La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Jeremías 14

Idioma

1 Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam, de sermonibus siccitatis.

1 Palabras que habló el Señor á Jeremías sobre el suceso de la sequedad.

2 Luxit Judæa, et portæ ejus corruerunt, et obscuratæ sunt in terra, et clamor Jerusalem ascendit.

2 La Judea está cubierta de luto; y sus puertas destruidas y derribadas por el suelo, y Jerusalén alza el grito hasta el cielo.

3 Majores miserunt minores suos ad aquam : venerunt ad hauriendum. Non invenerunt aquam : reportaverunt vasa sua vacua. Confusi sunt, et afflicti, et operuerunt capita sua.

3 Los amos envían á sus criados por agua: van éstos á sacarla, y no la encuentran, y se vuelven con sus vasijas vacías, confusos y afligidos, y cubiertas sus cabezas en señal de dolor.

4 Propter terræ vastitatem, quia non venit pluvia in terram, confusi sunt agricolæ : operuerunt capita sua.

4 A causa de la esterilidad de la tierra, por haberle faltado la lluvia, los labradores, abatidos, cubren sus cabezas:

5 Nam et cerva in agro peperit, et reliquit, quia non erat herba.

5 Pues hasta la cierva, después de haber parido en el campo, abandona la cría por falta de yerba;

6 Et onagri steterunt in rupibus ; traxerunt ventum quasi dracones : defecerunt oculi eorum, quia non erat herba.

6 y los asnos bravíos se ponen encima de los riscos, atraen á sí la frescura del aire, como hacen los dragones; y ha desfallecido la luz de sus ojos, por no haber hierba con qué alimentarse.

7 Si iniquitates nostræ responderint nobis, Domine, fac propter nomen tuum : quoniam multæ sunt aversiones nostræ : tibi peccavimus.

7 Aunque nuestras maldades dan testimonio contra nosotros, tú, oh Señor, míranos con piedad por amor de tu santo Nombre: pues nuestras rebeldías son muchas, y hemos pecado gravisimamente contra tí.

8 Exspectatio Israël, salvator ejus in tempore tribulationis, quare quasi colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum ?

8 Oh esperanza de Israel y Salvador suyo en tiempo de tribulación, ¿por qué has de estar en esta tierra tuya como un extranjero y como un caminante que sólo se detiene para pasar la noche?

9 quare futurus es velut vir vagus, ut fortis qui non potest salvare ? Tu autem in nobis es, Domine, et nomen tuum invocatum est super nos : ne derelinquas nos.

9 ¿Por qué has de ser para tu pueblo como un hombre que va divagando, ó como un campeón sin fuerzas para salvar? Ello es, oh Señor, que tú habitas entre nosotros, y nosotros llevamos el nombre de pueblo tuyo: no nos abandones, pues.

10 Hæc dicit Dominus populo huic, qui dilexit movere pedes suos, et non quievit, et Domino non placuit : Nunc recordabitur iniquitatum eorum, et visitabit peccata eorum.

10 Esto dice el Señor á ese pueblo que tanto gusta tener siempre en movimiento los pies, y no sosiega, y ha desagradado á Dios: Ahora se acordará el Señor de sus maldades y tomará residencia de sus pecados.

11 Et dixit Dominus ad me : Noli orare pro populo isto in bonum.

11 Y díjome el Señor: No tienes que rogar que haga bien á ese pueblo.

12 Cum jejunaverint, non exaudiam preces eorum, et si obtulerint holocautomata et victimas, non suscipiam ea : quoniam gladio, et fame, et peste consumam eos.

12 Cuando ayunaren, no atenderé á sus oraciones, y si ofrecieren holocaustos y víctimas, no los aceptaré; sino que los he de consumir con la espada, con el hambre y con la peste.

13 Et dixi : A, a, a, Domine Deus : prophetæ dicunt eis : Non videbitis gladium, et fames non erit in vobis : sed pacem veram dabit vobis in loco isto.

13 Entonces dije yo: ¡Ah! ¡ah! Señor Dios mío ¡Ah! que los profetas les dicen: No temais; no veréis vosotros la espada enemiga; ni habrá hambre entre vosotros; antes bien os concederá el Señor una paz verdadera en este lugar.

14 Et dicit Dominus ad me : Falso prophetæ vaticinantur in nomine meo : non misi eos, et non præcepi eis, neque locutus sum ad eos. Visionem mendacem, et divinationem, et fraudulentiam, et seductionem cordis sui, prophetant vobis.

14 Y díjome el Señor: Falsamente vaticinan en mi nombre esos profetas: yo no los he enviado, ni dado orden alguna, ni les he hablado: os venden por profecías visiones falsas, y adivinaciones, é imposturas, y las ilusiones de su corazón.

15 Idcirco hæc dicit Dominus de prophetis qui prophetant in nomine meo, quos ego non misi, dicentes : Gladius et fames non erit in terra hac : In gladio et fame consumentur prophetæ illi.

15 Por tanto, esto dice el Señor: En orden á los profetas que profetizan en mi nombre, sin ser enviados por mí, diciendo: No vendrá espada ni hambre sobre esta tierra: Al filo de la espada y por hambre perecerán los tales profetas.

16 Et populi quibus prophetant erunt projecti in viis Jerusalem præ fame et gladio, et non erit qui sepeliat eos : ipsi et uxores eorum, filii et filiæ eorum : et effundam super eos malum suum.

16 Y los moradores de los pueblos, á los cuales éstos profetizaban, serán arrojados por las calles de Jerusalén, muertos de hambre, y al filo de la espada ellos y sus mujeres, y sus hijos é hijas, sin que haya nadie que les dé sepultura; y sobre ellos derramaré el castigo de su maldad.

17 Et dices ad eos verbum istud : Deducant oculi mei lacrimam per noctem et diem, et non taceant, quoniam contritione magna contrita est virgo filia populi mei, plaga pessima vehementer.

17 Y tú les dirás entre tanto estas palabras: Derramen mis ojos sin cesar lágrimas noche y día: porque Jerusalén, la virgen hija del pueblo mío se halla quebrantada de una extrema aflicción, con una llaga sumamente maligna.

18 Si egressus fuero ad agros, ecce occisi gladio : et si introiero in civitatem, ecce attenuati fame. Propheta quoque et sacerdos abierunt in terram quam ignorabant.

18 Si salgo al campo, yo no veo sino cadáveres de gente pasada á cuchillo: si entro en la ciudad, hé aquí la población transida de hambre. Hasta los profetas y los sacerdotes son conducidos cautivos á un país desconocido.

19 Numquid projiciens abjecisti Judam ? aut Sion abominata est anima tua ? quare ergo percussisti nos ita ut nulla sit sanitas ? Exspectavimus pacem, et non est bonum : et tempus curationis, et ecce turbatio.

19 ¿Por ventura, Señor, has desechado del todo á Judá? ¿O es Sion abominada de tu alma? ¿Por qué, pues, nos has azotado con tanto rigor, que no nos queda parte sana? Esperamos la paz ó felicidad, y no tenemos ningún bien; y el tiempo de restablecernos, y hé aquí que estamos todos llenos de confusión.

20 Cognovimus, Domine, impietates nostras, iniquitates patrum nostrorum, quia peccavimus tibi.

20 Oh Señor, reconocemos nuestras impiedades y las maldades de nuestros padres: pecado hemos contra tí.

21 Ne des nos in opprobrium, propter nomen tuum, neque facias nobis contumeliam solii gloriæ tuæ : recordare, ne irritum facias fœdus tuum nobiscum.

21 No nos dejes caer en el oprobio, oh Señor, por amor de tu Nombre: ni nos castigues con ver ultrajado el Templo, solio de tu gloria: acuérdate de mantener tu antigua alianza con nosotros.

22 Numquid sunt in sculptilibus gentium qui pluant ? aut cæli possunt dare imbres ? nonne tu es Dominus Deus noster, quem exspectavimus ? tu enim fecisti omnia hæc.

22 Pues qué ¿hay por ventura entre los simulacros ó idolos de las gentes quién dé la lluvia? ¿O pueden ellos desde los cielos enviarnos agua? ¿No eres tú el que la envías, Señor Dios nuestro, en quien nosotros esperamos? Sí: porque tú eres el que has hecho todas estas cosas.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.