La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 51 (50 en la Vulgata): Miserere, ten piedad de mí, oh Dios

Miserere mei, Deus

El salmo 51 de las Biblias modernas es el salmo 50 de la Vulgata, el *Miserere mei, Deus*: la oración del rey David después de su pecado, el gran salmo católico del arrepentimiento. Aquí encontrará el salmo 51 completo en la traducción de Torres Amat, con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica su historia, el sentido de cada parte, su lugar en las Laudes, en la aspersión del agua bendita y en la Misa de 1962, y cómo rezarlo antes de la confesión.

¿Busca el salmo 50 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 49.

Idioma

1 In finem. Psalmus David,

1 PARA EL FIN; SALMO DE DAVID.

2 cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.

2 CUANDO, DESPUÉS QUE PECÓ CON BETSABEE, VINO Á ÉL EL PROFETA NATÁN,

3 Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam ; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

3 Ten piedad de mí, oh Dios, según la grandeza de tu misericordia: —y según la muchedumbre de tus piedades, borra mi iniquidad.

4 Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

4 Lávame todavía más de mi iniquidad, y límpiame de mi pecado;

5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.

5 (porque yo reconozco mi maldad, y delante de mí tengo siempre mi pecado:

6 Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.

6 contra tí solo he pecado; y he cometido la maldad delante de tus ojos) á fin de que perdonándome, aparezcas justo en cuanto hables, y quedes victorioso en los juicios que de tí se formen.

7 Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.

7 Mira, pues, que fuí concebido en iniquidad y que mi madre me concibió en pecado.

8 Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.

8 Y mira que tú amas la verdad: tú me revelaste los secretos y recónditos misterios de tu sabiduría.

9 Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor.

9 Rociarásme, Señor, con el hisopo, y seré purificado: me lavarás, y quedaré más blanco que la nieve.

10 Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.

10 Infundirás en mi oido palabras de gozo y de alegría; con lo que se recrearán mis huesos quebrantados.

11 Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.

11 Aparta tu rostro de mis pecados, y borra todas mis iniquidades.

12 Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.

12 Crea en mí, oh Dios, un corazón puro, y renueva en mis entrañas el espíritu de rectitud.

13 Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.

13 No me arrojes de tu presencia, y no retires de mí tu santo espíritu.

14 Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.

14 Restitúyeme la alegría de tu Salvador; y fortaléceme con un espíritu de príncipe.

15 Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.

15 Yo enseñaré tus caminos á los malos, y se convertirán á tí los impíos.

16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.

16 Líbrame de la sangre, oh Dios, Dios Salvador mío, y ensalzará mi lengua tu justicia.

17 Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.

17 Oh Señor, tú abrirás mis labios; y publicará mi boca tus alabanzas.

18 Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis.

18 Que si tú quisieras sacrificios, ciertamente te los ofreciera; mas tú no te complaces con solos holocaustos.

19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

19 El espíritu compungido es el sacrificio más grato para Dios: no despreciarás, oh Dios mío, el corazón contrito y humillado.

20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.

20 Señor, por tu buena voluntad seas benigno para con Sión, á fin de que estén firmes los muros de Jerusalén.

21 Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos.

21 Entonces aceptarás el sacrificio de justicia, las ofrendas y los holocaustos: entonces serán colocados sobre tu altar becerros para el sacrificio.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.