La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Jeremías 49

Idioma

1 Ad filios Ammon. Hæc dicit Dominus : Numquid non filii sunt Israël, aut hæres non est ei ? cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad, et populus ejus in urbibus ejus habitavit ?

1 Profecia contra los hijos de Ammón. Esto dice el Señor: Pues qué ¿no tiene hijos Israel, ó está acaso sin heredero? ¿Por qué, pues, Melcom se ha hecho dueño de Gad, su pueblo, y está habitando en las ciudades de esta tribu?

2 Ideo ecce dies veniunt, dicit Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum prælii, et erit in tumultum dissipata, filiæque ejus igni succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.

2 Por tanto hé aquí que viene el tiempo, dice el Señor, en que yo haré oir en Rabbat de los hijos de Ammón el estruendo de la guerra: y quedará reducida á un montón de ruinas, y sus hijas, ó pueblos, serán abrasadas, é Israel se hará señor de aquellos que lo habían sido de él.

3 Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai ; clamate, filiæ Rabbath : accingite vos ciliciis, plangite et circuite per sepes, quoniam Melchom in transmigrationem ducetur, sacerdotes ejus et principes ejus simul.

3 Oh Hesebón, prorrumpe en alaridos, al ver que ha sido asolada Hai, su vecina, alzad el grito, oh hijos de Rabbat, ceñíos de cilicios, plañid, y dad vueltas por los vallados; porque Melcom será llevado cautivo á otro país, y juntamente con él sus sacerdotes y sus príncipes.

4 Quid gloriaris in vallibus ? defluxit vallis tua, filia delicata, quæ confidebas in thesauris tuis, et dicebas : Quis veniet ad me ?

4 ¿Por qué te glorias de tus amenos valles? Arruinados han sido tus valles, oh hija criada entre delicias, que, confiada en tus tesoros, decías: ¿Quién vendrá contra mí?

5 Ecce ego inducam super te terrorem, ait Dominus Deus exercituum, ab omnibus qui sunt in circuitu tuo : et dispergemini singuli a conspectu vestro, nec erit qui congreget fugientes.

5 Hé aquí que yo, dice el Señor de los ejércitos, haré que te llenen de terror todos los pueblos comarcanos tuyos y quedaréis dispersos el uno lejos del otro, sin que haya nadie que reuna á los fugitivos.

6 Et post hæc reverti faciam captivos filiorum Ammon, ait Dominus.

6 Y después de esto haré que regresen á su país los hijos de Ammón, dice el Señor.

7 Ad Idumæam. Hæc dicit Dominus exercituum : Numquid non ultra est sapientia in Theman ? periit consilium a filiis ; inutilis facta est sapientia eorum.

7 Contra la Idumea: Esto dice el Señor de los ejércitos: ¿Pues qué no hay mas sabiduría que esa en Theman? No; ya no hay consejo en sus hijos: de nada sirve su sabiduría.

8 Fugite, et terga vertite ; descendite in voraginem, habitatores Dedan : quoniam perditionem Esau adduxi super eum, tempus visitationis ejus.

8 Huid, no os volvais á mirar atrás, bajaos á las más profundas simas, oh habitantes de Dedán, porque yo he enviado sobre Esaú su ruina, el tiempo de su castigo.

9 Si vindemiatores venissent super te, non reliquissent racemum : si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.

9 Si hubiesen venido á tí vendimiadores, no hubieran dejado racimos, pero sí algún rebusco: si hubiesen venido ladrones, habrían robado cuanto les bastase, sí destruir lo demás.

10 Ego vero discooperui Esau : revelavi abscondita ejus, et celari non poterit : vastatum est semen ejus, et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.

10 Mas yo he descubierto á Esaú, he manifestado aquello que él había escondido, y no podrá ya ocultarlo: queda destruido su linaje, y sus hermanos y vecinos; y él no existirá más.

11 Relinque pupillos tuos : ego faciam eos vivere : et viduæ tuæ in me sperabunt.

11 Deja no obstante tus huérfanos: yo los haré vivir; y en mí pondrán su esperanza tus viudas.

12 Quia hæc dicit Dominus : Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem, bibentes bibent : et tu, quasi innocens relinqueris ? non eris innocens, sed bibens bibes.

12 Porque esto dice el Señor: Hé aquí que aquellos que no estaban sentenciados á beber el cáliz de la ira del Señor, también lo beberán sin falta, ¿y tú querrás ser dejada aparte como inocente? No, tú no serás tratada como inocente: y lo beberás sin remedio.

13 Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus, quod in solitudinem, et in opprobrium, et in desertum, et in maledictionem erit Bosra, et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.

13 Pues por mí mismo he jurado, dice el Señor, que Bosra será devastada, y llenada de oprobio, y objeto de maldición; y una eterna soledad es lo que vendrán á ser todas sus ciudades.

14 Auditum audivi a Domino, et legatus ad gentes missus est : Congregamini, et venite contra eam, et consurgamus in prælium.

14 Estas cosas oí yo del Señor; y luego Nabucodonosor ha enviado mensajeros á las gentes suyas, diciendo: Reuníos, y venid contra Bosra, y vamos á combatirla;

15 Ecce enim parvulum dedi te in gentibus, contemptibilem inter homines.

15 porque pequeño haré yo que seas, oh Idumeo, entre las naciones, y despreciable entre los hombres.

16 Arrogantia tua decepit te, et superbia cordis tui, qui habitas in cavernis petræ, et apprehendere niteris altitudinem collis : cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum, inde detraham te, dicit Dominus.

16 La arrogancia tuya y la soberbia de tu corazón te engañaron: tú que habitas en las cavernas de las peñas, y te esfuerzas á levantarte hasta la cima del monte; aunque hicieses tu nido más alto que el águila, de allí te arrojaré, dice el Señor.

17 Et erit Idumæa deserta : omnis qui transibit per eam stupebit, et sibilabit super omnes plagas ejus.

17 Y la Idumea quedará desierta: todo el que pasare por ella se pasmará, y hará mofa de sus desgracias.

18 Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha, et vicinæ ejus, ait Dominus : non habitabit ibi vir, et non incolet eam filius hominis.

18 Así como fueron arrasadas Sodoma y Gomorra, y sus vecinas, dice el Señor, también ella quedará sin hombre que la habite, no morará allí ni una persona.

19 Ecce quasi leo ascendet de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam, quia subito currere faciam eum ad illam. Et quis erit electus, quem præponam ei ? quis enim similis mei ? et quis sustinebit me ? et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?

19 He aquí que Nabucodonosor, como león, vendrá desde el hinchado Jordán á caer sobre la bella y robusta Idumea, porque yo le haré correr súbitamente hacia ella, ¿y quién sino Nabucodonosor será el varón escogido, al cual yo encargué que se apodere de ella? Porque ¿quién hay semejante á mí?; ¿quién habrá que se me oponga?; ¿ni cuál es el pastor ó capitán que se pondrá delante de mí?

20 Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom, et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman : si non dejecerint eos parvuli gregis, nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.

20 Oid, pues, el designio que ha formado el Señor acerca de Edom; y lo que ha resuelto sobre los moradores de Temán: Juro yo, dice, que los pequeñuelos del rebaño derribarán por tierra, y destruirán á los Idumeos y á sus habitaciones ó ciudades.

21 A voce ruinæ eorum commota est terra ; clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.

21 Al rumor de su ruina se conmovió la tierra: hasta el mar Rojo llegaron sus voces y clamores.

22 Ecce quasi aquila ascendet, et avolabit, et expandet alas suas super Bosran : et erit cor fortium Idumææ in die illa quasi cor mulieris parturientis.

22 Hé aquí que vendrá, y extendidas sus alas levantará el vuelo como águila, y se echará sobre Bosra: y el corazón de los valientes de la Idumea será en aquel día como corazón de mujer que está de parto.

23 Ad Damascum. Confusa est Emath et Arphad, quia auditum pessimum audierunt : turbati sunt in mari ; præ sollicitudine quiescere non potuit.

23 Contra Damasco: Confundidas han sido Emat y Arfad: porque han oido una malísima nueva, se han turbado los de las islas del mar: su inquietud no la deja sosegar.

24 Dissoluta est Damascus, versa est in fugam : tremor apprehendit eam, angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem.

24 Damasco está azorada: ha echado á huir: ella está temblando toda: oprimida se halla de congojas y dolores, como la mujer que está de parto.

25 Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem, urbem lætitiæ ?

25 ¡Cómo han abandonado ellos la ciudad famosa, la ciudad de delicias!

26 Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus, et omnes viri prælii conticescent in die illa, ait Dominus exercituum.

26 Serán degollados sus jóvenes por las calles; y quedarán exánimes en aquel día todos sus guerreros, dice el Señor de los ejércitos.

27 Et succendam ignem in muro Damasci, et devorabit mœnia Benadad.

27 Y aplicaré fuego al muro de Damasco, el cual consumirá las murallas de el rey Benadad.

28 Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis. Hæc dicit Dominus : Surgite, et ascendite ad Cedar, et vastate filios orientis.

28 Contra Cedar y contra los reinos ó posesiones de Asor; destruidos por Nabucodonosor, rey de Babilonia: Esto dice el Señor: Levantaos, marchad contra Cedar, y exterminad los hijos de Oriente.

29 Tabernacula eorum, et greges eorum capient : pelles eorum, et omnia vasa eorum, et camelos eorum tollent sibi, et vocabunt super eos formidinem in circuitu.

29 Se apoderarán de sus tiendas y de sus ganados: robarán sus pieles, y todos sus muebles, y sus camellos; y acarrearán de todas partes el terror sobre ellos.

30 Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete, qui habitatis Asor, ait Dominus : iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium, et cogitavit adversum vos cogitationes.

30 Huid, escapad lejos á toda priesa, dice el Señor; reposad en las cavernas, vosotros que habitais en Asor; porque contra vosotros ha formado designios, y ha maquinado males el rey de Babilonia, Nabucodonosor.

31 Consurgite, et ascendite ad gentem quietam, et habitantem confidenter, ait Dominus : non ostia, nec vectes eis : soli habitant.

31 Levantaos, dice el Señor á los Caldeos, marchad á invadir una nación tranquila, que vive sin temor alguno: no tienen puertas ni cerrojos: habitan solitarios.

32 Et erunt cameli eorum in direptionem, et multitudo jumentorum in prædam : et dispergam eos in omnem ventum, qui sunt attonsi in comam, et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus.

32 Vosotros les arrebataréis sus camellos, y serán presa vuestras sus muchísimos jumentos. Yo dispersaré á todos vientos á estos que se cortan sus cabellos en forma de corona; y de todos sus confines haré venir contra ellos la muerte, dice el Señor.

33 Et erit Asor in habitaculum draconum, deserta usque in æternum : non manebit ibi vir, nec incolet eam filius hominis.

33 Y Asor parará en ser guarida de dragones, y eternamente desierta: no quedará allí hombre alguno, ni la habitará persona humana.

34 Quod facum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens :

34 Palabras que el Señor dijo á Jeremías, profeta, contra Elam, al principio del reinado de Sedecías, rey de Judá:

35 Hæc dicit Dominus exercituum : Ecce ego confringam arcum Ælam, et summam fortitudinem eorum :

35 Esto dice el Señor de los ejércitos: Hé aquí que yo haré pedazos el arco de Elam, que es el cimiento de su pujanza.

36 et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli, et ventilabo eos in omnes ventos istos, et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam.

36 Y soltaré contra Elam los cuatro vientos de los cuatro puntos del cielo, y dispersaré á sus moradores hacia todos estos vientos; sin que haya nación alguna á donde no lleguen fugitivos de Elam.

37 Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis, et in conspectu quærentium animam eorum : et adducam super eos malum, iram furoris mei, dicit Dominus, et mittam post eos gladium donec consumam eos.

37 Y haré que tiemble Elam delante de sus enemigos, y á la vista de aquellos que intentan su ruina. Enviaré calamidades sobre ellos, la furibunda indignación mía, dice el Señor; y enviaré tras de ellos la espada que los persiga hasta acabarlos.

38 Et ponam solium meum in Ælam, et perdam inde reges et principes, ait Dominus.

38 Y pondré mi trono en Elam, y arrojaré de allí á los reyes y á los príncipes, dice el Señor.

39 In novissimis autem diebus reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.

39 Mas en los últimos días yo haré que vuelvan á su patria los cautivos de Elam, dice el Señor.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.