Psalm 59 (58 w Wulgacie): Wyzwól mię od nieprzyjaciół moich, Boże mój

Psalm 59 czy psalm 58?

Biblia Tysiąclecia i inne nowsze przekłady idą za tekstem hebrajskim i liczą ten psalm jako 59; Wulgata i Septuaginta, a za nimi ks. Wujek, brewiarz i mszał, jako 58, bo łączą w jeden hebrajskie psalmy 9 i 10. To ten sam tekst, Eripe me de inimicis meis. Numery wersetów są wspólne: tytuł liczy się jako werset 1, a poranna pieśń to werset 17 w obu numeracjach. Pełna tabela jest na stronie Księgi Psalmów.

Kto szuka «psalm 58» w nowszej Biblii, znajdzie inny tekst, Si vere utique, oskarżenie niesprawiedliwych sędziów, czyli psalm 57 Wulgaty.

Psalm 59 — interpretacja

Tytuł: dom pod strażą (w. 1)

Długi i uroczysty tytuł umieszcza psalm w chwili, „kiedy posłał Saul i strzegł domu jego, żeby go zabić” (w. 1). Wydarzenie opisuje I Księga Królewska Wujka, czyli 1 Księga Samuela: „Posłał tedy Saul zbirów swych do domu Dawidowego, aby go strzegli i aby go zabić rano” (1 Sm 19, 11). Michol, jego żona, ostrzega go i w nocy spuszcza przez okno. Psalm jest modlitwą tamtej nocy. Słowa „Nie zatracaj” w tytule (Ne disperdas) powtarzają się w tytułach kilku psalmów Dawida z czasów ucieczki przed Saulem, jak psalm 57 (56 w Wulgacie).

Wołanie niewinnego (w. 2-6)

„Wyzwól mię od nieprzyjaciół moich, Boże mój, i od powstających przeciwko mnie wybaw mię!” (w. 2). Następny werset podwaja prośbę: „Wyrwij mię od tych, którzy czynią nieprawość, i od mężów krwawych wybaw mię!” (w. 3). Dawid zapewnia o swojej niewinności: „Ani nieprawości, ani grzechu nie ma przy mnie, Panie” (w. 5). Potem wzywa Boga, by powstał: „Powstań na me spotkanie, i obacz!” (w. 6).

Psy wieczorem (w. 7-9)

Najbardziej uderzający refren wraca dwa razy: „Wrócą się wieczorem i głodem będą przymierać jak psy, i będą krążyć dokoła miasta” (w. 7 i w. 15). To obraz bezpańskich psów miast Wschodu, które nocą włóczą się w poszukiwaniu jedzenia; ludzie Saula krążą wokół domu w ten sam sposób. Ich pewność siebie wyraża pytanie: „A któż słyszał?” (w. 8), jakby nikt nie widział ich zamiarów. Bóg jednak nie daje się przestraszyć: „A ty, Panie, wyśmiejesz ich” (w. 9).

Miłosierdzie, które uprzedza (w. 10-14)

W środku niebezpieczeństwa psalmista znajduje swoją siłę: „Moc moją przy tobie zachowam, albowiem, Boże, jesteś obrońcą moim” (w. 10). Werset 11 jest bardzo krótki i bardzo piękny: „Bóg mój, miłosierdzie jego uprzedzi mię” (w. 11). Łaska Boża wychodzi człowiekowi naprzeciw, zanim on ją zawoła.

Werset 12 zawiera zaskakującą prośbę: „Nie zabijaj ich, by snadź nie zapomniał lud mój! rozprosz ich mocą twoją” (w. 12). Dawid nie prosi o wytępienie wrogów, lecz o ich rozproszenie, aby pozostała pamięć o sprawiedliwości Boga. Wersety 13-14 zapowiadają, że zostaną „pojmani w hardości swojej” i że wszyscy poznają, „iż Bóg będzie panował nad Jakubem i aż do krańców ziemi” (w. 14).

Pieśń poranka (w. 15-18)

Psy wracają jeszcze wieczorem; ale noc ma swój koniec. Werset 17 to pieśń świtu: „Ale ja będę opiewał moc twoją i będę z radością wychwalał rano miłosierdzie twoje; boś się stał obrońcą moim i ucieczką moją w dzień utrapienia mego” (w. 17). Psalm kończy się imieniem nadanym Bogu: „Pomocniku mój, tobie będę śpiewał ponieważ ty, Boże, jesteś obrońcą moim, Bogiem moim, miłosierdziem moim!” (w. 18). Po łacinie Deus meus, misericordia mea: Bóg nie tylko okazuje miłosierdzie, On sam jest miłosierdziem tego, kto się modli.

Czy psalm 59 to modlitwa przeciw wrogom?

Wielu szuka psalmu 59 jako «modlitwy wobec wrogów». Psalm jest rzeczywiście wołaniem człowieka osaczonego, ale uczy modlić się w osaczeniu po Bożemu. Dawid nie bierze sprawy w swoje ręce, nie planuje zemsty; ucieka i powierza się Bogu. Nawet gdy mówi o karze, prosi w wersecie 12, by wrogowie nie zostali zabici. Chrześcijanin, który odmawia ten psalm, czyta go w świetle słów Chrystusa: „Miłujcie nieprzyjaciół waszych, dobrze czyńcie tym, którzy was mają w nienawiści, a módlcie się za prześladujących i potwarzających was” (Mt 5, 44). Prawdziwymi wrogami, przeciw którym prosi o pomoc, są grzech i zły duch.

Ojcowie Kościoła o psalmie 59

Ojcowie słyszeli w tym psalmie głos Chrystusa, otoczonego przez tych, którzy chcieli Jego śmierci, choć był bez grzechu: strzeżony dom Dawida staje się Ogrójcem i Kalwarią. Tak czyta go też liturgia Wielkiego Piątku, o czym niżej.

Św. Augustyn, w Objaśnieniach psalmów i w XVIII księdze Państwa Bożego, zatrzymuje się nad wersetem 12, Ne occidas eos. Widzi w nim proroctwo o narodzie żydowskim: nie zniszczony, lecz rozproszony wśród narodów, strzeże Pism, które świadczą o Chrystusie, i staje się w ten sposób świadkiem dla Kościoła. To lektura Augustyna, nie dosłowny sens Dawidowej modlitwy, ale jest ona jedną z najbardziej znanych interpretacji tego psalmu.

Werset 11, Deus meus, misericordia ejus praeveniet me, karmił naukę o łasce uprzedzającej: przed wszelką zasługą i wszelką prośbą miłosierdzie Boże wyprzedza człowieka. Brewiarz uczynił z niego antyfonę godziny, w której odmawia się ten psalm.

Psalm łączy się z innymi modlitwami o wybawienie: z psalmem 18 nowszych Biblii (17 w Wulgacie), Diligam te, Domine, pieśnią Dawida wyzwolonego z ręki Saula, i z psalmem 143 (142 w Wulgacie), Domine, exaudi, w którym Dawid także prosi o wyrwanie z rąk nieprzyjaciół.

Psalm 59 w liturgii 1962 roku

Środowa Nona. W Brewiarzu rzymskim z 1962 roku psalm 58 odmawia się w środę na Nonie, podzielony na dwie części: wersety 2-11, potem wersety 12-18, a po nich psalm 59 Wulgaty. Antyfoną jest właśnie werset 11: Deus meus, misericordia tua praeveniet me. Pierwsza część kończy się słowami o miłosierdziu, które uprzedza, druga wołaniem „Bogiem moim, miłosierdziem moim”. Nona, godzina wczesnego popołudnia, to także godzina śmierci Chrystusa na krzyżu. Możesz modlić się nią w brewiarzu.

Wielki Piątek. W Jutrzni Wielkiego Piątku, w Ciemnej Jutrzni, psalm 58 otwiera trzeci nokturn z antyfoną Ab insurgentibus in me libera me, Domine, quia occupaverunt animam meam: Kościół słyszy w nim Chrystusa otoczonego przez tych, którzy chcą Jego śmierci.

We Mszy. Mszał z 1962 roku bierze z wersetu 2, Eripe me de inimicis meis, Deus meus, offertorium środy w tygodniu Męki Pańskiej i werset alleluja IX niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego. Werset 17, Ego autem cantabo fortitudinem tuam, tworzy graduał święta św. Jana Kapistrana, 28 marca.

Jak się modlić psalmem 59?

• Gdy czujesz się osaczony. To modlitwa kogoś zagrożonego, oczernianego, otoczonego wrogością. Wersety 2 i 3 można mówić tak, jak są; psalm dobrze łączy się z modlitwą w trudnej sytuacji.
• Wieczorem i rano. Psalm prowadzi od nocy do dnia. Wieczorem powierzasz Bogu to, co krąży wokół ciebie; rano podejmujesz werset 17 w modlitwie porannej, jak pieśń wyzwolenia.
• W pokusach. Psy krążące wokół miasta mogą oznaczać ataki nieprzyjaciela dusz: modlony w tym sensie psalm prosi Boga o straż nad wewnętrznym miastem.
• Bez nienawiści. Werset 12 uczy nie prosić o niczyją zgubę: powierzasz Bogu swoją sprawę, a za prześladowców się modlisz.

Zakończ, jak w Oficjum, słowami Chwała Ojcu.

Często zadawane pytania

Dlaczego psalm 59 nazywa się też psalmem 58?

Bo Wulgata i Septuaginta, a za nimi liturgia, łączą hebrajskie psalmy 9 i 10. Psalm 59 nowszych Biblii to więc psalm 58 Wulgaty, Eripe me de inimicis meis, z tymi samymi numerami wersetów.

Kiedy powstał psalm 59?

Tytuł wiąże go z nocą, w której Saul posłał ludzi, by strzegli domu Dawida i zabili go rano (1 Sm 19, 11). Michol pomogła mu uciec przez okno. Tradycja przyjmuje to przypisanie Dawidowi.

Co mówi psalm 59, werset 17?

„Ale ja będę opiewał moc twoją i będę z radością wychwalał rano miłosierdzie twoje; boś się stał obrońcą moim i ucieczką moją w dzień utrapienia mego”. To pieśń poranka po nocy zagrożenia, dobra jako modlitwa na początek dnia.

Co znaczą psy krążące wokół miasta?

To obraz bezpańskich psów, które nocą włóczyły się po miastach Wschodu w poszukiwaniu jedzenia; tak krążyli wokół domu Dawida ludzie Saula. W lekturze duchowej oznaczają pokusy, które krążą wokół duszy, ale nie mają władzy nad tym, kogo strzeże Bóg.

Czy wolno modlić się psalmem 59 przeciw wrogom?

Wolno prosić Boga o obronę przed tymi, którzy krzywdzą, ale nie o ich zgubę. Sam psalm prosi, by wrogowie nie zostali zabici, a Chrystus każe modlić się za prześladowców. Prawdziwą walkę prowadzi się z grzechem i złym duchem.

Kiedy odmawia się psalm 59 w brewiarzu?

W Brewiarzu rzymskim z 1962 roku w środę na Nonie, z antyfoną Deus meus, misericordia tua praeveniet me, a w Wielki Piątek na początku trzeciego nokturnu Ciemnej Jutrzni.