La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Jeremías 2
1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :
1 Y hablóme el Señor, y me dijo:
2 Vade, et clama in auribus Jerusalem, dicens : Hæc dicit Dominus : Recordatus sum tui, miserans adolescentiam tuam, et caritatem desponsationis tuæ, quando secuta es me in deserto, in terra quæ non seminatur.
2 Anda y predica á toda Jerusalén, diciendo: Esto dice el Señor: Compadecido de tu mocedad me he acordado de tí, y del amor que te tuve, cuando me desposé contigo, y cuando después me seguiste en el Desierto, en aquella tierra que no se siembra.
3 Sanctus Israël Domino, primitiæ frugum ejus : omnes qui devorant eum delinquunt : mala venient super eos, dicit Dominus.
3 Israel está consagrado al Señor: y es como las primicias de sus frutos: todos los que le devoran se hacen reos de pecado, y todos los desastres caerán sobre ellos, dice el Señor.
4 Audite verbum Domini, domus Jacob, et omnes cognationes domus Israël.
4 Ahora, pues, oid la palabra del Señor vosotros los de la casa de Jacob, y vosotras todas las familias del linaje de Israel.
5 Hæc dicit Dominus : Quid invenerunt patres vestri in me iniquitatis, quia elongaverunt a me, et ambulaverunt post vanitatem, et vani facti sunt ?
5 Esto dice el Señor: ¿Qué tacha hallaron en mí vuestros padres, cuando se alejaron de mí, y se fueron tras de la vanidad de los ídolos, haciéndose también ellos vanos?
6 Et non dixerunt : Ubi est Dominus qui ascendere nos fecit de terra Ægypti ; qui traduxit nos per desertum, per terram inhabitabilem et inviam, per terram sitis, et imaginem mortis, per terram in qua non ambulavit vir, neque habitavit homo ?
6 Ni siquiera dijeron: ¿En dónde está el Señor que nos sacó de la tierra y esclavitud de Egipto: que nos condujo por el Desierto, por una tierra inhabitable, y sin senda alguna, por un país árido é imagen de la muerte, por una tierra que no pisó nunca ningún mortal, ni habitó humano viviente?
7 Et induxi vos in terram Carmeli, ut comederetis fructum ejus et optima illius : et ingressi contaminastis terram meam, et hæreditatem meam posuistis in abominationem.
7 Yo os introduje después en un país fertilísimo, para que comieseis sus frutos, y gozaseis de sus delicias; y vosotros asi que hubisteis entrado, profanasteis mi tierra; é hicisteis de mi heredad un objeto de abominación.
8 Sacerdotes non dixerunt : Ubi est Dominus ? et tenentes legem nescierunt me, et pastores prævaricati sunt in me, et prophetæ prophetaverunt in Baal, et idola secuti sunt.
8 Los sacerdotes no dijeron tampoco: ¿En dónde está el Señor? Los depositarios de la Ley me desconocieron, y prevaricaron contra mis preceptos los mismos pastores ó cabezas de mi pueblo; y los profetas profetizaron invocando el nombre de Baal, y se fueron en pos de los ídolos.
9 Propterea adhuc judicio contendam vobiscum, ait Dominus, et cum filiis vestris disceptabo.
9 Por tanto, yo entraré en juicio contra vosotros, dice el Señor, y sostendré la justicia de mi causa contra vuestros hijos.
10 Transite ad insulas Cethim, et videte : et in Cedar mittite, et considerate vehementer : et videte si factum est hujuscemodi :
10 Navegad á las islas de Cetim, é informaos: enviad á Cedar y examinad con toda atención lo que allí pasa, y notad si ha sucedido cosa semejante.
11 si mutavit gens deos suos, et certe ipsi non sunt dii : populus vero meus mutavit gloriam suam in idolum.
11 Ved si alguna de aquellas naciones cambió sus dioses; aunque verdaderamente ellos no son dioses: pero mi pueblo ha trocado la gloria suya, por un ídolo infame.
12 Obstupescite, cæli, super hoc, et portæ ejus, desolamini vehementer, dicit Dominus.
12 Pasmaos, cielos, á vista de esto; y vosotras, oh puertas celestiales, horrorizaos en extremo sobre este hecho, dice el Señor.
13 Duo enim mala fecit populus meus : me dereliquerunt fontem aquæ vivæ, et foderunt sibi cisternas, cisternas dissipatas, quæ continere non valent aquas.
13 Porque dos maldades ha cometido mi pueblo: me han abandonado á mí, que soy fuente de agua viva, y han ido á fabricarse aljibes, aljibes rotos, que no pueden retener las aguas.
14 Numquid servus est Israël, aut vernaculus ? quare ergo factus est in prædam ?
14 ¿Es acaso Israel algún esclavo, ó hijo de esclava? ¿Pues por qué ha sido entregado en presa de los enemigos?
15 Super eum rugierunt leones, et dederunt vocem suam : posuerunt terram ejus in solitudinem. Civitates ejus exustæ sunt, et non est qui habitet in eis.
15 Rugieron contra él los leones, y dieron bramidos: su país lo redujeron á un páramo: quemadas han sido sus ciudades, y no hay una sola persona que habite en ellas.
16 Filii quoque Mempheos et Taphnes constupraverunt te usque ad verticem.
16 Los hijos de Memfis y de Tafnis te han cubierto de oprobio é infamia hasta la coronilla de tu cabeza.
17 Numquid non istud factum est tibi, quia dereliquisti Dominum Deum tuum eo tempore quo ducebat te per viam ?
17 ¿Y por ventura no te ha acaecido todo esto, porque abandonaste al Señor Dios tuyo, al tiempo que te guiaba en tu peregrinación?
18 Et nunc quid tibi vis in via Ægypti, ut bibas aquam turbidam ? et quid tibi cum via Assyriorum, ut bibas aquam fluminis ?
18 Y ahora ¿qué es lo que pretendes tú con andar hacia Egipto, y con ir á beber el agua turbia del Nilo? ¿O qué tienes tú que ver con el camino de Asiria, ni para qué ir á beber el agua de su río Eufrates
19 Arguet te malitia tua, et aversio tua increpabit te. Scito et vide quia malum et amarum est reliquisse te Dominum Deum tuum, et non esse timorem mei apud te, dicit Dominus Deus exercituum.
19 Tu malicia, ó pueblo ingrato, te condenará, y gritará contra tí tu apostasía. Reconoce, pues, y advierte ahora cuán mala y amarga cosa es el haber tú abandonado el Señor Dios tuyo, y el no haberme temido á mí, dice el Señor Dios de los ejércitos.
20 A sæculo confregisti jugum meum : rupisti vincula mea, et dixisti : Non serviam. In omni enim colle sublimi, et sub omni ligno frondoso, tu prosternebaris meretrix.
20 Ya desde tiempo antiguo quebraste mi yugo, rompiste mis coyundas, y dijiste: No quiero servir al Señor. En efecto, en todo collado alto y debajo de todo árbol frondoso te has prostituido cual mujer disoluta.
21 Ego autem plantavi te vineam electam, omne semen verum : quomodo ergo conversa es mihi in pravum, vinea aliena ?
21 Yo en verdad te planté cual viña escogida, de sarmientos de buena calidad, ¿pues cómo has degenerado, convirtiéndote en viña bastarda?
22 Si laveris te nitro, et multiplicaveris tibi herbam borith, maculata es in iniquitate tua coram me, dicit Dominus Deus.
22 Por más que te laves con nitro, y hagas continuo uso de la yerba borit, á mis ojos quedarás siempre sórdida por causa de tu iniquidad, dice el Señor Dios.
23 Quomodo dicis : Non sum polluta ; post Baalim non ambulavi ? Vide vias tuas in convalle ; scito quid feceris : cursor levis explicans vias suas.
23 ¿Y con qué cara dices tú: Yo no estoy contaminada; no he ido en pos de los Baales ó idolos? Mira tu conducta allá en aquel valle: reconoce lo que has hecho, dromedaria desatinada que vas girando por los caminos:
24 Onager assuetus in solitudine, in desiderio animæ suæ attraxit ventum amoris sui : nullus avertet eam : omnes qui quærunt eam non deficient : in menstruis ejus invenient eam.
24 Cual asna silvestre, acostumbrada al desierto, que en el ardor de su apetito va buscando con su olfato aquello que desea; nadie podrá detenerla; todos los que andan buscándola, no tienen que cansarse: la encontrarán con las señales de su inmundicia.
25 Prohibe pedem tuum a nuditate, et guttur tuum a siti. Et dixisti : Desperavi : nequaquam faciam : adamavi quippe alienos, et post eos ambulabo.
25 Guarda tu pie de la desnudez, y tu garganta de la sed. Mas tú has dicho: Desesperada estoy: por ningún caso lo haré: porque amé los dioses extraños, y tras ellos andaré,
26 Quomodo confunditur fur quando deprehenditur, sic confusi sunt domus Israël, ipsi et reges eorum, principes, et sacerdotes, et prophetæ eorum,
26 Como queda confuso un ladrón cuando es cogido en el hurto; así quedarán confusos los hijos de Israel, ellos y sus reyes, los príncipes y sacerdotes y sus profetas:
27 dicentes ligno : Pater meus es tu : et lapidi : Tu me genuisti. Verterunt ad me tergum et non faciem, et in tempore afflictionis suæ dicent : Surge, et libera nos.
27 Los cuales dicen á un leño: Tú eres mi padre; y á una piedra: Tú me has dado el ser. Volviéronme las espaldas, y no el rostro: y al tiempo de su angustia entonces dirán: Ven luego, Señor, y sálvanos.
28 Ubi sunt dii tui quos fecisti tibi ? surgant, et liberent te in tempore afflictionis tuæ : secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui, Juda.
28 ¿Dónde están, les responderé yo, aquellos dioses tuyos, que tú te hiciste? acudan ellos y líbrente en el tiempo de tu aflicción; ya que eran tantos tus dioses, oh Judá, como tus ciudades.
29 Quid vultis mecum judicio contendere ? omnes dereliquistis me, dicit Dominus.
29 ¿Para qué quereis entrar conmigo en juicio, á fin de excusaros? Todos vosotros me habeis abandonado, dice el Señor.
30 Frustra percussi filios vestros : disciplinam non receperunt. Devoravit gladius vester prophetas vestros : quasi leo vastator
30 En vano castigué á vuestros hijos; ellos no hicieron caso de la corrección; antes bien vuestra espada acabó con vuestros profetas: como león destrozador,
31 generatio vestra. Videte verbum Domini : numquid solitudo factus sum Israëli, aut terra serotina ? quare ergo dixit populus meus : Recessimus ; non veniemus ultra ad te ?
31 así es vuestra raza perversa. Mirad lo que dice el Señor: ¿Por ventura he sido yo para Israel algún desierto ó tierra sombría que tarda en fructificar? Pues ¿por qué motivo me ha dicho mi pueblo: Nosotros nos retiramos; no volveremos jamás á tí?
32 Numquid obliviscetur virgo ornamenti sui, aut sponsa fasciæ pectoralis suæ ? populus vero meus oblitus est mei diebus innumeris.
32 ¿Podrá acaso una doncella olvidarse de sus atavíos, ó una novia de la faja que adorna su pecho? Pues ello es que el pueblo mío se ha olvidado de mí innumerables días.
33 Quid niteris bonam ostendere viam tuam ad quærendam dilectionem, quæ insuper et malitias tuas docuisti vias tuas,
33 ¿Cómo intentas tú demostrar ser recto tu proceder para ganarte mi amistad, cuando aun has enseñado á otros tus malos pasos,
34 et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentum ? non in fossis inveni eos, sed in omnibus quæ supra memoravi.
34 y en las faldas de tu vestido se ha hallado todavía la sangre de los pobrecitos é inocentes? No los hallé muertos dentro de escondrijos, sino en todos los lugares y parajes que acabo de decir.
35 Et dixisti : Absque peccato et innocens ego sum, et propterea avertatur furor tuus a me. Ecce ego judicio contendam tecum, eo quod dixeris : Non peccavi.
35 Sin embargo, dijiste con descaro. Sin culpa estoy yo é inocente: y por tanto aléjese de mí tu indignación. Pues mira, yo he de entrar contigo en juicio, porque has dicho: no he pecado.
36 Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas ! et ab Ægypto confunderis, sicut confusa es ab Assur.
36 ¡Oh, y cómo te has envilecido hasta lo sumo volviendo á tus malos pasos! Tú serás burlada del Egipto, como lo fuiste ya de Asur.
37 Nam et ab ista egredieris, et manus tuæ erunt super caput tuum : quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam, et nihil habebis prosperum in ea.
37 Sí, volverás también de Egipto avergonzada, con tus manos sobre la cabeza; por cuanto el Señor ha frustrado enteramente la confianza tuya, y no tendrás allá prosperidad ninguna.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Jeremías 2 · con la app
Recibir el enlace