La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 16

Idioma

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 Hablóme de nuevo el Señor, diciendo:

2 Fili hominis, notas fac Jerusalem abominationes suas,

2 Hijo de hombre, haz conocer á Jerusalén sus abominaciones,

3 et dices : Hæc dicit Dominus Deus Jerusalem : Radix tua et generatio tua de terra Chanaan : pater tuus Amorrhæus, et mater tua Cethæa.

3 y díle: Esto dice el Señor Dios á Jerusalén: Tu origen y tu raza es de tierra de Canaán. Amorreo era tu padre, y Cetea tu madre.

4 Et quando nata es, in die ortus tui non est præcisus umbilicus tuus, et aqua non es lota in salutem, nec sale salita, nec involuta pannis.

4 Y cuando tú saliste á luz, en el día de tu nacimiento, no te cortaron el ombligo, ni te lavaron con agua saludable, ni usaron contigo la sal, ni fuiste envuelta en pañales.

5 Non pepercit super te oculus, ut faceret tibi unum de his, misertus tui : sed projecta es super faciem terræ in abjectione animæ tuæ in die qua nata es.

5 Nadie te miró compasivo, ni se apiadó de tí, para hacer contigo alguno de estos oficios; sino que fuiste echada sobre el suelo con desprecio de tu vida, el mismo día en que naciste.

6 Transiens autem per te, vidi te conculcari in sanguine tuo : et dixi tibi cum esses in sanguine tuo : Vive, dixi, inquam, tibi : in sanguine tuo vive.

6 Pasando yo, empero, cerca de tí, te ví ensuciada aún en tu propia sangre; y te dije entonces mismo que estabas envuelta en tu sangre: Vive: vive, te dije, oh tú que estás envuelta en tu sangre.

7 Multiplicatam quasi germen agri dedi te : et multiplicata es, et grandis effecta, et ingressa es, et pervenisti ad mundum muliebrem : ubera tua intumuerunt, et pilus tuus germinavit : et eras nuda, et confusione plena.

7 Como la yerba del prado te hice crecer; y tú creciste, y te hiciste grande, y llegaste á la edad y tiempo de usar los adornos mujeriles, al tiempo de la pubertad; pero tú estabas desnuda y cubierta de ignominia.

8 Et transivi per te, et vidi te : et ecce tempus tuum, tempus amantium : et expandi amictum meum super te, et operui ignominiam tuam : et juravi tibi, et ingressus sum pactum tecum, ait Dominus Deus, et facta es mihi.

8 Y pasé junto á tí, y te vi, y estabas tú ya entonces en la edad de los amores, ó en la pubertad, y extendí yo sobre tí la punta de mi manto y cubrí tu ignominia, y te hice un juramento, é hice contigo un contrato, dice el Señor Dios, y desde entonces fuiste mía.

9 Et lavi te aqua, et emundavi sanguinem tuum ex te, et unxi te oleo.

9 Y te lavé con agua, y te limpié de tu sangre, y te ungí con óleo.

10 Et vestivi te discoloribus, et calceavi te janthino, et cinxi te bysso, et indui te subtilibus :

10 Y te vestí con ropas de varios colores, y te dí calzado de color de jacinto y ceñidor de lino fino, y te vestí de un manto finísimo.

11 et ornavi te ornamento, et dedi armillas in manibus tuis, et torquem circa collum tuum :

11 Y te engalané con ricos adornos, y puse brazaletes en tus manos, y un collar al rededor de tu cuello.

12 et dedi inaurem super os tuum, et circulos auribus tuis, et coronam decoris in capite tuo.

12 Y adorné con joyas tu frente, y tus orejas con zarcillos, y tu cabeza con hermosa diadema.

13 Et ornata es auro et argento, et vestita es bysso et polymito et multicoloribus : similam, et mel, et oleum comedisti : et decora facta es vehementer nimis, et profecisti in regnum.

13 Y quedaste ataviada con oro y con plata, y vestida de fino lienzo y de bordados de varios colores: se te dió para comer la flor de harina con miel y aceite: veniste en fin á ser extremadamente bella, y llegaste á ser la reina del mundo.

14 Et egressum est nomen tuum in gentes propter speciem tuam, quia perfecta eras in decore meo quem posueram super te, dicit Dominus Deus.

14 Y tu hermosura te adquirió nombradía entre las naciones, por causa de los adornos que yo puse en tí, dice el Señor Dios.

15 Et habens fiduciam in pulchritudine tua, fornicata es in nomine tuo : et exposuisti fornicationem tuam omni transeunti, ut ejus fieres.

15 Envanecida, empero, con tu hermosura, te prostituiste, como si fueras dueña de tí, y te ofreciste lujuriosa á todo el que pasaba, entregándote á él.

16 Et sumens de vestimentis tuis, fecisti tibi excelsa hinc inde consuta, et fornicata es super eis sicut non est factum, neque futurum est.

16 Y cogiendo tus vestidos, y cosiendo de aquí y de allí, hiciste de ellos adornos para los idolos de las alturas; en donde tú de tal manera te prostituiste, que nunca jamás se había visto ni se verá cosa semejante.

17 Et tulisti vasa decoris tui de auro meo atque argento meo, quæ dedi tibi, et fecisti tibi imagines masculinas, et fornicata es in eis.

17 Y echando mano de los adornos de tu gloria, hechos con mi oro y con mi plata, los cuales te había yo dado, hiciste de ellos figuras humanas, y has idolatrado con ellas,

18 Et sumpsisti vestimenta tua multicoloria, et operuisti illas, et oleum meum et thymiama meum posuisti coram eis.

18 Y tus vestidos de diversos colores los empleaste en las imágenes de tus ídolos, y á ellas ofreciste el óleo mío y mis perfumes.

19 Et panem meum quem dedi tibi, similam, et oleum, et mel, quibus enutrivi te, posuisti in conspectu eorum in odorem suavitatis : et factum est, ait Dominus Deus.

19 Y el pan que yo te dí, y la flor de harina, el óleo y la miel con que yo te alimentaba, lo presentaste ante ellos como ofrenda de suave olor; esto hiciste, dice el Señor Dios.

20 Et tulisti filios tuos et filias tuas quas generasti mihi, et immolasti eis ad devorandum. Numquid parva est fornicatio tua ?

20 Y tomaste tus hijos é hijas, que habías engendrado para mí, y se los sacrificaste para que fuesen devorados del fuego. ¿Y te parece poca cosa esa tu prostitución?

21 Immolasti filios meos, et dedisti, illos consecrans, eis.

21 Tú inmolaste mis hijos, y los diste á los ídolos, á los cuales los consagraste.

22 Et post omnes abominationes tuas et fornicationes, non es recordata dierum adolescentiæ tuæ, quando eras nuda et confusione plena, conculcata in sanguine tuo.

22 Y después de todas tus abominaciones y prostituciones, te has olvidado de los tiempos de tu mocedad; cuando te hallabas desnuda y llena de ignominia, envuelta en tu propia sangre,

23 Et accidit post omnem malitiam tuam (væ, væ tibi ! ait Dominus Deus),

23 Y acaeció que después de tanta malicia tuya (¡ay! ¡ay de tí! dice el Señor Dios),

24 et ædificasti tibi lupanar, et fecisti tibi prostibulum in cunctis plateis.

24 te construiste lupanares; y te hiciste ramerías en todas las plazas;

25 Ad omne caput viæ ædificasti signum prostitutionis tuæ, et abominabilem fecisti decorem tuum : et divisisti pedes tuos omni transeunti, et multiplicasti fornicationes tuas :

25 en toda encrucijada de camino pusiste tú la señal de prostitución; y has hecho abominables tu hermosura: y te abandonaste á todo pasajero, y multiplicaste tus fornicaciones ó idolatrias.

26 et fornicata es cum filiis Ægypti, vicinis tuis, magnarum carnium : et multiplicasti fornicationem tuam ad irritandum me.

26 Y pecaste con los hijos de Egipto vecinos tuyos, muy corpulentos, adorando sus innumerables idolos, multiplicando así las idolatrías para irritarme.

27 Ecce ego extendam manum meam super te, et auferam justificationem tuam, et dabo te in animas odientium te filiarum Palæstinarum, quæ erubescunt in via tua scelerata.

27 Hé aquí que yo extendí mi mano sobre tí, y te quité tus cosas sagradas, y te abandoné al arbitrio de las hijas ó ciudades de los Filisteos que te aborrecen, y se avergüenzan de tu malvado proceder.

28 Et fornicata es in filiis Assyriorum eo quod necdum fueris expleta : et postquam fornicata es, nec sic es satiata :

28 Pero tú, aún no estando saciada, has pecado con los hijos de los Asirios, y ni después de tales idolatrías has quedado satisfecha.

29 et multiplicasti fornicationem tuam in terra Chanaan cum Chaldæis, et nec sic satiata es.

29 Y multiplicaste tus idolatrías en tierra de Canaán con los Caldeos, y tampoco con esto te saciaste.

30 In quo mundabo cor tuum, ait Dominus Deus, cum facias omnia hæc opera mulieris meretricis et procacis ?

30 ¿Con qué podré yo limpiar tu corazón, dice el Señor Dios, haciendo tú todas estas cosas propias de una mujer ramera y descarada?

31 Quia fabricasti lupanar tuum in capite omnis viæ, et excelsum tuum fecisti in omni platea : nec facta es quasi meretrix fastidio augens pretium,

31 Porque en cada encrucijada de camino ó calle fabricaste tu burdel, y en toda plaza te hiciste un altar profano: ni fuiste como ramera que con el desdén aumenta el precio:

32 sed quasi mulier adultera, quæ super virum suum inducit alienos.

32 Sino como una mujer adúltera, que en vez del propio marido, convida á los extraños.

33 Omnibus meretricibus dantur mercedes : tu autem dedisti mercedes cunctis amatoribus tuis, et dona donabas eis, ut intrarent ad te undique ad fornicandum tecum.

33 A todas las otras rameras se les da paga; mas tú la has dado á todos tus amantes, y les hacías regalos, para que de todas partes viniesen á pecar contigo.

34 Factumque est in te contra consuetudinem mulierum in fornicationibus tuis, et post te non erit fornicatio : in eo enim quod dedisti mercedes, et mercedes non accepisti, factum est in te contrarium.

34 Y ha sucedido en tí lo contrario de aquello que se acostumbra con las mujeres de mala vida, ni habrá después de tí fornicación semejante. Porque en haber tú dado la paga, en lugar de haberla recibido, has hecho todo lo contrario de lo que se acostumbra.

35 Propterea, meretrix, audi verbum Domini.

35 Por tanto, oh mujer pecadora, hé aquí lo que dice el Señor;

36 Hæc dicit Dominus Deus : Quia effusum est æs tuum et revelata est ignominia tua in fornicationibus tuis super amatores tuos, et super idola abominationum tuarum, in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis,

36 Así habla el Señor Dios: Pues que has malgastado tu dinero, prostituyéndote á los idolos, y has hecho pública tu ignominia en tus idolatrías con tus amantes y en la sangre de tus hijos, que has ofrecido á los ídolos de tus abominaciones:

37 ecce ego congregabo omnes amatores tuos quibus commista es, et omnes quos dilexisti, cum universis quos oderas : et congregabo eos super te undique, et nudabo ignominiam tuam coram eis, et videbunt omnem turpitudinem tuam.

37 Hé aquí que yo reuniré á tus amantes, con quienes has pecado, y á todos tus queridos, y á todos los que habías aborrecido, y los reuniré contra tí de todas partes, y delante de ellos descubriré tu ignominia, y verán ellos toda tu torpeza;

38 Et judicabo te judiciis adulterarum, et effundentium sanguinem : et dabo te in sanguinem furoris et zeli.

38 y te castigaré según las leyes que hay sobre adúlteras y sobre homicidas, y te quitaré la vida lleno de furor y de celos.

39 Et dabo te in manus eorum, et destruent lupanar tuum, et demolientur prostibulum tuum : et denudabunt te vestimentis tuis, et auferent vasa decoris tui, et derelinquent te nudam, plenamque ignominia :

39 Y te entregaré en poder de ellos, y ellos destruirán tu burdel, y demolerán tu ramería (la ciudad de Jerusalén), y te desnudarán de tus vestidos, y robarán aquello que te embellecía, y te dejarán desnuda y llena de ignominia;

40 et adducent super te multitudinem, et lapidabunt te lapidibus, et trucidabunt te gladiis suis :

40 y reunirán contra tí la muchedumbre, y te apedrearán, y te atravesarán con sus espadas,

41 et comburent domos tuas igni, et facient in te judicia in oculis mulierum plurimarum. Et desines fornicari, et mercedes ultra non dabis :

41 y tus casas las entregarán á las llamas, y tomarán justa venganza de tí, á la vista de muchísimas mujeres ó naciones; y tú cesarás de pecar, y nunca más darás pagas.

42 et requiescet indignatio mea in te, et auferetur zelus meus a te : et quiescam, nec irascar amplius.

42 Entonces cesará también mi indignación contra tí, y se acabarán los celos que me causaste, y quedaré quieto, y no me irritaré más,

43 Eo quod non fueris recordata dierum adolescentiæ tuæ, et provocasti me in omnibus his, quapropter et ego vias tuas in capite tuo dedi, ait Dominus Deus, et non feci juxta scelera tua in omnibus abominationibus tuis.

43 Por cuanto te olvidaste de los días de tu mocedad, y me provocaste con todas esas cosas: por lo mismo yo también he hecho que recaigan sobre tí los desórdenes de tu vida, dice el Señor Dios; y aún no te castigué conforme merecen los delitos de todas tus abominaciones.

44 Ecce omnis qui dicit vulgo proverbium, in te assumet illud, dicens : Sicut mater, ita et filia ejus.

44 Mira que todo el que profiere aquel proverbio común, te lo aplicará á tí, diciendo: Cual la madre, tal su hija.

45 Filia matris tuæ es tu, quæ projecit virum suum et filios suos : et soror sororum tuarum es tu, quæ projecerunt viros suos et filios suos : mater vestra Cethæa, et pater vester Amorrhæus.

45 Verdaderamente que tú eres hija de tu madre, que abandonó á su marido y á sus hijos; y hermana eres tú de tus hermanas, que desecharon á sus maridos y á sus hijos: Cetea es tu madre, y Amorreo tu padre.

46 Et soror tua major, Samaria, ipsa et filiæ ejus, quæ habitant ad sinistram tuam : soror autem tua minor te, quæ habitat a dextris tuis, Sodoma, et filiæ ejus.

46 Tu hermana mayor es Samaria, con sus hijas, que habitan á tu izquierda; y Sodoma, con sus hijas, que habitan á la derecha, ésa es tu hermana menor.

47 Sed nec in viis earum ambulasti, neque secundum scelera earum fecisti pauxillum minus : pene sceleratiora fecisti illis in omnibus viis tuis.

47 Pero tú no solamente no te has quedado atrás en seguir sus caminos é imitar sus maldades; sino que casi has sido más perversa que aquellas en todos tus procederes.

48 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia non fecit Sodoma soror tua, ipsa et filiæ ejus, sicut fecisti tu et filiæ tuæ.

48 Juro yo, dice el Señor Dios, que no hizo Sodoma tu hermana, ella y sus hijas, lo que tú y tus hijas habeis hecho.

49 Ecce hæc fuit iniquitas Sodomæ sororis tuæ : superbia, saturitas panis et abundantia, et otium ipsius et filiarum ejus : et manum egeno et pauperi non porrigebant :

49 Hé aquí cual fué la maldad de Sodoma tu hermana: la soberbia, la hartura ó gula, y la abundancia ó lujo, y la ociosidad de ella y de sus hijas, y el no socorrer al necesitado y al pobre.

50 et elevatæ sunt, et fecerunt abominationes coram me : et abstuli eas sicut vidisti.

50 Y engriéronse, y cometieron abominaciones delante de mí, y yo las aniquilé, como tú has visto.

51 Et Samaria dimidium peccatorum tuorum non peccavit : sed vicisti eas sceleribus tuis, et justificasti sorores tuas in omnibus abominationibus tuis quas operata es.

51 Y no cometió Samaria la mitad de los pecados que has cometido tú: sino que la has sobrepujado en tus maldades, y has hecho que pareciesen justas tus hermanas, á fuerza de tantas abominaciones como has tú cometido.

52 Ergo et tu porta confusionem tuam, quæ vicisti sorores tuas peccatis tuis, sceleratius agens ab eis : justificatæ sunt enim a te : ergo et tu confundere, et porta ignominiam tuam, quæ justificasti sorores tuas.

52 Carga, pues, tú también con la ignominia, ya que en pecar has excedido á tus hermanas, obrando con mayor malicia que ellas, pues parangonadas contigo son ellas justas. Por eso confúndete tú también, y lleva sobre tí la ignominia tuya, tú que eres tan perversa que haces parecer buenas á tus hermanas.

53 Et convertam restituens eas conversione Sodomorum cum filiabus suis, et conversione Samariæ et filiarum ejus, et convertam reversionem tuam in medio earum,

53 Mas yo las restableceré, haciendo que Sodoma vuelva del cautiverio junto con sus hijas, y haciendo volver del cautiverio á Samaria y las hijas suyas, y junto con ellas haré también volver á tus hijos llevados al cautiverio:

54 ut portes ignominiam tuam, et confundaris in omnibus quæ fecisti consolans eas.

54 Para que esto te sirva de ignominia y te llenes de confusión por todo lo que hiciste, y les seas á ellas motivo de consuelo,

55 Et soror tua Sodoma et filiæ ejus revertentur ad antiquitatem suam, et Samaria et filiæ ejus revertentur ad antiquitatem suam, et tu et filiæ tuæ revertemini ad antiquitatem vestram.

55 Y tu hermana Sodoma y sus hijas volverán á su antiguo estado, y volverán al antiguo estado Samaria y sus hijas, y tu también y las hijas tuyas volveréis á vuestro primitivo estado,

56 Non fuit autem Sodoma soror tua audita in ore tuo in die superbiæ tuæ,

56 Tú, oh Jerusalén, en el tiempo de tu fausto jamás te dignaste de tomar en boca á tu hermana Sodoma;

57 antequam revelaretur malitia tua, sicut hoc tempore in opprobrium filiarum Syriæ, et cunctarum in circuitu tuo filiarum Palæstinarum quæ ambiunt te per gyrum.

57 antes que se descubriese tu malicia, como lo está ahora, y que tú fueses el escarnio de las hijas (ó ciudades) de Siria y de todas las hijas de los Filisteos que tienes al rededor, y te circuyen por todos lados.

58 Scelus tuum et ignominiam tuam tu portasti, ait Dominus Deus.

58 Tú has llevado el castigo de tu maldad, y quedado cubierta de ignominia, dice el Señor Dios.

59 Quia hæc dicit Dominus Deus : Et faciam tibi sicut despexisti juramentum, ut irritum faceres pactum :

59 Porque así habla el Señor Dios: Yo te trataré á tí de este modo; pues que tú despreciaste el juramento, é hiciste nulo el pacto;

60 et recordabor ego pacti mei tecum in diebus adolescentiæ tuæ, et suscitabo tibi pactum sempiternum.

60 Con todo, yo me acordaré aún del pacto hecho contigo en los días de tu mocedad, y haré revivir contigo la alianza sempiterna.

61 Et recordaberis viarum tuarum, et confunderis, cum receperis sorores tuas te majores cum minoribus tuis : et dabo eas tibi in filias, sed non ex pacto tuo.

61 Entonces te acordarás tú de tus desórdenes, y te avergonzarás, cuando recibirás contigo á tus hermanas, mayores que tú, juntamente con las menores, y te las daré yo á tí en lugar de hijas; mas no en virtud de la antigua alianza contigo.

62 Et suscitabo ego pactum meum tecum, et scies quia ego Dominus :

62 Y renovaré contigo mi alianza, y conocerás que yo soy el Señor:

63 ut recorderis, et confundaris, et non sit tibi ultra aperire os præ confusione tua, cum placatus tibi fuero in omnibus quæ fecisti, ait Dominus Deus.

63 A fin de que te acuerdes de tus crimenes, y te confundas, y no te atrevas á abrir la boca de pura vergüenza, cuando yo me hubiere aplacado contigo después de todas tus fechorías, dice el Señor Dios.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.