La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Jeremías 33

Idioma

1 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam secundo, cum adhuc clausus esset in atrio carceris, dicens :

1 Segunda vez el Señor habló á Jeremías, estando éste todavía preso en el patio de la cárcel, y le dijo:

2 Hæc dicit Dominus, qui facturus est, et formaturus illud, et paraturus : Dominus nomen ejus :

2 Esto dice el Señor, el cual hará y efectuará y dispondrá de antemano aquello que dice: aquel cuyo nombre es Jehová ó EL SEÑOR.

3 Clama ad me, et exaudiam te, et annuntiabo tibi grandia et firma quæ nescis.

3 Invócame, y yo te oiré benigno, y te declararé cosas grandes y ciertas que tú ignoras.

4 Quia hæc dicit Dominus Deus Israël ad domos urbis hujus, et ad domos regis Juda, quæ destructæ sunt, et ad munitiones, et ad gladium

4 Porque esto dice el Señor, el Dios de Israel, acerca de las casas de esta ciudad, y acerca de las del rey de Judá, que han sido destruidas, y en orden á las fortificaciones y á las espadas

5 venientium ut dimicent cum Chaldæis, et impleant eas cadaveribus hominum quos percussi in furore meo et in indignatione mea, abscondens faciem meam a civitate hac, propter omnem malitiam eorum :

5 de aquellos que van á pelear contra los Caldeos, y que llenarán sus casas de cadáveres de hombres, á los cuales yo herí en mi furor é indignación, habiendo apartado mi rostro de esa ciudad por causa de todas sus maldades.

6 Ecce ego obducam eis cicatricem et sanitatem, et curabo eos, et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis.

6 Hé aquí que yo cerraré sus llagas, y les volveré la salud, y remediaré sus males, y les haré gozar de la paz y de la verdad de mis promesas, conforme ellos han pedido.

7 Et convertam conversionem Juda et conversionem Jerusalem, et ædificabo eos sicut a principio.

7 Y haré que vuelvan los cautivos de Judá y los cautivos de Jerusalén, y los restituiré á su primitivo estado.

8 Et emundabo illos ab omni iniquitate sua in qua peccaverunt mihi, et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum, in quibus dereliquerunt mihi et spreverunt me.

8 Y los purificaré de todas las iniquidades con que pecaron contra mí; y les perdonaré todos los pecados con que me ofendieron y despreciaron.

9 Et erit mihi in nomen, et in gaudium, et in laudem, et in exsultationem cunctis gentibus terræ, quæ audierint omnia bona quæ ego facturus sum eis : et pavebunt et turbabuntur in universis bonis, et in omni pace quam ego faciam eis.

9 Lo cual hará que las naciones todas de la tierra, á cuya noticia lleguen todos los beneficios que les habré hecho, celebrarán con gozo mi santo Nombre, y me alabarán con voces de júbilo: y quedarán llenas de asombro y de un saludable temor, á vista de tantos bienes y de la suma paz que yo les concederé.

10 Hæc dicit Dominus : Adhuc audietur in loco isto quem vos dicitis esse desertum, eo quod non sit homo nec jumentum in civitatibus Juda, et foris Jerusalem, quæ desolatæ sunt, absque homine, et absque habitatore, et absque pecore,

10 Esto dice el Señor: En este lugar (que vosotros llamais un desierto, porque no hay en él hombre ni bestia) en las ciudades de Judá, y en los contornos de Jerusalén, que están asolados y sin hombre alguno, sin habitantes ni ganados, se han de oir todavía

11 vox gaudii et vox lætitiæ, vox sponsi et vox sponsæ, vox dicentium : Confitemini Domino exercituum, quoniam bonus Dominus, quoniam in æternum misericordia ejus : et portantium vota in domum Domini : reducam enim conversionem terræ sicut a principio, dicit Dominus.

11 Voces de gozo y de alegría, voces ó cantares de esposo y de esposa, voces de gentes que dirán: Tributad alabanzas al Señor de los ejércitos, por ser tan bueno el Señor, porque hace brillar eternamente su misericordia; y voces también de aquellos que vendrán á presentar sus ofrendas en la Casa del Señor. Porque yo he de restituir á su primer estado, dice el Señor, á los que fueron llevados de esta tierra cautivos á Babilonia.

12 Hæc dicit Dominus exercituum : Adhuc erit in loco isto deserto, absque homine et absque jumento, et in cunctis civitatibus ejus, habitaculum pastorum accubantium gregum.

12 Dice asimismo el Señor de los ejércitos: En este lugar despoblado, donde no se ve hombre ni bestia, y en todas sus ciudades, aún se verán otra vez cabañas de pastores que recogerán los rebaños en sus apriscos.

13 In civitatibus montuosis, et in civitatibus campestribus, et in civitatibus quæ ad austrum sunt, et in terra Benjamin, et in circuitu Jerusalem, et in civitatibus Juda, adhuc transibunt greges ad manum numerantis, ait Dominus.

13 En las ciudades de las montañas, y en las ciudades de las llanuras, y en las ciudades meridionales, y en la tierra de Benjamín, y en los contornos de Jerusalén, y en las ciudades de Judá todavía se verán pasar las reses, dice el Señor, debajo de la mano de su pastor que las irá contando.

14 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo verbum bonum quod locutus sum ad domum Israël et ad domum Juda.

14 Vienen ya los días, dice el Señor, en que yo llevaré á efecto la palabra ó promesa buena, que dí á la casa de Israel y á la casa de Judá.

15 In diebus illis et in tempore illo germinare faciam David germen justitiæ, et faciet judicium et justitiam in terra :

15 En aquellos días y en aquel tiempo yo haré brotar de la estirpe de David un pimpollo de justicia el Mesías, el cual gobernará con rectitud, y establecerá la justicia en la tierra.

16 in diebus illis salvabitur Juda, et Jerusalem habitabit confidenter : et hoc est nomen quod vocabunt eum : Dominus justus noster.

16 En aquellos días Judá conseguirá su salvación, y vivirá Jerusalén en plena paz: y el nombre con que le llamarán será éste: El Señor nuestro Justo.

17 Quia hæc dicit Dominus : Non interibit de David vir qui sedeat super thronum domus Israël :

17 Porque esto dice el Señor: No faltará jamás un varón de la estirpe de David que se asiente sobre el trono de la casa de Israel.

18 et de sacerdotibus et de Levitis non interibit vir a facie mea, qui offerat holocautomata, et incendat sacrificium, et cædat victimas omnibus diebus.

18 Y no faltará de la estirpe de los sacerdotes y Levitas un varón que me ofrezca holocaustos, y encienda el fuego para el sacrificio, é inmole víctimas en todos tiempos.

19 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens :

19 Habló el Señor todavía á Jeremías, diciendo:

20 Hæc dicit Dominus : Si irritum potest fieri pactum meum cum die, et pactum meum cum nocte, ut non sit dies et nox in tempore suo,

20 Esto dice el Señor: Si puede faltar el orden que tengo establecido para el día, y el orden que tengo establecido para la noche, de modo que no venga el día ni la noche á su debido tiempo;

21 et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo, ut non sit ex eo filius qui regnet in throno ejus, et Levitæ et sacerdotes ministri mei.

21 podrá también ser nula la alianza mía con David, mi siervo, de suerte que no nazca de él un hijo que reine en su trono, y no haya Levitas y sacerdotes ministros míos.

22 Sicuti enumerari non possunt stellæ cæli, et metiri arena maris, sic multiplicabo semen David servi mei, et Levitas ministros meos.

22 Así como no pueden contarse las estrellas del cielo, ni numerarse las arenas del mar; así yo multiplicaré sin cuento los descendientes de mi siervo David y los Levitas mis ministros.

23 Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens :

23 Habló el Señor aún á Jeremías, diciendo:

24 Numquid non vidisti quid populus hic locutus sit, dicens : Duæ cognationes quas elegerat Dominus abjectæ sunt ? et populum meum despexerunt, eo quod non sit ultra gens coram eis.

24 ¿No has tú hecho alto en lo que habla este pueblo, que dice: Las dos familias que el Señor había escogido están desechadas? De tal manera desprecian ellos á mi pueblo, que á sus ojos ya no es nación.

25 Hæc dicit Dominus : Si pactum meum inter diem et noctem, et leges cælo et terræ non posui,

25 Esto dice el Señor: Si yo no establecí ese orden invariable entre el día y la noche, ni dí leyes al cielo y á la tierra;

26 equidem et semen Jacob et David servi mei projiciam, ut non assumam de semine ejus principes seminis Abraham, Isaac, et Jacob : reducam enim conversionem eorum, et miserebor eis.

26 podrá en tal caso suceder que yo deseche el linaje de Jacob y de David, siervo mío, de modo que yo deje de elegir de su descendencia príncipes de la estirpe de Abraham, de Isaac y de Jacob. Mas yo haré volver los que fueron llevados cautivos, y tendré de ellos misericordia,

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.