La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 59 (58 en la Vulgata): Sálvame, Dios mío, de mis enemigos

El salmo 59 de las Biblias modernas es el salmo 58 de la Vulgata, el *Eripe me de inimicis meis, Deus meus*: la súplica de David cercado en su casa por los guardias de Saúl, que termina con el grito «¡Dios mío, misericordia mía!». Aquí encontrará el salmo 59 completo en la traducción de Torres Amat, con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica su historia y su sentido, cómo lo leyeron los Padres, su lugar en el Viernes Santo y en la liturgia de 1962, y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 58 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 57.

Idioma

1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.

1 Para el fin. No destruyas á tu siervo. Salmo de David para inscribirse en una columna: cuando Saul envió una guardia á su casa, con el fin de quitarle la vida.

2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me.

2 Sálvame, Dios mío, de mis enemigos: líbrame de los que me asaltan.

3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me.

3 Sácame del poder de los que obran inicuamente, y libértame de esos hombres sedientos de sangre.

4 Quia ecce ceperunt animam meam ; irruerunt in me fortes.

4 Que ya ves como se han hecho dueños de mi vida: arremeten contra mí hombres de gran fuerza.

5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine ; sine iniquitate cucurri, et direxi.

5 No padezco esto, Señor, por culpa mía, ni por pecado mío; sin iniquidad seguí mi carrera, y enderecé mis pasos.

6 Exsurge in occursum meum, et vide : et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes : non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.

6 Levántate y ven á mi socorro, y considera mi inocencia. Apresúrate, oh Señor, Dios de los ejércitos, Dios de Israel, —á residenciar á todas las gentes: no uses de piedad con ninguno de los que cometen la iniquidad.

7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem.

7 Ellos volverán hacia la tarde: padecerán hambre como perros, y andarán rondando la ciudad.

8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum : quoniam quis audivit ?

8 Hablarán á escondidas, teniendo dentro de sus labios como un cuchillo afilado, y dirán: ¿Quién hay que nos oiga?

9 Et tu, Domine, deridebis eos ; ad nihilum deduces omnes gentes.

9 Mas tú, oh Señor, te reirás de ellos: como un nonada reputas todas las gentes.

10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es :

10 En tí he depositado mi fortaleza; pues tú eres, oh Dios, el defensor mío.

11 Deus meus misericordia ejus præveniet me.

11 La misericordia de mi Dios se anticipará en mi socorro.

12 Deus ostendet mihi super inimicos meos : ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine :

12 Me ha mostrado Dios sus designios sobre mis enemigos. ¡Ah! no los mates: no sea que mis pueblos echen la cosa en olvido.— Dispérsalos con tu poder, y abátelos, oh Señor, protector mío,

13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum ; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur

13 por causa del crimen de su boca, por las palabras que profirieron sus labios: y sean ellos mismos presa de su propia soberbia.— Y por su blasfema y horrenda mentira serán infamados

14 in consummatione : in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.

14 en el día de la desolación: serán enviados á la perdición por la ira de Dios, que los consumirá, y quedarán exterminados. —Entonces conocerán que Dios reinará sobre Jacob, hasta en los últimos términos de la tierra.

15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem.

15 Retornarán á sus casas por la tarde, y estarán hambrientos como perros, y andarán dando vueltas en torno de la ciudad.

16 Ipsi dispergentur ad manducandum ; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.

16 Esparciránse para buscar de comer: y si no pudieren hartarse, entonces murmurarán.

17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam : quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ.

17 Entretanto cantaré yo tu poder, y al amanecer celebraré con júbilo tu misericordia;—porque has sido mi defensa y amparo en el día de mi tribulación.

18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es ; Deus meus, misericordia mea.

18 Oh protector mío, á tí cantaré salmos; pues tú, oh Dios, eres mi asilo ¡Dios mío, misericordia mía!

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.