La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 14

Idioma

1 Et venerunt ad me viri seniorum Israël, et sederunt coram me.

1 Y vinieron á encontrarme algunos de los Ancianos de Israel, y sentaronse junto á mí.

2 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

2 Y hablóme el Señor, diciendo:

3 Fili hominis, viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis, et scandalum iniquitatis suæ statuerunt contra faciem suam : numquid interrogatus respondebo eis ?

3 Hijo de hombre, esos varones llevan sus inmundicias ó ídolos dentro de sus corazones, y tienen siempre delante de sí el escándalo de su maldad: ¿cuándo ellos, pues, me preguntarán, piensas que acaso he de contestarles?

4 Propter hoc loquere eis, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Homo, homo de domo Israël, qui posuerit immunditias suas in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam interrogans per eum me : ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum,

4 Por tanto, háblales, y diles: Esto dice el Señor Dios: Cualquier hombre de la casa de Israel que tenga colocadas en su corazón sus inmundicias ó ídolos, y tenga delante de sí el escándalo de su maldad, y viniere á encontrar al profeta para preguntarme por su medio, yo el Señor le responderé según la muchedumbre de sus inmundicias ó idolatrías;

5 ut capiatur domus Israël in corde suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis suis.

5 para que la casa de Israel halle su ruina en su propio corazón, con el cual se alejaron de mí para seguir todos sus ídolos.

6 Propterea dic ad domum Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Convertimini, et recedite ab idolis vestris, et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras.

6 Por tanto, dí á la casa de Israel: Así habla el Señor Dios: Convertíos, y apartaos de vuestros ídolos, y no volvais vuestras caras para mirar todas vuestras abominaciones.

7 Quia homo, homo de domo Israël, et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël, si alienatus fuerit a me, et posuerit idola sua in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam ut interroget per eum me : ego Dominus respondebo ei per me :

7 Porque cualquiera hombre de la casa de Israel, y cualquiera extranjero que sea prosélito en Israel, si se enajenare de mí, y colocare sus ídolos en su corazón, y estableciere delante de sí el escándalo de su iniquidad, y Viniere á encontrar al profeta á fin de preguntarme por medio de éste; yo el Señor le responderé á él por mí ó según mi justicia;

8 et ponam faciem meam super hominem illum, et faciam eum in exemplum et in proverbium, et disperdam eum de medio populi mei : et scietis quia ego Dominus.

8 y miraré á aquel hombre con rostro airado, y haré que venga á ser el escarmiento y la fábula de todos, y le exterminaré de en medio de mi pueblo; y sabréis que yo soy el Señor.

9 Et propheta cum erraverit, et locutus fuerit verbum, ego Dominus decepi prophetam illum, et extendam manum meam super illum, et delebo eum de medio populi mei Israël.

9 Y cuando cayere el profeta en error, y hablare falso, yo el Señor he dejado que se engañase aquel profeta: mas yo descargaré mi mano sobre él, y le borraré del censo del pueblo mío de Israel.

10 Et portabunt iniquitatem suam : juxta iniquitatem interrogantis, sic iniquitas prophetæ erit :

10 Y ellos llevarán la pena de su iniquidad: según sea el castigo de la iniquidad del que consulte; así será el castigo de la iniquidad del profeta que responda:

11 ut non erret ultra domus Israël a me, neque polluatur in universis prævaricationibus suis : sed sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum, ait Dominus exercituum.

11 A fin de que en adelante no se desvíe de mí la familia de Israel, ni se contamine con todas sus prevaricaciones; sino que sean ellos el pueblo mío, y yo sea su Dios, dice el Señor de los ejércitos.

12 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :

12 Hablóme de nuevo el Señor, diciendo:

13 Fili hominis, terra cum peccaverit mihi, ut prævaricetur prævaricans, extendam manum meam super eam, et conteram virgam panis ejus, et immittam in eam famem, et interficiam de ea hominem et jumentum.

13 Hijo de hombre, si la tierra esa pecare contra mí, prevaricando enormemente, yo descargaré mi mano sobre ella, y le quitaré el sustento del pan, y le enviaré el hambre, y mataré personas y bestias.

14 Et si fuerint tres viri isti in medio ejus, Noë, Daniel, et Job, ipsi justitia sua liberabunt animas suas, ait Dominus exercituum.

14 Y si se hallaren en ella estos tres hombres, Noé, Daniel y Job; ellos por su justicia librarán sus vidas, dice el Señor de los ejércitos.

15 Quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam, et fuerit invia, eo quod non sit pertransiens propter bestias :

15 Que si yo enviare además á esa tierra feroces bestias para devastarla, y quedare inhabitable, sin que transite persona alguna por ella, por temor de las fieras;

16 tres viri isti si fuerint in ea, vivo ego, dicit Dominus Deus, quia nec filios nec filias liberabunt, sed ipsi soli liberabuntur, terra autem desolabitur.

16 si estos tres varones estuvieren en ella, juro yo, dice el Señor Dios, que no librarán á sus hijos ni hijas, sino que ellos solos serán librados, y la tierra quedará asolada.

17 Vel si gladium induxero super terram illam, et dixero gladio : Transi per terram : et interfecero de ea hominem et jumentum,

17 O si enviare yo contra aquella tierra la espada, y dijere á la espada: Recorre ese país: y matare yo allí personas y bestias,

18 et tres viri isti fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, non liberabunt filios neque filias, sed ipsi soli liberabuntur.

18 y se hallaren en medio de aquel país dichos tres varones, juro yo, dice el Señor Dios, que no librarán ellos sus hijos ni hijas, sino que ellos solos serán librados.

19 Si autem et pestilentiam immisero super terram illam, et effudero indignationem meam super eam in sanguine, ut auferam ex ea hominem et jumentum,

19 Y si también enviare yo pestilencia sobre aquella tierra, y derramare sobre ella mi indignación causando gran mortandad, y quitando de ella hombres y animales;

20 et Noë, et Daniel, et Job fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas.

20 y Noé, Daniel y Job estuvieren en medio de ella, juro yo, dice el Señor Dios, que no librarán á sus hijos ni hijas, sino que por su inocencia salvarán ellos solos sus almas.

21 Quoniam hæc dicit Dominus Deus : Quod etsi quatuor judicia mea pessima, gladium, et famem, ac bestias malas, et pestilentiam, immisero in Jerusalem, ut interficiam de ea hominem et pecus,

21 Porque esto dice el Señor Dios: Si yo enviare contra Jerusalén los cuatro castigos peores, la espada, el hambre, las bestias feroces y la peste, á fin de acabar con los hombres y ganados;

22 tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias : ecce ipsi ingredientur ad vos, et videbitis viam eorum et adinventiones eorum, et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem, in omnibus quæ importavi super eam.

22 sin embargo se salvarán algunos de ellos, los cuales sacarán fuera de la tierra á sus hijos é hijas: y hé aquí que éstos vendrán á vosotros aquí á Babilonia, y veréis su conducta y sus obras, y os consolaréis entonces de los desastres que yo he descargado sobre Jerusalén, y de todo el peso con que la he oprimido.

23 Et consolabuntur vos, cum videritis viam eorum et adinventiones eorum : et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quæ feci in ea, ait Dominus Deus.

23 Y os servirá de consuelo el ver sus costumbres y sus procederes: y conoceréis que no sin razón hice en ella todo lo que hice, dice el Señor Dios.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.