La Sacra Bibbia · Martini · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 143 (Vulgata 142): Domine, exaudi orationem meam, il settimo salmo penitenziale

Domine, exaudi

Il salmo 143 delle Bibbie moderne è il salmo 142 della Vulgata, il *Domine, exaudi orationem meam*: l'ultimo dei sette salmi penitenziali, la preghiera di Davide perseguitato da Assalonne, con il versetto che nessun vivente è giusto davanti a Dio e la domanda del mattino «Fa ch'io senta al mattino la tua misericordia». Qui sotto trovate il testo completo del Martini con la Vulgata a fronte, versetto per versetto; la guida ne spiega il significato, il posto fra i salmi penitenziali, l'uso nella liturgia del 1962 e il modo di pregarlo.

Cercate il salmo 142 secondo la numerazione delle Bibbie tradotte dall'ebraico? È qui Salmo 141.

Lingua

1 Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam ; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ; exaudi me in tua justitia.

1 Salmo di Davidde quando lo perseguitava Assalonne suo figlio. Signore, esaudisci la mia orazione, porgi le orecchie alle mie suppliche secondo la tua verità, esaudiscimi secondo la tua giustizia.

2 Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

2 E non entrare in giudizio col tuo servo: dappoiché nissun vivente sarà riconosciuto per giusto al tuo cospetto.

3 Quia persecutus est inimicus animam meam ; humiliavit in terra vitam meam ; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.

3 Perché il nimico ha perseguitato l'anima mia: ha umiliata la mia vita fino alla terra. Mi ha confinato in luoghi tenebrosi, come i morti di gran tempo;

4 Et anxiatus est super me spiritus meus ; in me turbatum est cor meum.

4 ed è involto nell'affanno il mio spirito: il mio cuore si è conturbato dentro di me.

5 Memor fui dierum antiquorum ; meditatus sum in omnibus operibus tuis : in factis manuum tuarum meditabar.

5 Mi son ricordato de' giorni antichi: ho meditate tutte le opere tue: meditava le cose fatte dalle tue mani.

6 Expandi manus meas ad te ; anima mea sicut terra sine aqua tibi.

6 A te io stesi le mani mie: l'anima mia è a te come una terra priva di acqua:

7 Velociter exaudi me, Domine ; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.

7 Esaudiscimi prontamente, o Signore: è venuto meno il mio spirito. Non rivolger la tua faccia da me: perché sarei simile a que', che scendono nella fossa.

8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.

8 Fa ch'io senta al mattino la tua misericordia, perché in te ho sperato. Fammi conoscer la via, che ho da battere, perché a te ho elevata l'anima mia.

9 Eripe me de inimicis meis, Domine : ad te confugi.

9 Liberami, o Signore, da' miei nemici: a te son ricorso: insegnami a far la tua volontà, perché mio Dio se' tu.

10 Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.

10 Il tuo spirito buono mi condurrà per diritto cammino: pel nome tuo, o Signore, mi darai vita secondo la tua equità.

11 Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me : in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,

11 Trarrai dalla tribolazione l'anima mia, e per tua misericordia manderai dispersi i miei nemici.

12 et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.

12 E dispergerai tutti coloro, che affliggono l'anima mia, perché tuo servo son io.

Latino: Biblia Sacra Vulgata (1592). Italiano: La Sacra Bibbia (Martini) (1769-1781).

Tutta la Bibbia offline, con la pagina segnata e i versetti evidenziati: la Bibbia cattolica nell'applicazione.