La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Miqueas 7
1 Væ mihi, quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiæ ! non est botrus ad comedendum, præcoquas ficus desideravit anima mea.
1 ¡Ay de mí, que he llegado á ser como aquel que en otoño anda rebuscando lo que ha quedado de la vendimia! no hallo un racimo que comer: en vano mi alma ha deseado los higos tempranos.
2 Periit sanctus de terra, et rectus in hominibus non est : omnes in sanguine insidiantur ; vir fratrem suum ad mortem venatur.
2 No hay ya un santo sobre la tierra; no se halla un justo entre los hombres: cada uno pone asechanzas á la vida del otro: cada cual anda á caza de sus hermanos para quitarles la vida.
3 Malum manuum suarum dicunt bonum : princeps postulat, et judex in reddendo est ; et magnus locutus est desiderium animæ suæ, et conturbaverunt eam.
3 Al mal que ellos hacen le dan el nombre de bien. El príncipe demanda contra el pobre, y el juez está siempre dispuesto á satisfacerle. El poderoso manifiesta con descaro lo que codicia su alma: tienen la tierra llena de desorden.
4 Qui optimus in eis est, quasi paliurus, et qui rectus, quasi spina de sepe. Dies speculationis tuæ, visitatio tua venit : nunc erit vastitas eorum.
4 El mejor de ellos es como cambrón: el más justo es como espino de cercas. Llega el día de tus escudriñadores: y el día en que tú has de tomarles residencia: ahora van á ser ellos destruidos.
5 Nolite credere amico, et nolite confidere in duce : ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui.
5 No confieis del amigo; ni os fieis del que gobierna. No descubras los secretos de tu corazón á la que duerme contigo.
6 Quia filius contumeliam facit patri, et filia consurgit adversus matrem suam : nurus adversus socrum suam, et inimici hominis domestici ejus.
6 Pues el hijo ultraja al padre y se rebela contra su madre la hija, y contra su suegra la nuera: son enemigos del hombre los mismos de su casa ó familia.
7 Ego autem ad Dominum aspiciam ; exspectabo Deum, salvatorem meum : audiet me Deus meus.
7 Mas yo volveré mis ojos hacia el Señor, pondré mi esperanza en Dios, Salvador mío, y mi Dios me atenderá.
8 Ne læteris, inimica mea, super me, quia cecidi : consurgam cum sedero in tenebris : Dominus lux mea est.
8 No tienes que holgarte por mi ruina, oh tú enemiga mía, que todavía yo volveré á levantarme; y cuando estuviere en las tinieblas del cautiverio, el Señor será mi luz y consolación.
9 Iram Domini portabo, quoniam peccavi ei, donec causam meam judicet, et faciat judicium meum. Educet me in lucem : videbo justitiam ejus.
9 Yo sufriré el castigo del Señor, pues que pequé contra él, hasta tanto que él juzgue mi causa, y se declare en favor mío. El me volverá á la luz del día, y yo veré su justicia.
10 Et aspiciet inimica mea, et operietur confusione, quæ dicit ad me : Ubi est Dominus Deus tuus ? Oculi mei videbunt in eam : nunc erit in conculcationem ut lutum platearum.
10 Y esto lo presenciará la enemiga mía, y quedará cubierta de confusión la que me dice: ¿En dónde está ahora el Señor Dios tuyo? Yo fijaré mis ojos sobre ella, hollada será ella ahora como el lodo de las calles.
11 Dies, ut ædificentur maceriæ tuæ ; in die illa longe fiet lex.
11 El día en que serán restauradas tus ruinas; en aquel día será alejada de tí la tiranía.
12 In die illa et usque ad te veniet de Assur, et usque ad civitates munitas, et a civitatibus munitis usque ad flumen, et ad mare de mari, et ad montem de monte.
12 En aquel día vendrán á tí tus hijos desde la Asiria, y vendrán hasta las ciudades fuertes, y desde las ciudades fuertes hasta el río Eufrates, y desde un mar hasta otro, y desde el uno hasta el otro monte.
13 Et terra erit in desolationem propter habitatores suos, et propter fructum cogitationum eorum.
13 Y aquella tierra de los Caldeos será asolada, á causa de sus moradores, y en pago de sus perversos pensamientos.
14 Pasce populum tuum in virga tua, gregem hæreditatis tuæ, habitantes solos, in saltu, in medio Carmeli. Pascentur Basan et Galaad juxta dies antiquos.
14 Apacienta, oh Dios mío, en medio del Carmelo con tu cayado al pueblo tuyo, la grey de tu heredad, la cual habita sola en el bosque: algún día se apacentará ella en Basán y en Galaad, como en los tiempos antiguos,
15 Secundum dies egressionis tuæ de terra Ægypti, ostendam ei mirabilia.
15 Sí, dice el Señor: Yo te haré ver prodigios, como cuando saliste de tierra de Egipto.
16 Videbunt gentes, et confundentur super omni fortitudine sua. Ponent manum super os, aures eorum surdæ erunt.
16 Lo verán las naciones, y quedarán confundidas con todo su poder: no osarán abrir la boca, y sus oídos quedarán sordos,
17 Lingent pulverem sicut serpentes ; velut reptilia terræ perturbabuntur in ædibus suis. Dominum Deum nostrum formidabunt, et timebunt te.
17 Lamerán el suelo como las serpientes, y como insectos de la tierra se aturdirán y se meterán dentro de sus casas: temerán al Señor Dios nuestro, y tendrán miedo de tí, oh Israel.
18 Quis, Deus, similis tui, qui aufers iniquitatem, et transis peccatum reliquiarum hæreditatis tuæ ? Non immittet ultra furorem suum, quoniam volens misericordiam est.
18 ¿Quién es, oh Dios, semejante á tí que perdonas la maldad y olvidas el pecado de las reliquias de Israel herencia tuya? No dará ya el Señor libre curso á su indignación, porque él es amante de la misericordia.
19 Revertetur, et miserebitur nostri ; deponet iniquitates nostras, et projiciet in profundum maris omnia peccata nostra.
19 Se volverá hacia nosotros, y nos tendrá compasión. Sepultará en el olvido nuestras maldades, y arrojará á lo más profundo del mar todos nuestros pecados.
20 Dabis veritatem Jacob, misericordiam Abraham, quæ jurasti patribus nostris a diebus antiquis.
20 Tú, oh Dios mío, te mostrarás veraz á Jacob y misericordioso á Abraham; como lo juraste antiguamente á nuestros padres,
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Miqueas 7 · con la app
Recibir el enlace