La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Oseas 2
1 Dicite fratribus vestris : Populus meus ; et sorori vestræ : Misericordiam consecuta.
1 Llamad á vuestros hermanos, Pueblo mío; y á vuestra hermana La que ha alcanzado misericordia.
2 Judicate matrem vestram, judicate, quoniam ipsa non uxor mea, et ego non vir ejus. Auferat fornicationes suas a facie sua, et adulteria sua de medio uberum suorum ;
2 Redargúid á vuestra madre, redargúidla; porque ya no es mi esposa, ni yo soy su esposo. Aparte de sí sus prostituciones ó idolatrías, y arroje de su seno los adulterios.
3 ne forte expoliem eam nudam, et statuam eam secundum diem nativitatis suæ, et ponam eam quasi solitudinem, et statuam eam velut terram inviam, et interficiam eam siti.
3 No sea que yo la despoje y desnude, y la ponga tal como en el día que nació, y la deje hecha una soledad, y como una tierra inhabitable, y la reduzca á morir de sed.
4 Et filiorum illius non miserebor, quoniam filii fornicationum sunt.
4 No tendré compasión de sus hijos: porque son hijos de fornicación,
5 Quia fornicata est mater eorum, confusa est quæ concepit eos ; quia dixit : Vadam post amatores meos, qui dant panes mihi, et aquas meas, lanam meam, et linum meum, oleum meum, et potum meum.
5 Puesto que la madre de ellos, la nación, es una adúltera, ha quedado deshonrada la que los parió. Pues ella dijo: Iré en pos de mis amantes, los ídolos, que son los que me dan mi pan y mi agua, mi lana, mi lino, mi aceite y mi bebida.
6 Propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis, et sepiam eam maceria, et semitas suas non inveniet.
6 (Por lo cual hé aquí que yo le cerraré la salida con un seto de espinos, la cerraré con una pared, y ella no hallará paso.
7 Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos ; et quæret eos, et non inveniet : et dicet : Vadam, et revertar ad virum meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc.
7 E irá en pos de sus amantes, y no los encontrará, los buscará y no los hallará; y dirá: Iré, y volveré á mi primer esposo, pues mejor me iba entonces que ahora).
8 Et hæc nescivit, quia ego dedi ei frumentum, et vinum, et oleum, et argentum multiplicavi ei, et aurum, quæ fecerunt Baal.
8 Y no sabía ella que fuí yo, y no los ídolos, quien le dió el trigo, y el vino, y el aceite, y el que le dió la abundancia de plata y de oro que ofrecieron á Baal.
9 Idcirco convertar, et sumam frumentum meum in tempore suo, et vinum meum in tempore suo. Et liberabo lanam meam et linum meum, quæ operiebant ignominiam ejus.
9 Por esto yo me portaré de otro modo, y á su tiempo recogeré mi trigo y mi vino, y quitaré de sus manos mis lanas y mis linos, que cubren sus vergüenzas.
10 Et nunc revelabo stultitiam ejus in oculis amatorum ejus ; et vir non eruet eam de manu mea ;
10 Y ahora manifestaré su necedad á los ojos de sus mismos amadores, y nadie la librará de mis manos:
11 et cessare faciam omne gaudium ejus, solemnitatem ejus, neomeniam ejus, sabbatum ejus, et omnia festa tempora ejus.
11 Y haré cesar todos sus regocijos, sus solemnidades, sus Neomenias, sus sábados y todos sus días festivos.
12 Et corrumpam vineam ejus, et ficum ejus, de quibus dixit : Mercedes hæ meæ sunt, quas dederunt mihi amatores mei ; et ponam eam in saltum, et comedet eam bestia agri.
12 Y destruiré sus viñas y sus higueras, de las cuales dijo ella: Estos son los galardones que me dieron mis amantes: y yo la convertiré en un matorral, y la devorarán las fieras del campo.
13 Et visitabo super eam dies Baalim, quibus accendebat incensum, et ornabatur inaure sua, et monili suo. Et ibat post amatores suos, et mei obliviscebatur, dicit Dominus.
13 Y ejerceré en ella mi venganza por los días que sirvió á Baalim, en los cuales le ofrecía incienso, y se ataviaba con sus zarcillos y con sus galas, é iba en pos de sus amantes, y se olvidaba de mí, dice el Señor.
14 Propter hoc ecce ego lactabo eam, et ducam eam in solitudinem, et loquar ad cor ejus.
14 Pero con todo, después yo la acariciaré, y la llevaré á la soledad, y la hablaré al corazón.
15 Et dabo ei vinitores ejus ex eodem loco, et vallem Achor, ad aperiendam spem ; et canet ibi juxta dies juventutis suæ, et juxta dies ascensionis suæ de terra Ægypti.
15 Daréle viñadores de su mismo lugar, y el valle de Acor, para que entre en esperanza: y allí cantará himnos á su Dios como en los días de su juventud, como en los días en que salió de la tierra de Egipto.
16 Et erit in die illa, ait Dominus : vocabit me, Vir meus, et non vocabit me ultra Baali.
16 Y aquel será el día, dice el Señor, en que ella me llamará esposo suyo; y no me llamará más Baalí.
17 Et auferam nomina Baalim de ore ejus, et non recordabitur ultra nominis eorum.
17 Y quitaré de su boca los nombres de Baalim, ni volverá á acordarse más de los nombres de los ídolos.
18 Et percutiam cum eis fœdus in die illa, cum bestia agri, et cum volucre cæli, et cum reptili terræ ; et arcum, et gladium, et bellum conteram de terra, et dormire eos faciam fiducialiter.
18 Y en aquel día pondré yo paz entre ellos, y las bestias del campo, y las aves del cielo, y los reptiles de la tierra; y quebrantaré en el país los arcos y las espadas, y haré cesar las guerras, y que ellos duerman con toda seguridad.
19 Et sponsabo te mihi in sempiternum ; et sponsabo te mihi in justitia, et judicio, et in misericordia, et in miserationibus.
19 Y te desposaré conmigo para siempre; y te desposaré conmigo mediante la justicia ó santidad y el juicio, y mediante la misericordia y la clemencia.
20 Et sponsabo te mihi in fide ; et scies quia ego Dominus.
20 Y te desposaré conmigo mediante la fe: y conocerás que yo soy el Señor.
21 Et erit in die illa : exaudiam, dicit Dominus, exaudiam cælos, et illi exaudient terram.
21 Entonces será, dice el Señor, cuando yo escucharé benigno á los cielos, y éstos escucharán á la tierra.
22 Et terra exaudiet triticum, et vinum, et oleum, et hæc exaudient Jezrahel.
22 Y la tierra atenderá á dar el grano, y el vino, y el aceite; y estas cosas atenderán ó consolarán á Jezrahel.
23 Et seminabo eam mihi in terra, et miserebor ejus quæ fuit Absque misericordia.
23 Y la sembraré yo para mí, como preciosa simiente sobre la tierra, porque apiadarme hé de aquella nación que fué llamada No MÁS MISERICORDIA.
24 Et dicam Non populo meo : Populus meus es tu ; et ipse dicet : Deus meus es tu.
24 Y al que dije que no era mi pueblo, le diré: Pueblo mío eres tú, y él dirá: Tú eres mi Dios.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Oseas 2 · con la app
Recibir el enlace