La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Baruc 4

Idioma

1 Hic liber mandatorum Dei, et lex quæ est in æternum : omnes qui tenent eam pervenient ad vitam : qui autem dereliquerunt eam, in mortem.

1 La Sabiduría, éste es el Libro de los mandamientos de Dios y la Ley que subsiste eternamente: todos los que la abrazan, llegarán á la vida verdadera; mas aquellos que la abandonan, van á parar en la muerte.

2 Convertere, Jacob, et apprehende eam : ambula per viam ad splendorem ejus contra lumen ejus.

2 Conviértete, oh Jacob, y tenla asida: anda á la luz de ella por el camino que te señala con su resplandor.

3 Ne tradas alteri gloriam tuam, et dignitatem tuam genti alienæ.

3 No des tu gloria á otro pueblo: ni tu dignidad á una nación extraña.

4 Beati sumus, Israël, quia quæ Deo placent manifesta sunt nobis.

4 Dichosos somos nosotros, oh Israel; porque sabemos las cosas que son del agrado de Dios.

5 Animæquior esto, populus Dei, memorabilis Israël :

5 Ten buen ánimo, oh pueblo de Dios, tú que conservas el nombre de Israel.

6 venundati estis gentibus non in perditionem : sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum, traditi estis adversariis.

6 Vendidos habeis sido vosotros á las naciones, pero no para que seais aniquilados; sino que por haber provocado la indignación de Dios, por eso fuisteis entregados á los enemigos.

7 Exacerbastis enim eum qui fecit vos, Deum æternum, immolantes dæmoniis, et non Deo.

7 Pues exasperasteis á aquel Señor que os crió, al Dios eterno, ofreciendo sacrificios á los demonios en lugar de Dios.

8 Obliti enim estis Deum qui nutrivit vos, et contristastis nutricem vestram Jerusalem.

8 Porque echasteis en olvido al Dios que os crió, y llenasteis de aflicción á Jerusalén vuestra nodriza.

9 Vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis, et dixit : Audite, confines Sion : adduxit enim mihi Deus luctum magnum.

9 Porque ella vió venir sobre vosotros la ira de Dios, y dijo: Escuchad, oh ciudades vecinas de Sion; Dios me ha enviado una aflicción grande:

10 Vidi enim captivitatem populi mei, filiorum meorum et filiarum, quam superduxit illis Æternus.

10 Pues yo he visto la esclavitud del pueblo mío, de mis hijos é hijas, á la cual el Eterno los ha conducido:

11 Nutrivi enim illos cum jucunditate ; dimisi autem illos cum fletu et luctu.

11 Porque yo los crié con gozo; pero con llanto y con dolor los he dejado,

12 Nemo gaudeat super me viduam et desolatam : a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum, quia declinaverunt a lege Dei.

12 Ninguno se alegre al verme viuda y desolada: desamparada he sido de muchos, por causa de los pecados de mis hijos; los cuales se desviaron de la Ley de Dios,

13 Justitias autem ipsius nescierunt, nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei, neque per semitas veritatis ejus cum justitia ingressi sunt.

13 y desconocieron sus preceptos, y no anduvieron por el camino de los mandamientos de Dios, ni con la justicia siguieron por las sendas de su verdad.

14 Veniant confines Sion, et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum, quam superduxit illis Æternus.

14 Vengan las ciudades vecinas de Sion, y consideren y lamenten conmigo la esclavitud á que el Eterno ha reducido á mis hijos é hijas;

15 Adduxit enim super illos gentem de longinquo, gentem improbam, et alterius linguæ,

15 porque el Señor hizo venir contra ellos una nación remota, nación perversa y de lengua desconocida:

16 qui non sunt reveriti senem, neque puerorum miserti sunt, et abduxerunt dilectos viduæ, et a filiis unicam desolaverunt.

16 La cual no ha respetado al anciano, ni ha tenido piedad de los niños, y le ha arrancado á la viuda sus queridos hijos, dejándola sin ellos desolada.

17 Ego autem, quid possum adjuvare vos ?

17 Y ahora ¿en qué puedo yo ayudaros?

18 qui enim adduxit super vos mala, ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum.

18 Pero aquel Señor que envió sobre vosotros los males, él mismo os librará de las manos de vuestros enemigos.

19 Ambulate, filii, ambulate : ego enim derelicta sum sola.

19 Andad, oh hijos míos, id al cautiverio: y yo me quedo solitaria.

20 Exui me stola pacis, indui autem me sacco obsecrationis, et clamabo ad Altissimum in diebus meis.

20 Me desnudé del manto ó vestido de paz y regocijo, y me vestí del saco de rogativa, y clamaré al Altísimo todos los días de mi vida.

21 Animæquiores estote, filii ; clamate ad Dominum, et eripiet vos de manu principum inimicorum.

21 Tened buen ánimo, oh hijos mios, clamad al Señor, y él os libertará del poder de los príncipes enemigos.

22 Ego enim speravi in æternum salutem vestram, et venit mihi gaudium a Sancto, super misericordia quæ veniet vobis ab æterno salutari nostro.

22 Porque yo he puesto la esperanza mía en el Eterno, que es vuestra salud; y el Santo me ha consolado con la promesa de la misericordia que tendrá de vosotros el Eterno, nuestro Salvador.

23 Emisi enim vos cum luctu et ploratu : reducet autem vos mihi Dominus cum gaudio et jucunditate in sempiternum.

23 Pues con lágrimas y sollozos os dejé ir; mas el Señor os volverá otra vez á mí con gozo y alegría duradera.

24 Sicut enim viderunt vicinæ Sion captivitatem vestram a Deo, sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo, quæ superveniet vobis cum honore magno et splendore æterno.

24 Y al modo que las ciudades vecinas de Sion vieron que venía de Dios vuestra esclavitud; así verán muy presto que os vendrá de Dios la salud con grande honra y resplandor eterno.

25 Filii, patienter sustinete iram quæ supervenit vobis : persecutus est enim te inimicus tuus : sed cito videbis perditionem ipsius, et super cervices ipsius ascendes.

25 Hijos, soportad con paciencia el castigo que ha descargado sobre vosotros. Porque, oh Israel, tu enemigo te ha perseguido; pero en breve verás tú la perdición suya, y pondrás tu pie sobre su cuello.

26 Delicati mei ambulaverunt vias asperas : ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis.

26 Mis delicados hijos han andado por caminos ásperos; porque han sido llevados como un rebaño robado por enemigos.

27 Animæquiores estote, filii, et proclamate ad Dominum : erit enim memoria vestra ab eo qui duxit vos.

27 Hijos, tened buen ánimo, y clamad al Señor; pues aquel mismo que os ha transportado ahí, se acordará de vosotros.

28 Sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo, decies tantum iterum convertentes requiretis eum :

28 Porque si vuestra voluntad os movió á descarriaros de Dios, también le buscaréis con una voluntad diez veces mayor, luego que os hayais convertido.

29 qui enim induxit vobis mala, ipse rursum adducet vobis sempiternam jucunditatem cum salute vestra.

29 Porque aquel que os envió estos males, él mismo traerá un gozo sempiterno con la salud que os dará.

30 Animæquior esto, Jerusalem : exhortatur enim te, qui te nominavit.

30 Buen ánimo, oh Jerusalén, pues te consuela aquel Dios que te dió el nombre de ciudad suya.

31 Nocentes peribunt, qui te vexaverunt : et qui gratulati sunt in tua ruina, punientur.

31 Los malos que te destrozaron perecerán, y castigados serán aquellos que se alegraron en la ruina tuya.

32 Civitates quibus servierunt filii tui, punientur, et quæ accepit filios tuos.

32 Las ciudades á las cuales han servido tus hijos, serán castigadas; y será castigada aquella que se apoderó de ellos.

33 Sicut enim gavisa est in tua ruina, et lætata est in casu tuo, sic contristabitur in sua desolatione,

33 Así como se gozó ella en tu ruina, y se alegró de tu caida, así se verá angustiada en su desolación.

34 et amputabitur exsultatio multitudinis ejus, et gaudimonium ejus erit in luctum.

34 Y cesará la alegre algazara de su muchedumbre, y su regocijo se convertirá en llanto.

35 Ignis enim superveniet ei ab Æterno in longiturnis diebus, et habitabitur a dæmoniis in multitudine temporis.

35 Porque el Eterno enviará fuego sobre ella por largos días, y será habitada de demonios durante mucho tiempo.

36 Circumspice, Jerusalem, ad orientem, et vide jucunditatem a Deo tibi venientem.

36 Mira, oh Jerusalén, hacia el Oriente, y repara la alegría que Dios te envía;

37 Ecce enim veniunt filii tui, quos dimisisti dispersos : veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem, in verbo Sancti, gaudentes in honorem Dei.

37 porque he aquí que vuelven tus hijos que tú enviaste dispersos: ellos vienen congregados desde Oriente á Occidente, según la promesa del Santo, alabando á Dios con alegría.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.