La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 11

Idioma

1 Et elevavit me spiritus, et introduxit me ad portam domus Domini orientalem, quæ respicit ad solis ortum : et ecce in introitu portæ viginti quinque viri : et vidi in medio eorum Jezoniam filium Azur, et Pheltiam filium Banaiæ, principes populi.

1 Arrebatóme el espíritu, y condújome á la puerta oriental del Templo del Señor que mira hacia el Oriente, y ví que á la entrada de la puerta había veinticinco hombres, y ví en medio de ellos á Jezonías, hijo de Azur, y á Feltías, hijo de Banaías, príncipes del pueblo,

2 Dixitque ad me : Fili hominis, hi sunt viri qui cogitant iniquitatem, et tractant consilium pessimum in urbe ista,

2 Y díjome el Señor: Hijo de hombre, éstos son los varones que meditan la maldad; y forman en esta ciudad pésimos designios,

3 dicentes : Nonne dudum ædificatæ sunt domus ? hæc est lebes, nos autem carnes.

3 diciendo: ¿No han sido edificadas poco ha varias casas? Esta ciudad es la caldera, y nosotros las carnes.

4 Idcirco vaticinare de eis, vaticinare, fili hominis.

4 Por tanto, profetiza contra ellos, profetiza, oh hijo de hombre.

5 Et irruit in me spiritus Domini, et dixit ad me : Loquere : Hæc dicit Dominus : Sic locuti estis, domus Israël, et cogitationes cordis vestri ego novi.

5 Y vino sobre mí el espíritu del Señor, y me dijo: Habla: Esto dice el Señor: Vosotros habeis hablado así, oh familia de Israel, y yo conozco los pensamientos de vuestro corazón.

6 Plurimos occidistis in urbe hac, et implestis vias ejus interfectis.

6 Vosotros habeis muerto á muchísimos en esta ciudad y llenado sus calles de cadáveres.

7 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Interfecti vestri, quos posuistis in medio ejus, hi sunt carnes, et hæc est lebes : et educam vos de medio ejus.

7 Por tanto, esto dice el Señor Dios: Aquellos que vosotros habeis muerto y arrojado en medio de la ciudad, ésos son las carnes; y ella (la ciudad) es la caldera; mas yo os echaré fuera de ella.

8 Gladium metuistis, et gladium inducam super vos, ait Dominus Deus.

8 Temisteis la espada de los Caldeos: pues la espada enviaré yo sobre vosotros, dice el Señor.

9 Et ejiciam vos de medio ejus, daboque vos in manu hostium, et faciam in vobis judicia.

9 Y os arrojaré de la ciudad, y os entregaré en poder de los enemigos, y ejercitaré mi justicia sobre vosotros.

10 Gladio cadetis : in finibus Israël judicabo vos, et scietis quia ego Dominus.

10 Al filo de la espada pereceréis: en los confines de Israel os juzgaré á vosotros, y conoceréis que yo soy el Señor.

11 Hæc non erit vobis in lebetem, et vos non eritis in medio ejus in carnes : in finibus Israël judicabo vos,

11 No será esta ciudad la caldera para vosotros, ni seréis vosotros en medio de ella las carnes: en los confines de Israel haré yo la justicia en vosotros:

12 et scietis quia ego Dominus : quia in præceptis meis non ambulastis, et judicia mea non fecistis, sed juxta judicia gentium quæ in circuitu vestro sunt estis operati.

12 Y conoceréis que yo soy el Señor; por cuanto no habeis vosotros procedido según mis mandamientos, ni observado mis leyes, sino que habeis seguido los ritos de los gentiles que viven al rededor vuestro.

13 Et factum est cum prophetarem, Pheltias filius Banaiæ mortuus est : et cecidi in faciem meam clamans voce magna, et dixi : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus, consummationem tu facis reliquiarum Israël ?

13 Y acaeció que mientras estaba yo vaticinando, cayó muerto Feltías, hijo de Banaías. Y yo me postré sobre mi rostro, gritando en alta voz, y diciendo: ¡Ay, ay, Señor Dios, ay! ¿quieres acabar tú con los restos de Israel?

14 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

14 Y hablóme el Señor, diciendo:

15 Fili hominis, fratres tui, fratres tui, viri propinqui tui, et omnis domus Israël, universi quibus dixerunt habitatores Jerusalem : Longe recedite a Domino : nobis data est terra in possessionem.

15 Hijo de hombre, á tus hermanos, á los hermanos tuyos, y á tus parientes, y á todos los hombres de la casa de Israel les dijeron esos moradores de Jerusalén: Andad lejos del Señor: á nosotros se nos ha dado en posesión esta tierra.

16 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quia longe feci eos in gentibus, et quia dispersi eos in terris : ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt.

16 Por tanto esto dice el Señor Dios: Si yo los envié lejos entre las naciones, y los dispersé en países extraños, yo mismo les serviré de Santuario en ese breve tiempo, en el país á donde fueron.

17 Propterea loquere : Hæc dicit Dominus Deus : Congregabo vos de populis, et adunabo de terris in quibus dispersi estis, daboque vobis humum Israël.

17 Por eso les dirás: Así dice el Señor Dios: Yo os recogeré de entre las naciones, y os reuniré de los países por los cuales habeis sido dispersados, y os daré la tierra de Israel.

18 Et ingredientur illuc, et auferent omnes offensiones, cunctasque abominationes ejus de illa.

18 Y volverán á ella los hijos de Israel, y quitarán de allí todos los escándalos y todas las abominaciones.

19 Et dabo eis cor unum, et spiritum novum tribuam in visceribus eorum : et auferam cor lapideum de carne eorum, et dabo eis cor carneum,

19 Y yo les daré un corazón unánime, é infundiré un nuevo espíritu en sus entrañas, y les quitaré el corazón que tienen de piedra, y daréles un corazón de carne:

20 ut in præceptis meis ambulent, et judicia mea custodiant, faciantque ea, et sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum.

20 Para que sigan mis mandamientos, y observen mis leyes y las practiquen, con lo cual sean ellos el pueblo mío, y yo sea su Dios.

21 Quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, horum viam in capite suo ponam, dicit Dominus Deus.

21 Mas en cuanto á aquellos cuyo corazón va en seguimiento de los escándalos y de sus abominaciones, yo los castigaré según merecen, dice el Señor Dios.

22 Et elevaverunt cherubim alas suas, et rotæ cum eis, et gloria Dei Israël erat super ea :

22 Extendieron luego los querubines sus alas, y siguiéronlos las ruedas, y la gloria del Dios de Israel iba sobre ellos.

23 et ascendit gloria Domini de medio civitatis, stetitque super montem qui est ad orientem urbis.

23 Retiróse, pues, de la ciudad la gloria del Señor, y se paró sobre el monte que está al Oriente de la ciudad.

24 Et spiritus levavit me, adduxitque in Chaldæam ad transmigrationem, in visione, in spiritu Dei : et sublata est a me visio quam videram.

24 Y me cogió el espíritu, y me condujo otra vez en visión, en espíritu de Dios, á la Caldea, en donde estaban cautivos los Judíos: y desapareció de delante de mí la visión que yo había tenido.

25 Et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quæ ostenderat mihi.

25 Entonces dije á los Judíos cautivos todas cuantas cosas me había el Señor manifestado.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.