La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 26

Idioma

1 Et factum est in undecimo anno, prima mensis : factus est sermo Domini ad me, dicens :

1 Y sucedió que en el año undécimo del cautiverio, el primer día del mes, me habló el Señor, diciendo:

2 Fili hominis, pro eo quod dixit Tyrus de Jerusalem : Euge, confractæ sunt portæ populorum, conversa est ad me : implebor ; deserta est :

2 Hijo de hombre, pues que Tiro ha dicho de Jerusalén: Bien, bien le está: destruidas quedan ya las puertas ó la concurrencia de las naciones; ella se ha pasado á mí; yo ahora me llenaré de riqueza, pues Jerusalén ha quedado hecha un desierto:

3 propterea hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego super te, Tyre, et ascendere faciam ad te gentes multas, sicut ascendit mare fluctuans.

3 Por tanto, esto dice el Señor Dios: Oh Tiro, héme aquí contra tí: yo haré subir contra tí muchas gentes, como olas del mar borrascoso.

4 Et dissipabunt muros Tyri, et destruent turres ejus : et radam pulverem ejus de ea, et dabo eam in limpidissimam petram.

4 Y arrasarán los muros de Tiro, y derribarán sus torres, y yo raeré hasta el polvo de ella, dejándola como una peña muy lisa,

5 Siccatio sagenarum erit in medio maris, quia ego locutus sum, ait Dominus Deus : et erit in direptionem gentibus.

5 Ella, en medio del mar, será como un tendedero para enjugar las redes; porque yo lo he dicho, dice el Señor Dios; será ella hecha presa de las naciones.

6 Filiæ quoque ejus quæ sunt in agro, gladio interficientur : et scient quia ego Dominus.

6 Sus hijas ó aldeas de la campiña perecerán también al filo de la espada; y conocerán que yo soy el Señor.

7 Quia hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego adducam ad Tyrum Nabuchodonosor regem Babylonis ab aquilone, regem regum, cum equis, et curribus, et equitibus, et cœtu, populoque magno.

7 Porque esto dice el Señor Dios: Hé aquí que yo conduciré á Nabucodonosor, rey de reyes, desde el Norte á Tiro, con caballos y carros de guerra, y caballeros, y con gran muchedumbre de tropa.

8 Filias tuas quæ sunt in agro, gladio interficiet, et circumdabit te munitionibus, et comportabit aggerem in gyro, et elevabit contra te clypeum :

8 A tus hijas que están en la campiña, las pasará á cuchillo, y te circunvalará con fortines, y levantará trincheras al rededor tuyo, y embrazará el escudo contra tí.

9 et vineas et arietes temperabit in muros tuos, et turres tuas destruet in armatura sua.

9 Y dispondrá sus manteletes y aríetes contra tus muros, y con sus máquinas de guerra derribará tus torres.

10 Inundatione equorum ejus operiet te pulvis eorum : a sonitu equitum, et rotarum, et curruum, movebuntur muri tui, cum ingressus fuerit portas tuas quasi per introitum urbis dissipatæ.

10 Con la llegada de su numerosa caballería quedarás cubierta de polvo: estremecerse han tus muros al estruendo de la caballería, y de los carros y carrozas, cuando él entrará por tus puertas como quien entra en una ciudad destruida.

11 Ungulis equorum suorum conculcabit omnes plateas tuas : populum tuum gladio cædet, et statuæ tuæ nobiles in terram corruent.

11 Holladas se verán todas tus plazas por las pezuñas de los caballos, pasará á cuchillo á tu pueblo, y serán derribadas al suelo tus insignes estatuas.

12 Vastabunt opes tuas, diripient negotiationes tuas, et destruent muros tuos, et domos tuas præclaras subvertent : et lapides tuos, et ligna tua, et pulverem tuum in medio aquarum ponent.

12 Saquearán todos tus tesoros, pillarán tus mercaderías, y destruirán tus muros, y derribarán tus magníficos edificios, arrojando al mar tus piedras, tus maderas, y hasta tu polvo.

13 Et quiescere faciam multitudinem canticorum tuorum : et sonitus cithararum tuarum non audietur amplius.

13 Y haré que no se oigan más en tí tus conciertos de música, ni el sonido de tus arpas.

14 Et dabo te in limpidissimam petram, siccatio sagenarum eris, nec ædificaberis ultra, quia ego locutus sum, ait Dominus Deus.

14 Y te dejaré tan arrasada como una limpísima peña, y servirás de tendedero para enjugar las redes; ni volverás á ser reedificada: porque yo lo he decretado, dice el Señor Dios.

15 Hæc dicit Dominus Deus Tyro : Numquid non a sonitu ruinæ tuæ, et gemitu interfectorum tuorum, cum occisi fuerint in medio tui, commovebuntur insulæ ?

15 Esto dice el Señor Dios á Tiro: ¿por ventura no se estremecerán las islas al estruendo de tu ruina, y al gemido de los que morirán en la mortandad que en tí se hará?

16 Et descendent de sedibus suis omnes principes maris, et auferent exuvias suas, et vestimenta sua varia abjicient, et induentur stupore : in terra sedebunt, et attoniti super repentino casu tuo admirabuntur :

16 Y todos los príncipes del mar descenderán de sus tronos, y se despojarán de sus insignias, y arrojarán sus vestidos bordados, y se cubrirán de espanto: se sentarán en el suelo, y atónitos de tu repentina caida quedarán como fuera de sí.

17 et assumentes super te lamentum, dicent tibi : Quomodo peristi, quæ habitas in mari, urbs inclyta, quæ fuisti fortis in mari cum habitatoribus tuis, quos formidabant universi ?

17 Y deplorando tu desgracia, te dirán: ¡Cómo has perecido, oh habitadora del mar, ciudad esclarecida, que fuiste poderosa en la mar con tus moradores, á quienes temían todos!

18 Nunc stupebunt naves in die pavoris tui, et turbabuntur insulæ in mari, eo quod nullus egrediatur ex te.

18 Los navegantes quedarán atónitos en el día de tu ruina, y las islas del mar se afligirán al ver que ya nadie sale de tí.

19 Quia hæc dicit Dominus Deus : Cum dedero te urbem desolatam, sicut civitates quæ non habitantur ; et adduxero super te abyssum, et operuerint te aquæ multæ ;

19 Porque esto dice el Señor Dios: Cuando te habré convertido en un desierto, como las ciudades despobladas: y habré enviado sobre tí un diluvio de desastres, y te verás sumergida en un abismo de aguas;

20 et detraxero te cum his qui descendunt in lacum ad populum sempiternum ; et collocavero te in terra novissima sicut solitudines veteres, cum his qui deducuntur in lacum, ut non habiteris ; porro cum dedero gloriam in terra viventium :

20 y cuando yo te habré precipitado allá bajo, á la región de la eternidad, con aquellos que descendieron al sepulcro, y te habré colocado en lo más profundo de la tierra, con aquellos que bajaron á la fosa, hecha tú semejante á las antiguas soledades, á fin de que nadie te habite; en fin cuando ya habré restituido la gloria á Jerusalén, tierra de los vivientes,

21 in nihilum redigam te, et non eris : et requisita non invenieris ultra in sempiternum, dicit Dominus Deus.

21 entonces te dejaré reducida á la nada, y no existirás, y te buscarán, y nunca jamás serás hallada, dice el Señor Dios.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.