La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 35

Idioma

1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 Hablóme el Señor nuevamente, diciendo:

2 Fili hominis, pone faciem tuam adversum montem Seir, et prophetabis de eo, et dices illi :

2 Hijo de hombre, dirige tu semblante contra la montaña de Seir, y vaticinarás acerca de ella, y le dirás:

3 Hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego ad te, mons Seir : et extendam manum meam super te, et dabo te desolatum atque desertum.

3 Esto dice el Señor Dios: Héme aquí contra tí, oh montaña de Seir, y yo descargaré sobre tí mi mano, y te dejaré asolada y desierta.

4 Urbes tuas demoliar, et tu desertus eris : et scies quia ego Dominus.

4 Arrasaré tus ciudades, y quedarás despoblada: y conocerás que yo soy el Señor.

5 Eo quod fueris inimicus sempiternus, et concluseris filios Israël in manus gladii in tempore afflictionis eorum, in tempore iniquitatis extremæ :

5 Por cuanto has sido enemiga eterna, y has perseguido espada en mano á los hijos de Israel en el tiempo de su aflicción, en el tiempo de su extrema calamidad;

6 propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam sanguini tradam te, et sanguis te persequetur : et cum sanguinem oderis, sanguis persequetur te.

6 por eso juro yo, dice el Señor Dios, que te abandonaré á tu sangre, y la sangre tuya te perseguirá; y por lo mismo que tu odiaste tu sangre, la sangre tuya te perseguirá.

7 Et dabo montem Seir desolatum atque desertum, et auferam de eo euntem et redeuntem.

7 Y dejaré asolada y yerma la montaña de Seir, y haré que no se vea en ella yente ni viniente,

8 Et implebo montes ejus occisorum suorum : in collibus tuis, et in vallibus tuis atque in torrentibus, interfecti gladio cadent.

8 Y henchiré sus montes de sus muertos: pasados serán á cuchillo sobre tus collados, y en tus valles, y en tus arroyos.

9 In solitudines sempiternas tradam te, et civitates tuæ non habitabuntur : et scietis quia ego Dominus Deus.

9 Te reduciré á una soledad eterna, y quedarán desiertas tus ciudades: y conoceréis que yo soy el Señor Dios.

10 Eo quod dixeris : Duæ gentes et duæ terræ meæ erunt, et hæreditate possidebo eas, cum Dominus esset ibi :

10 Por cuanto tú dijiste: Dos naciones y dos tierras serán mías, y yo las poseeré como herencia; siendo así que el Señor estaba allí;

11 propterea vivo ego, dicit Dominus Deus, quia faciam juxta iram tuam, et secundum zelum tuum, quem fecisti odio habens eos : et notus efficiar per eos, cum te judicavero.

11 Por esto te juro, dice el Señor Dios, que yo te trataré como merece tu ira, y tu envidia, y tu odio contra ellas; y yo seré conocido por medio de ellas, cuando te habré juzgado á tí.

12 Et scies quia ego Dominus audivi universa opprobria tua quæ locutus es de montibus Israël, dicens : Deserti nobis ad devorandum dati sunt.

12 Y conocerás que yo el Señor he oido todos los denuestos que has pronunciado contra los montes de Israel, diciendo: Abandonados están: se nos han dado para que los devoremos.

13 Et insurrexistis super me ore vestro, et derogastis adversum me verba vestra : ego audivi.

13 Y os levantasteis contra mí con vuestras lenguas blasfemas, y lanzasteis contra mí vuestros dicterios: yo los oí.

14 Hæc dicit Dominus Deus : Lætante universa terra, in solitudinem te redigam :

14 Esto dice el Señor Dios: Con júbilo de toda la tierra te reduciré á una soledad.

15 sicuti gavisus es super hæreditatem domus Israël eo quod fuerit dissipata, sic faciam tibi : dissipatus eris, mons Seir, et Idumæa omnis : et scient quia ego Dominus.

15 Así como tú celebraste con júbilo el que fuese destruida la herencia de la casa de Israel, así yo te destruiré á tí. Devastada serás, oh montaña de Seir, y toda tú, oh tierra de Idumea: y conocerán que yo soy el Señor.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.