La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 21

Idioma

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 Y me habló el Señor, diciendo:

2 Fili hominis, pone faciem tuam ad Jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israël.

2 Hijo de hombre, vuelve tu rostro hacia Jerusalén, y habla contra los santuarios, ó el templo, y profetiza contra la tierra de Israel.

3 Et dices terræ Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, et ejiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te justum et impium.

3 Y dirás á la tierra de Israel: Esto dice el Señor Dios: Mira que yo vengo contra tí, y desenvainaré mi espada, y mataré en tí al justo y al impío.

4 Pro eo autem quod occidi in te justum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem :

4 Y por cuanto he de matar en tí al justo y al impío, por eso saldrá mi espada de su vaina contra todo hombre, desde el mediodía hasta el septentrión,

5 ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.

5 á fin de que sepan todos que yo el Señor he desenvainado mi irresistible espada.

6 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.

6 Pero tú, oh hijo de hombre, gime como quien tiene quebrantados sus lomos, y gime en la amargura de tu corazón, á vista de éstos.

7 Cumque dixerint ad te : Quare tu gemis ? dices : Pro auditu : quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universæ manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquæ : ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.

7 Y cuando te preguntaren: ¿ Por qué gimes? responderás: Por la nueva que corre: porque viene el enemigo, y desmayarán todos los corazones, y desfallecerán todos los brazos, y decaerán los ánimos de todos, y todas las rodillas darán una contra otra de puro miedo: hé aquí que llega tu ruina, y se efectuará, dice el Señor Dios.

8 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

8 Y me habló el Señor diciendo:

9 Fili hominis, propheta, et dices : Hæc dicit Dominus Deus : loquere : Gladius, gladius exacutus est, et limatus :

9 Profetiza, oh hijo de hombre, y di: Esto dice el Señor Dios: Dí La espada, la espada está aguzada y bruñida.

10 ut cædat victimas, exacutus est : ut splendeat, limatus est : qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.

10 Está aguzada para degollar las víctimas, y bruñida á fin de que reluzca: Oh espada, tú que abates el cetro de mi hijo, tú cortarás cualquier otro árbol.

11 Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu : iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.

11 Yo la di á afilar para tenerla á la mano; aguzada ha sido esta espada, acicalada ha sido ella para que la empuñe el matador.

12 Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israël qui fugerant : gladio traditi sunt cum populo meo : idcirco plaude super femur,

12 Grita y aúlla, oh hijo de hombre, porque esta espada se ha empleado contra el pueblo mío, contra todos los caudillos de Israel que habían huido: Entregados han sido al filo de la espada, junto con mi pueblo; date, pues, con tu mano golpes en el muslo.

13 quia probatus est : et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.

13 Porque espada es ésta probada ya; y se verá cuando habrá destruido el cetro de Judá, el cual no existirá más, dice el Señor Dios.

14 Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum : et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum : hic est gladius occisionis magnæ, qui obstupescere eos facit

14 Tú, pues, oh hijo de hombre, vaticina, y bate una mano con otra: y redóblese y tripliqúese el furor de la espada homicida; esta es la espada de la grande mortandad, que hará quedar atónitos á todos,

15 et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad cædem.

15 y desmayar de ánimo, y multiplicará los estragos. A todas sus puertas he llevado yo el terror de la espada aguda y bruñida, á fin de que brille, y esté pronta para dar la muerte.

16 Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuæ est appetitus.

16 Agúzate, oh espada, ve á la diestra ó á la siniestra, ve á donde gustes.

17 Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam : ego Dominus locutus sum.

17 Lo aplaudiré yo también con palmadas, y se saciará mi indignación. Yo el Señor soy el que he hablado.

18 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

18 Hablóme de nuevo el Señor diciendo:

19 Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis : de terra una egredientur ambæ : et manu capiet conjecturam ; in capite viæ civitatis conjiciet.

19 Y tú, hijo de hombre, diséñate dos caminos, por los cuales pueda venir la espada del rey de Babilonia; ambos saldrán de un mismo punto; y al principio del doble camino el rey con su misma mano sacará por suerte una ciudad.

20 Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Judam in Jerusalem munitissimam.

20 Señalarás, pues, un camino por el cual la espada vaya á Rabbat, capital de los ammonitas, y otro por el cual vaya á Judá, á la fortificadísima Jerusalén.

21 Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quærens, commiscens sagittas : interrogavit idola, exta consuluit.

21 Porque el rey de Babilonia se parará en la encrucijada, al principio de los dos caminos, buscando el adivinar por medio de la mezcla de las saetas; y además preguntará á los ídolos y consultará las entrañas de los animales.

22 Ad dexteram ejus facta est divinatio super Jerusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in cæde, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut ædificet munitiones.

22 La adivinación le conducirá á la derecha contra Jerusalén, á fin de que vaya á batirla con arietes, para que intime la muerte, para que alze la voz con aullidos, para que dirija los arietes contra las puertas, y forme terraplenes, y construya fortines.

23 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans : ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.

23 Y parecerá á la vista de ellos como si aquel rey hubiese en vano consultado el oráculo; y como si celebrase el descanso del sábado. El tendrá presente la perfidia de los judíos, y tomará la ciudad.

24 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestræ, et revelastis prævaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.

24 Por tanto esto dice el Señor Dios: Porque habeis hecho alarde de vuestra perfidia, y habeis hecho públicas vuestras prevaricaciones, y en todos vuestros designios habeis hecho patentes vuestros pecados, ya que, repito, os habeis jactado de eso, seréis cautivados.

25 Tu autem, profane, impie dux Israël, cujus venit dies in tempore iniquitatis præfinita :

25 Mas tú, ¡oh profano é impío caudillo de Israel!, para quien ha llegado el día señalado del castigo de tu iniquidad,

26 hæc dicit Dominus Deus : Aufer cidarim, tolle coronam : nonne hæc est quæ humilem sublevavit, et sublimem humiliavit ?

26 esto dice el Señor Dios: Depón la diadema, quítate la corona: ¿no es esa corona la que á su arbitrio ensalzó al hombre vil, y abatió al varón grande?

27 Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam : et hoc non factum est, donec veniret cujus est judicium, et tradam ei.

27 Yo haré manifiesta la iniquidad, su iniquidad, la iniquidad de él; mas esto no sucederá hasta tanto que venga aquel cuyo es el juicio ó reino; y á él daré yo esa corona.

28 Et tu, fili hominis, propheta, et dic : Hæc dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum : et dices : Mucro, mucro, evaginate ad occidendum : limate ut interficias et fulgeas :

28 Y tú, oh hijo de hombre, profetiza y di: Esto dice el Señor Dios acerca de los hijos de Amón, y de sus insultos contra Israel; y dirás tú: ¡Espada, espada!, sal de la vaina para degollar; afílate para dar la muerte y relumbrar,

29 cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis præfinita.

29 (en la ocasión en que tus adivinos, ¡oh Amón!, te anuncian cosas vanas y mentirosas adivinaciones) á fin de que estés pronta, y descargues tus golpes sobre los cuellos de los impíos ammonitas, á quienes llegó el plazo señalado para el castigo de su maldad.

30 Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es : in terra nativitatis tuæ judicabo te.

30 Y después vuélvete á tu vaina. En el lugar donde fuiste formada, en la Caldea, tierra de tu nacimiento, allí te juzgaré,

31 Et effundam super te indignationem meam ; in igne furoris mei sufflabo in te : daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.

31 y derramaré sobre tí la indignación mía; soplaré contra tí en la fragua de mi encendido furor, y te entregaré en manos de hombres insensatos y fraguadores de desastres.

32 Igni eris cibus ; sanguis tuus erit in medio terræ ; oblivioni traderis : quia ego Dominus locutus sum.

32 Servirás, ¡oh caldeo!, de cebo al fuego; despreciada se verá por el suelo la sangre tuya, y serás entregado á perpetuo olvido; porque yo el Señor he hablado.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.