La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Ezequiel 9

Idioma

1 Et clamavit in auribus meis voce magna, dicens : Appropinquaverunt visitationes urbis, et unusquisque vas interfectionis habet in manu sua.

1 Y gritó el Señor con grande voz á mis oídos, diciendo: Se acerca la visita ó castigo de la ciudad, y cada uno tiene en su mano un instrumento de muerte.

2 Et ecce sex viri veniebant de via portæ superioris, quæ respicit ad aquilonem, et uniuscujusque vas interitus in manu ejus : vir quoque unus in medio eorum vestitus erat lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus : et ingressi sunt, et steterunt juxta altare æreum.

2 Y hé aquí seis varones respetables que venían por el camino de la puerta superior que mira al Norte, y cada uno de ellos traía en su mano un instrumento de muerte: había también en medio de ellos un varón ó personaje con vestidura de lino, el cual traía un recado de escribir en la cintura, y entraron, y pusiéronse junto al altar de bronce.

3 Et gloria Domini Israël assumpta est de cherub, quæ erat super eum ad limen domus : et vocavit virum qui indutus erat lineis, et atramentarium scriptoris habebat in lumbis suis :

3 Entonces la gloria del Señor de Israel se trasladó desde los querubines, sobre los cuales residía, al umbral de la Casa ó Templo; y llamó al varón que llevaba la vestidura de lino, y tenía en su cintura el recado de escribir.

4 et dixit Dominus ad eum : Transi per mediam civitatem, in medio Jerusalem, et signa thau super frontes virorum gementium et dolentium super cunctis abominationibus quæ fiunt in medio ejus.

4 Y díjole el Señor: Pasa por medio de la ciudad, por medio de Jerusalén, y señala con la letra Tau las frentes de los hombres que gimen y se lamentan por todas las abominaciones que se cometen en medio de ella.

5 Et illis dixit, audiente me : Transite per civitatem sequentes eum, et percutite : non parcat oculus vester, neque misereamini :

5 A aquellos, empero, les dijo, oyéndolo yo: Pasad por la ciudad, siguiendo en pos de él, y herid de muerte á los restantes: no sean compasivos vuestros ojos, ni tengais piedad.

6 senem, adolescentulum et virginem, parvulum et mulieres interficite usque ad internecionem : omnem autem super quem videritis thau, ne occidatis : et a sanctuario meo incipite. Cœperunt ergo a viris senioribus, qui erant ante faciem domus.

6 Matad al anciano, al jovencito, y á la doncella, y á los niños, y á las mujeres, hasta que no quede nadie; pero no matéis á ninguno en quien viereis el Tau; y comenzaréis por mi santuario. Comenzaron, pues, por aquellos ancianos que estaban delante del templo.

7 Et dixit ad eos : Contaminate domum, et implete atria interfectis ; egredimini. Et egressi sunt, et percutiebant eos qui erant in civitate.

7 Y díjoles él: Contaminad el Templo, llenad sus pórticos de cadáveres: salid. Y salieron y mataron á cuantos estaban en la ciudad.

8 Et cæde completa, remansi ego, ruique super faciem meam, et clamans aio : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus : ergone disperdes omnes reliquias Israël, effundens furorem tuum super Jerusalem ?

8 Y acabada la mortandad, quedé yo allí, y me postré sobre mi rostro, y levantando el grito, dije: ¡Ay, ay, Señor Dios, ay! ¿Por ventura destruirás todos los restos de Israel, derramando tu furor sobre Jerusalén?

9 Et dixit ad me : Iniquitas domus Israël et Juda magna est nimis valde, et repleta est terra sanguinibus, et civitas repleta est aversione : dixerunt enim : Dereliquit Dominus terram, et Dominus non videt.

9 Y díjome á mí: La iniquidad de la casa de Israel y de Judá es excesivamente grande, y la tierra está cubierta de enormes delitos, y llena de apostasías la ciudad: pues dijeron: Abandonó el Señor la tierra: el Señor no lo ve,

10 Igitur et meus non parcet oculus, neque miserebor : viam eorum super caput eorum reddam.

10 Ahora, pues, tampoco miraré con compasión, ni usaré de piedad: los trataré como ellos merecen.

11 Et ecce vir qui erat indutus lineis, qui habebat atramentarium in dorso suo, respondit verbum, dicens : Feci sicut præcepisti mihi.

11 Y he aquí que el varón que llevaba la vestidura de lino, y tenía en su cintura el recado de escribir, vino á dar parte, diciendo: He hecho lo que me mandaste.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.