La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Isaías 50
1 Hæc dicit Dominus : Quis est hic liber repudii matris vestræ, quo dimisi eam ? aut quis est creditor meus, cui vendidi vos ? Ecce in iniquitatibus vestris venditi estis, et in sceleribus vestris dimisi matrem vestram.
1 Esto dice el Señor: ¿Qué libelo de repudio es ése, con el cual he desechado á vuestra madre? ¿O quién es ese acreedor mío, á quien os he yo vendido? Tened entendido que por vuestras maldades habeis sido vendidos, y que por vuestros crímenes he repudiado yo á vuestra madre.
2 Quia veni, et non erat vir ; vocavi, et non erat qui audiret. Numquid abbreviata et parvula facta est manus mea, ut non possim redimere ? aut non est in me virtus ad liberandum ? Ecce in increpatione mea desertum faciam mare, ponam flumina in siccum ; computrescent pisces sine aqua, et morientur in siti.
2 Porque yo vine al mundo, y no hubo nadie que me recibiese: llamé, y no hubo quien me escuchase. ¿Es por ventura que se ha acortado ó achicado mi mano, de suerte que no pueda redimir? ¿ no tengo yo poder para libertaros? Sabed que á una amenaza mía haré del mar un desierto, y secaré los ríos: pudriránse los peces por falta de agua, y morirán en seco,
3 Induam cælos tenebris, et saccum ponam operimentum eorum.
3 Cubriré los cielos de tinieblas, y los vestiré de un saco de luto.
4 Dominus dedit mihi linguam eruditam, ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo. Erigit mane, mane erigit mihi aurem, ut audiam quasi magistrum.
4 El Señor me dió una lengua sabia, á fin de que sepa yo sostener con mis palabras al que está desmayado: él me llama por la mañana, llama de madrugada á mis oídos, para que le escuche como á maestro,
5 Dominus Deus aperuit mihi aurem, ego autem non contradico : retrorsum non abii.
5 El Señor Dios me abrió los oídos, y yo no me resistí: no me volví atrás.
6 Corpus meum dedi percutientibus, et genas meas vellentibus ; faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus in me.
6 Entregué mis espaldas á los que me azotaban, y mis mejillas á los que mesaban mi barba: no retiré mi rostro de los que me escarnecían y escupían.
7 Dominus Deus auxiliator meus, ideo non sum confusus ; ideo posui faciem meam ut petram durissimam, et scio quoniam non confundar.
7 El Señor Dios es mi protector; por eso no he quedado yo confundido: por eso presenté mi cara á los golpes, inmoble como una piedra durísima, y sé que no quedaré avergonzado.
8 Juxta est qui justificat me ; quis contradicet mihi ? Stemus simul ; quis est adversarius meus ? accedat ad me.
8 A mi lado está el Dios y Padre mío, que me justifica, ¿quién se me opondrá? presentémonos juntos en juicio: ¿quién es mi adversario? lléguese á mí.
9 Ecce Dominus Deus auxiliator meus ; quis est qui condemnet me ? Ecce omnes quasi vestimentum conterentur ; tinea comedet eos.
9 Sabed que el Señor Dios es mi auxiliador. ¿Quién es el que me condenará? Ciertamente que todos mis contrarios serán consumidos como un vestido muy gastado: la polilla se los comerá.
10 Quis ex vobis timens Dominum, audiens vocem servi sui ? Qui ambulavit in tenebris, et non est lumen ei, speret in nomine Domini, et innitatur super Deum suum.
10 ¿Quién hay entre vosotros temeroso del Señor, y que escuche la voz de su siervo? Quien de entre los tales anduvo entre tinieblas y no tiene luz, espere en el Nombre del Señor, y apóyese en su Dios.
11 Ecce vos omnes accendentes ignem, accincti flammis : ambulate in lumine ignis vestri, et in flammis quas succendistis ; de manu mea factum est hoc vobis : in doloribus dormietis.
11 Pero hé aquí que vosotros todos estais encendiendo el fuego de la venganza Divina, y estais ya rodeados de llamas. Caminad, pues, á la luz de vuestro fuego y de las llamas que habeis encendido. Mi mano vengadora es la que así os trata: yaceréis entre dolores.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Isaías 50 · con la app
Recibir el enlace