La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Zacarías 8
1 Et factum est verbum Domini exercituum, dicens :
1 Y habló el Señor de los ejércitos, y dijo:
2 Hæc dicit Dominus exercituum : Zelatus sum Sion zelo magno, et indignatione magna zelatus sum eam.
2 Esto dice el Señor de los ejércitos: Yo he tenido grandes celos de Sion, y mis celos por causa de ella me irritaron sobremanera.
3 Hæc dicit Dominus exercituum : Reversus sum ad Sion, et habitabo in medio Jerusalem : et vocabitur Jerusalem civitas veritatis, et mons Domini exercituum mons sanctificatus.
3 Mas esto dice el Señor de los ejércitos: Yo he vuelto ahora á Sion, y moraré en medio de Jerusalén: y Jerusalén será llamada ciudad de la verdad, y el monte del Señor de los ejércitos Monte santo,
4 Hæc dicit Dominus exercituum : Adhuc habitabunt senes et anus in plateis Jerusalem, et viri baculus in manu ejus præ multitudine dierum.
4 Esto dice el Señor de los ejércitos: Aún se verán ancianos y ancianas en las calles de Jerusalén, y muchas personas que por su edad avanzada irán con bastón en la mano.
5 Et plateæ civitatis complebuntur infantibus et puellis, ludentibus in plateis ejus.
5 Y llenas estarán las calles de la ciudad de niños y niñas, que irán á jugar en sus plazas.
6 Hæc dicit Dominus exercituum : Si videbitur difficile in oculis reliquiarum populi hujus in diebus illis, numquid in oculis meis difficile erit ? dicit Dominus exercituum.
6 Esto dice el Señor de los ejércitos: Si lo que anuncio para aquel tiempo parece difícil á los que han quedado de este pueblo, ¿acaso será difícil para mí, dice el Señor de los ejércitos?
7 Hæc dicit Dominus exercituum : Ecce ego salvabo populum meum de terra orientis et de terra occasus solis.
7 Esto dice el Señor de los ejércitos: He aquí que yo sacaré salvo al pueblo mío de las regiones del Oriente y de las regiones del Occidente.
8 Et adducam eos, et habitabunt in medio Jerusalem : et erunt mihi in populum, et ego ero eis in Deum, in veritate et in justitia.
8 Y le volveré á traer para que habite en medio de Jerusalén; y ellos serán mi pueblo, y yo seré su Dios en la verdad y en la justicia.
9 Hæc dicit Dominus exercituum : Confortentur manus vestræ, qui auditis in his diebus sermones istos per os prophetarum, in die qua fundata est domus Domini exercituum, ut templum ædificaretur.
9 Esto dice el Señor de los ejércitos: Cobren, pues, vigor vuestros brazos, oh vosotros que en estos días oís tales palabras de boca de los Profetas; ahora que se han echado ya los cimientos de la casa del Señor de los ejércitos, y va á levantarse la fábrica del Templo.
10 Siquidem ante dies illos merces hominum non erat, nec merces jumentorum erat : neque introëunti, neque exeunti erat pax præ tribulatione : et dimisi omnes homines, unumquemque contra proximum suum.
10 Porque antes de estos días los hombres trabajaban sin utilidad, y sin utilidad trabajaban las bestias: ni los que entraban ni los que salían gozaban de paz, á causa de la tribulación en que se hallaban; habiendo yo dejado que se hiciesen guerra unos á otros.
11 Nunc autem non juxta dies priores ego faciam reliquiis populi hujus, dicit Dominus exercituum,
11 Mas ahora no haré yo, dice el Señor de los ejércitos, lo que antes con las reliquias de este pueblo;
12 sed semen pacis erit : vinea dabit fructum suum, et terra dabit germen suum, et cæli dabunt rorem suum : et possidere faciam reliquias populi hujus universa hæc.
12 sino que serán una estirpe de gente muy feliz; la viña dará su fruto, y producirá la tierra su esquilmo, y los cielos enviarán su rocío, y haré que el resto de este pueblo goce de todos estos bienes.
13 Et erit : sicut eratis maledictio in gentibus, domus Juda et domus Israël, sic salvabo vos, et eritis benedictio. Nolite timere ; confortentur manus vestræ.
13 Y sucederá que así como vosotros los de la casa de Judá y los de la casa de Israel erais un objeto ó fórmula de execración entre las naciones; así yo os salvaré, y seréis objeto de bendición: no temais; cobrad aliento.
14 Quia hæc dicit Dominus exercituum : Sicut cogitavi ut affligerem vos, cum ad iracundiam provocassent patres vestri me, dicit Dominus,
14 Pues esto dice el Señor de los ejércitos: Al modo que yo determiné castigaros, dice el Señor, por haber vuestros padres provocado mi indignación,
15 et non sum misertus : sic conversus cogitavi, in diebus istis, ut benefaciam domui Juda et Jerusalem. Nolite timere.
15 y no usé de misericordia con vosotros; así al contrario, he resuelto en estos días favorecer á la casa de Judá y á Jerusalén: no teneis que temer.
16 Hæc sunt ergo verba quæ facietis : loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo : veritatem et judicium pacis judicate in portis vestris.
16 Esto es, pues, lo que habeis de hacer: Hable verdad con su prójimo cada uno de vosotros. Pronunciad en vuestros tribunales sentencias de verdad y juicios de paz.
17 Et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in cordibus vestris, et juramentum mendax ne diligatis : omnia enim hæc sunt quæ odi, dicit Dominus.
17 Y ninguno maquine en su corazón injusticia contra su prójimo; y detestad el juramento falso; porque todas esas son cosas que yo aborrezco, dice el Señor.
18 Et factum est verbum Domini exercituum ad me, dicens :
18 Y hablóme el Señor de los ejércitos diciéndome:
19 Hæc dicit Dominus exercituum : Jejunium quarti, et jejunium quinti, et jejunium septimi, et jejunium decimi erit domui Juda in gaudium et lætitiam et in solemnitates præclaras. Veritatem tantum et pacem diligite.
19 Esto dice el Señor de los ejércitos: El ayuno del mes cuarto, y el ayuno del mes quinto, y el ayuno del mes séptimo, y el ayuno del mes décimo, se convertirán para la casa de Judá en días de gozo y de alegría, y en festividades solemnes; sólo con que vosotros ameis la verdad y la paz.
20 Hæc dicit Dominus exercituum, usquequo veniant populi et habitent in civitatibus multis :
20 Esto dice el Señor de los ejércitos: Vendrán aún los pueblos, y poblarán muchas ciudades;
21 et vadant habitatores, unus ad alterum, dicentes : Eamus, et deprecemur faciem Domini, et quæramus Dominum exercituum : vadam etiam ego.
21 y los moradores de una irán á decir á los de la otra: Vamos á hacer oración en la presencia del Señor, y busquemos al Señor de los ejércitos. Vamos, responderán, iremos también nosotros.
22 Et venient populi multi, et gentes robustæ, ad quærendum Dominum exercituum in Jerusalem, et deprecandam faciem Domini.
22 Y vendrán á Jerusalén muchos pueblos y naciones poderosas á buscar al Señor de los ejércitos y á orar en su presencia.
23 Hæc dicit Dominus exercituum : In diebus illis, in quibus apprehendent decem homines ex omnibus linguis gentium, et apprehendent fimbriam viri Judæi, dicentes : Ibimus vobiscum : audivimus enim quoniam Deus vobiscum est.
23 Así dice el Señor de los ejércitos: Esto será cuando diez hombres de cada lengua y de cada nación cogerán á un Judío, asiéndole de la franja de su vestido, y le dirán: Iremos contigo porque hemos conocido que verdaderamente con vosotros está Dios,
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Zacarías 8 · con la app
Recibir el enlace