La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 22

Idioma

1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

1 Hablóme el Señor nuevamente, diciendo:

2 Et tu, fili hominis, nonne judicas, nonne judicas civitatem sanguinum ?

2 Y tú, oh hijo de hombre, ¿por ventura no juzgarás tú, no condenarás á esa ciudad sanguinaria?

3 Et ostendes ei omnes abominationes suas, et dices : Hæc dicit Dominus Deus : Civitas effundens sanguinem in medio sui, ut veniat tempus ejus : et quæ fecit idola contra semetipsam, ut pollueretur.

3 ¿No le harás ver todas sus abominaciones? Tú le dirás pues: Esto dice el Señor Dios: Hé aquí la ciudad que á vista de todos derrama la sangre inocente, á fin de que llegue el tiempo de su castigo; y la que se fabricó ídolos, con que se contaminó para su propia ruina.

4 In sanguine tuo, qui a te effusus est, deliquisti, et in idolis tuis, quæ fecisti, polluta es : et appropinquare fecisti dies tuos, et adduxisti tempus annorum tuorum : propterea dedi te opprobrium gentibus, et irrisionem universis terris.

4 Tú has pecado derramando la sangre, y te has contaminado con los ídolos que fabricaste, y has acelerado el tiempo de tu castigo, y hecho llegar el fin de tus años. Por cuyo motivo te he hecho el oprobio de las naciones y el escarnio de toda tierra.

5 Quæ juxta sunt, et quæ procul a te, triumphabunt de te, sordida, nobilis, grandis interitu.

5 De tí triunfarán, y harán mofa los que están cerca de tí y los que están lejos, oh ciudad infame, famosa y grande por tu desolación.

6 Ecce principes Israël singuli in brachio suo fuerunt in te, ad effundendum sanguinem.

6 Mira cómo los príncipes de Israel se han ocupado, cada uno según su poder, en derramar sangre en medio de tí.

7 Patrem et matrem contumeliis affecerunt : in te advenam calumniati sunt in medio tui : pupillum et viduam contristaverunt apud te.

7 En medio de tí ultrajaron al padre y á la madre, calumniaron en tí al extranjero, y en tu recinto han afligido al huérfano y á la viuda.

8 Sanctuaria mea sprevisti, et sabbata mea polluisti.

8 Vosotros despreciasteis mis santuarios, y violasteis mis sábados.

9 Viri detractores fuerunt in te ad effundendum sanguinem, et super montes comederunt in te : scelus operati sunt in medio tui.

9 En medio de tí tienes tú hombres calumniadores para derramar sangre, y dentro de tí se celebraron banquetes idolátricos sobre los montes: en medio de tí han cometido las maldades.

10 Verecundiora patris discooperuerunt in te ; immunditiam menstruatæ humiliaverunt in te :

10 Dentro de tí se han cometido incestos con la mujer del propio padre; y en tí no se ha respetado la mujer durante su menstruación.

11 et unusquisque in uxorem proximi sui operatus est abominationem, et socer nurum suam polluit nefarie : frater sororem suam, filiam patris sui, oppressit in te.

11 Cada uno de esos hombres hizo en tí cosas abominables con la mujer de su prójimo, y el suegro violó feamente á su nuera, é hizo el hermano violencia á su hermana, á la hija de su propio padre.

12 Munera acceperunt apud te ad effundendum sanguinem : usuram et superabundantiam accepisti, et avare proximos tuos calumniabaris : meique oblita es, ait Dominus Deus.

12 En tí se recibieron regalos para hacer derramar sangre: tú has sido usurera y logrera; y por avaricia calumniabas á tus prójimos; y á mí, dice el Señor Dios, me echaste en olvido.

13 Ecce complosi manus meas super avaritiam tuam quam fecisti, et super sanguinem qui effusus est in medio tui.

13 Por eso batí yo mis manos, en señal de horror, al ver tu avaricia y la sangre derramada en medio de tí.

14 Numquid sustinebit cor tuum, aut prævalebunt manus tuæ, in diebus quos ego faciam tibi ? Ego Dominus locutus sum, et faciam.

14 ¿Por ventura podrá mantenerse firme tu corazón, ó serán bastante robustos tus brazos en los días de quebranto que yo te preparo? Yo el Señor lo dije, y lo haré:

15 Et dispergam te in nationes, et ventilabo te in terras, et deficere faciam immunditiam tuam a te.

15 Yo te esparciré entre las naciones, y te desparramaré por todo el mundo, y pondré fin á tus abominaciones.

16 Et possidebo te in conspectu gentium : et scies quia ego Dominus.

16 Y después tomaré otra vez posesión de tí, á la vista de las gentes, y sabrás que yo soy el Señor.

17 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

17 Y hablóme el Señor, diciendo:

18 Fili hominis, versa est mihi domus Israël in scoriam : omnes isti æs, et stannum, et ferrum, et plumbum in medio fornacis : scoria argenti facti sunt.

18 Hijo de hombre, la casa de Israel se me ha convertido en escoria: cobre, y estaño, y hierro, y plomo, son todos éstos de Israel en medio del crisol; escoria de plata han venido á ser.

19 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Eo quod versi estis omnes in scoriam, propterea ecce ego congregabo vos in medio Jerusalem,

19 Por lo cual esto dice el Señor Dios: Por cuanto todos habeis venido á ser no más que escoria; por eso hé aquí que yo os reuniré en medio de Jerusalén,

20 congregatione argenti, et æris, et stanni, et ferri, et plumbi, in medio fornacis, ut succendam in ea ignem ad conflandum. Sic congregabo in furore meo, et in ira mea : et requiescam, et conflabo vos.

20 como quien junta plata, y cobre, y estaño, y hierro, y plomo en medio de la fragua, y enciende fuego debajo de ella para fundirlos, Así yo os recogeré lleno de furor é ira, y allí os dejaré, y os derretiré.

21 Et congregabo vos, et succendam vos in igne furoris mei, et conflabimini in medio ejus.

21 Os congregaré, y os abrasaré con el fuego de mi furor; y en medio de él os derretiré.

22 Ut conflatur argentum in medio fornacis, sic eritis in medio ejus : et scietis quia ego Dominus cum effuderim indignationem meam super vos.

22 Como se funde la plata en medio del horno, así vosotros lo seréis en medio de Jerusalén; y conoceréis que yo soy el Señor cuando habré derramado sobre vosotros la indignación mía.

23 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

23 Y hablóme el Señor, diciendo:

24 Fili hominis, dic ei : Tu es terra immunda, et non compluta in die furoris.

24 Hijo de hombre, dile á ella (á Jerusalén): Tú eres una tierra inmunda, y no humedecida con lluvia y rocío del cielo, en el día de mi ira.

25 Conjuratio prophetarum in medio ejus : sicut leo rugiens, rapiensque prædam, animas devoraverunt : opes et pretium acceperunt : viduas ejus multiplicaverunt in medio illius.

25 En medio de ella hay una conjuración de falsos profetas: como león rugiente que arrebata la presa, así han devorado las almas, han recibido ricas pagas, y han aumentado en ellas las viudas.

26 Sacerdotes ejus contempserunt legem meam, et polluerunt sanctuaria mea : inter sanctum et profanum non habuerunt distantiam, et inter pollutum et mundum non intellexerunt : et a sabbatis meis averterunt oculos suos, et coinquinabar in medio eorum.

26 Sus sacerdotes han despreciado mi Ley, han contaminado mis santuarios: no han sabido hacer diferencia entre lo sagrado y lo profano, ni distinguir entre lo inmundo y lo puro, y no hicieron caso de mis sábados, y he sido yo deshonrado en medio de ellos.

27 Principes ejus in medio illius quasi lupi rapientes prædam ad effundendum sanguinem, et ad perdendas animas, et avare ad sectanda lucra.

27 Sus príncipes están en medio de ella, como lobos para arrebatar la presa, para derramar sangre, y destruir vidas, y buscar usuras para pábulo de su avaricia.

28 Prophetæ autem ejus liniebant eos absque temperamento, videntes vana, et divinantes eis mendacium, dicentes : Hæc dicit Dominus Deus : cum Dominus non sit locutus.

28 Y sus profetas revocaban sin la mezcla necesaria, adulando al pueblo con falsas visiones, y mentirosos vaticinios, diciendo: Esto dice el Señor Dios: siendo así que el Señor no había hablado.

29 Populi terræ calumniabantur calumniam, et rapiebant violenter : egenum et pauperem affligebant, et advenam opprimebant calumnia absque judicio.

29 Las gentes de esta tierra forjaban calumnias, y robaban con violencia lo ajeno, afligían al necesitado y al pobre, y oprimían al extranjero con imposturas é injusticias.

30 Et quæsivi de eis virum qui interponeret sepem, et staret oppositus contra me pro terra, ne dissiparem eam : et non inveni.

30 Y busqué entre ellos un varón justo que se interpusiese entre mi y el pueblo como un vallado, y pugnase contra mí á favor de la tierra, para que yo no la destruyese; mas no hallé ninguno.

31 Et effudi super eos indignationem meam ; in igne iræ meæ consumpsi eos : viam eorum in caput eorum reddidi, ait Dominus Deus.

31 En vista de todo esto derramaré sobre ellos la indignación mía: los consumiré con el fuego de mi furor; y haré caer sobre su cabeza el castigo de sus malas obras, dice el Señor Dios.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.