La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Ezequiel 7
1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
1 Y hablóme el Señor, y dijo:
2 Et tu, fili hominis, hæc dicit Dominus Deus terræ Israël : Finis venit : venit finis super quatuor plagas terræ.
2 Tú, pues, oh hijo de hombre, atiende: esto dice el Señor Dios á la tierra de Israel: El fin llega, ya llega el fin por todos los cuatro lados de este país.
3 Nunc finis super te, et immittam furorem meum in te : et judicabo te juxta vias tuas, et ponam contra te omnes abominationes tuas.
3 Llega ahora el fin para tí, y yo derramaré sobre tí mi furor, y te juzgaré según tus procederes, y pondré delante de tí todas tus abominaciones.
4 Et non parcet oculus meus super te, et non miserebor : sed vias tuas ponam super te, et abominationes tuæ in medio tui erunt, et scietis quia ego Dominus.
4 Y no te miraré con ojos compasivos, ni tendré de tí misericordia; sino que pondré tus obras encima de tí, y en medio de tí tus abominaciones, y conoceréis que yo soy el Señor.
5 Hæc dicit Dominus Deus : Afflictio una, afflictio ecce venit.
5 Esto dice el Señor Dios: La aflicción única, la aflicción singularísima, hé aquí que viene.
6 Finis venit, venit finis : evigilavit adversum te, ecce venit.
6 El fin llega, llega ya el fin: se ha dispertado contra tí; hélo aquí que viene.
7 Venit contritio super te, qui habitas in terra : venit tempus, prope est dies occisionis, et non gloriæ montium.
7 Viene el exterminio sobre tí que habitas esta tierra: llega ya el tiempo, cerca está el día de la mortandad, y no día de alborozo en los montes.
8 Nunc de propinquo effundam iram meam super te, et complebo furorem meum in te : et judicabo te juxta vias tuas, et imponam tibi omnia scelera tua,
8 Yo, pues, me acerco ya para derramar mi ira sobre tí, y desahogaré en tí el furor mío, y te castigaré según tus obras, y colocaré sobre tí todas tus maldades.
9 et non parcet oculus meus, nec miserebor : sed vias tuas imponam tibi, et abominationes tuæ in medio tui erunt, et scietis quia ego sum Dominus percutiens.
9 Y no te miraré con ojos benignos, ni me apiadaré de tí, sino que te echaré á cuestas todas tus maldades, y pondré delante de tí tus abominaciones; y conoceréis que yo soy el Señor que castigo.
10 Ecce dies, ecce venit : egressa est contritio, floruit virga, germinavit superbia,
10 Hé aquí el día, hé aquí que ya llega: el exterminio viene ya: la vara del castigo floreció, la soberbia ú obstinación ha echado sus ramas.
11 iniquitas surrexit in virga impietatis : non ex eis, et non ex populo, neque ex sonitu eorum : et non erit requies in eis.
11 La maldad produjo la vara del castigo de la impiedad: no escapará ninguno de ellos, ninguno del pueblo, ninguno de aquellos que hacen ruido: nunca gozarán de reposo.
12 Venit tempus, appropinquavit dies : qui emit, non lætetur, et qui vendit, non lugeat : quia ira super omnem populum ejus.
12 Llega el tiempo, acércase el día: no tiene que alegrarse el que compra, ni que llorar el que vende; porque la ira del Señor va á descargar sobre todo su pueblo.
13 Quia qui vendit, ad id quod vendidit non revertetur : et adhuc in viventibus vita eorum : visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur, et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur.
13 Pues el que vende, no volverá á adquirir lo vendido, aunque viva todavía: porque la visión que he tenido, y comprende toda la muchedumbre de su pueblo, no quedará sin efecto; y ninguno se sostendrá por medio de las maldades de su vida.
14 Canite tuba, præparentur omnes : et non est qui vadat ad prælium : ira enim mea super universum populum ejus.
14 Tocad enhorabuena la trompeta, prepárense todos; mas nadie hay que vaya al combate, porque la indignación mía descarga sobre todo su pueblo
15 Gladius foris, et pestis et fames intrinsecus : qui in agro est, gladio morietur, et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur.
15 Por afuera espada, y por adentro peste y hambre: el que está en la campiña, perecerá al filo de la espada; y la peste y el hambre devorarán al que esté en la ciudad.
16 Et salvabuntur qui fugerint ex eis : et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi, unusquisque in iniquitate sua.
16 Se salvarán de ella aquellos que huyeren: y se irán á los montes como las palomas de los valles, todos temblando de miedo, cada uno por causa de su maldad,
17 Omnes manus dissolventur, et omnia genua fluent aquis.
17 Descoyuntados quedarán todos los brazos, y poseídos del miedo se les irán las aguas rodillas abajo.
18 Et accingent se ciliciis, et operiet eos formido : et in omni facie confusio, et in universis capitibus eorum calvitium.
18 Y se vestirán de cilicio, y quedarán cubiertos de pavor: en todas las caras se verá la confusión, y rapadas aparecerán todas sus cabezas.
19 Argentum eorum foras projicietur, et aurum eorum in sterquilinium erit : argentum eorum et aurum eorum non valebit liberare eos in die furoris Domini : animam suam non saturabunt, et ventres eorum non implebuntur, quia scandalum iniquitatis eorum factum est.
19 Arrojada será por la calle la plata de ellos, y entre la basura su oro. Pues ni su plata ni su oro podrá salvarlos en aquel día del furor del Señor, ni saciar su alma, ni llenar sus vientres: pues que les ha servido de tropiezo en su maldad.
20 Et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt, et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo : propter hoc dedi eis illud in immunditiam.
20 Y las joyas con que se adornaban, las convirtieron en pábulo de su soberbia, é hicieron de ellas las imagenes de sus abominaciones y de sus ídolos: por lo mismo haré yo que sean para ellos como inmundicia,
21 Et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum, et impiis terræ in prædam, et contaminabunt illud.
21 y las entregaré en saqueo á los extranjeros, y vendrán á ser presa de los impíos de la tierra, los cuales las contaminarán.
22 Et avertam faciem meam ab eis, et violabunt arcanum meum : et introibunt in illud emissarii, et contaminabunt illud.
22 Y apartaré de ellos mi rostro: y aquellos impíos violarán mi arcano, y entrarán en él los saqueadores, y le profanarán.
23 Fac conclusionem, quoniam terra plena est judicio sanguinum, et civitas plena iniquitate.
23 Haz la conclusión de esta dura profecía: porque está la tierra llena de delitos sanguinarios, y llena está la ciudad de maldades.
24 Et adducam pessimos de gentibus, et possidebunt domos eorum : et quiescere faciam superbiam potentium, et possidebunt sanctuaria eorum.
24 Yo conduciré allí los más perversos de las naciones, y ellos poseerán sus casas, y reprimiré así el orgullo de los poderosos, y haré que otros se apoderen de sus santuarios ó cosas santas.
25 Angustia superveniente, requirent pacem, et non erit.
25 Llegado que haya el día del exterminio, buscarán la paz, y no habrá paz:
26 Conturbatio super conturbationem veniet, et auditus super auditum : et quærent visionem de propheta, et lex peribit a sacerdote, et consilium a senioribus.
26 Sino que habrá disturbio sobre disturbio, y las malas nuevas se alcanzarán unas á otras: y preguntarán al Profeta que es lo que ha visto en sus visiones; mas ya no se hallará en los sacerdotes el conocimiento de la Ley de Dios; ni en los Ancianos ningún consejo atinado.
27 Rex lugebit, et princeps induetur mœrore, et manus populi terræ conturbabuntur : secundum viam eorum faciam eis, et secundum judicia eorum judicabo eos, et scient quia ego Dominus.
27 Sumergido quedará el rey en la aflicción, y cubiertos de tristeza los príncipes ó magnates, y temblando de miedo las manos del pueblo. Los trataré yo como merecen, y los juzgaré según sus obras; y conocerán que yo soy el Señor.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Ezequiel 7 · con la app
Recibir el enlace