecuti estis propter incredulitatem illorum :

30 Jak bowiem kiedyś i wy nie wierzyliście Bogu, a teraz dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich niedowiarstwa;

31 ita et isti nunc non crediderunt in vestram misericordiam : ut et ipsi misericordiam consequantur.

31 tak i oni teraz nie uwierzyli w okazane wam miłosierdzie, aby i oni miłosierdzia dostąpili.

32 Conclusit enim Deus omnia in incredulitate, ut omnium misereatur.

32 Zamknął bowiem Bóg wszystko w niedowiarstwie, aby się nad wszystkimi zmiłował.

33 O altitudo divitiarum sapientiæ, et scientiæ Dei : quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viæ ejus !

33 O głębokości bogactw mądrości i wiedzy bożej! Jak są nieogarnione sądy jego i niedościgłe drogi jego!

34 Quis enim cognovit sensum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit ?

34 „Któż bowiem poznał umysł Pański? albo kto był jego doradcą?”

35 aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei ?

35 Albo kto dał mu pierwej, a będzie mu oddane?

36 Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia : ipsi gloria in sæcula. Amen.

36 Albowiem z niego, i przezeń, i w nim jest wszystko: Jemu chwała na wieki. Amen.