List do Rzymian, rozdział 10

1 Fratres, voluntas quidem cordis mei, et obsecratio ad Deum, fit pro illis in salutem.

1 Bracia, właśnie pragnienie serca mego i błagalna modlitwa wznosi się do Boga za ich zbawienie.

2 Testimonium enim perhibeo illis quod æmulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.

2 Wydaję im bowiem świadectwo, że mają żarliwość bożą, ale nie według umiejętności.

3 Ignorantes enim justitiam Dei, et suam quærentes statuere, justitiæ Dei non sunt subjecti.

3 Nie znając bowiem sprawiedliwości bożej i starając się swoją postawić, nie poddali się sprawiedliwości bożej.

4 Finis enim legis, Christus, ad justitiam omni credenti.

4 Kresem bowiem Zakonu jest Chrystus ku sprawiedliwości każdego, co wierzy.

5 Moyses enim scripsit, quoniam justitiam, quæ ex lege est, qui fecerit homo, vivet in ea.

5 Mojżesz bowiem napisał o sprawiedliwości, która jest z Zakonu, że „człowiek, który by ją wypełnił, będzie w niej żył.”

6 Quæ autem ex fide est justitia, sic dicit : Ne dixeris in corde tuo : Quis ascendet in cælum ? id est, Christum deducere :

6 Sprawiedliwość zaś, która jest z wiary, tak mówi: „Nie mów w sercu swoim: Któż wstąpi do nieba?” to jest, żeby Chrystusa sprowadzić;

7 aut, Quis descendet in abyssum ? hoc est, Christum a mortuis revocare.

7 albo: „Któż zstąpi do przepaści?” to jest, żeby Chrystusa z martwych wywołać.

8 Sed quid dicit Scriptura ? Prope est verbum in ore tuo, et in corde tuo : hoc est verbum fidei, quod prædicamus.

8 Ale cóż powiada Pismo? „Blisko jest słowo w ustach twoich i w sercu twoim,” to znaczy słowo wiary, które głosimy.

9 Quia si confitearis in ore tuo Dominum Jesum, et in corde tuo credideris quod Deus illum suscitavit a mortuis, salvus eris.

9 Jeśli bowiem wyznałbyś ustami swoimi Pana Jezusa i uwierzył w sercu swoim, że go Bóg wzbudził z martwych, zbawiony będziesz.

10 Corde enim creditur ad justitiam : ore autem confessio fit ad salutem.

10 Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, ustami zaś wyznaje się ku zbawieniu.

11 Dicit enim Scriptura : Omnis qui credit in illum, non confundetur.

11 Mówi bowiem Pismo: „Wszelki, kto weń wierzy, nie będzie zawstydzony.”

12 Non enim est distinctio Judæi et Græci : nam idem Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum.

12 Albowiem nie ma różnicy między Żydem a Grekiem, bo ten sam jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają.

13 Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit.

13 „Wszelki bowiem, który by wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie.”

14 Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt ? aut quomodo credent ei, quem non audierunt ? quomodo autem audient sine prædicante ?

14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? Albo jak uwierzą temu, którego nie słyszeli? A jak usłyszą bez przemawiającego?

15 quomodo vero prædicabunt nisi mittantur ? sicut scriptum est : Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona !

15 Lecz jak będą nauczać, jeśliby nie byli posłani? Jak napisano: „Jak śliczne nogi opowiadających pokój, opowiadających dobra!”

16 Sed non omnes obediunt Evangelio. Isaias enim dicit : Domine, quis credidit auditui nostro ?

16 Ale nie wszyscy są posłuszni ewangelii. Izajasz bowiem mówi: „Panie, kto uwierzył temu, co usłyszał od nas?”

17 Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi.

17 Wiara więc ze słuchania, słuchanie zaś przez słowo Chrystusowe.

18 Sed dico : Numquid non audierunt ? Et quidem in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terræ verba eorum.

18 Lecz mówię: Czyż nie słyszeli? I owszem, „po wszystkiej ziemi rozszedł się ich głos, a na krańce okręgu ziemskiego ich słowa.”

19 Sed dico : Numquid Israël non cognovit ? Primus Moyses dicit : Ego ad æmulationem vos adducam in non gentem : in gentem insipientem, in iram vos mittam.

19 Ale pytam: Czy Izrael nie poznał? Pierwszy mówi Mojżesz: „Ja w was wzbudzę zawiść przez tego, który nie jest ludem, przez naród głupi, przywiodę was do gniewu.”

20 Isaias autem audet, et dicit : Inventus sum a non quærentibus me : palam apparui iis qui me non interrogabant.

20 Izajasz zaś odważnie mówi: „Znaleźli mię ci, którzy mnie nie szukali; jawnie się ukazałem tym, co się o mnie nie pytali.”

21 Ad Israël autem dicit : Tota die expandi manus meas ad populum non credentem, et contradicentem.

21 Do Izraela zaś mówi: „Cały dzień wyciągałem ręce moje do ludu niewiernego i sprzeciwiającego się.”