La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 60 (59 en la Vulgata): Deus, repulisti nos, oración del pueblo en la derrota

El salmo 60 de las Biblias modernas es el salmo 59 de la Vulgata, el *Deus, repulisti nos*: la oración de un pueblo vencido que pide a Dios curar la tierra herida y termina con la certeza «Con Dios haremos proezas». Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica su historia, sus imágenes, el oráculo sobre las tribus, su lugar en Nona y en la Sexagésima de 1962 y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 59 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 58.

Idioma

1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,

1 Para el fin: Por aquellos que serán mudados. Inscripción para una columna. Al mismo David para instrucción:

2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

2 CUANDO QUEMÓ LA MESOPOTAMIA DE SIRIA Y Á SOBA: Y VUELTO JOAB, VENCIÓ LA IDUMEA, DERROTANDO DOCE MIL HOMBRES EN EL VALLE DE LAS SALINAS.

3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos ; iratus es, et misertus es nobis.

3 Oh Dios, tú nos desechaste, é hiciste que quedásemos arruinados: montaste en cólera, pero te apiadaste de nosotros.

4 Commovisti terram, et conturbasti eam ; sana contritiones ejus, quia commota est.

4 Hiciste extremecer la tierra, y llenástela de turbación. Cura sus llagas, porque está toda ella muy mal parada.

5 Ostendisti populo tuo dura ; potasti nos vino compunctionis.

5 Cosas bien duras hiciste sufrir á tu pueblo: nos hiciste beber el vino de amargura.

6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus ; ut liberentur dilecti tui.

6 Diste á los que te temían una señal, para que huyesen de los tiros de tu arco;—á fin de que se librasen tus queridos.

7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

7 Sálvame, Señor, con tu diestra, y óyeme benigno.

8 Deus locutus est in sancto suo : lætabor, et partibor Sichimam ; et convallem tabernaculorum metibor.

8 Habló Dios en su Santuario, y tendré motivo de regocijarme; pues repartiré los campos de Siquem, y mediré el valle de los Tabernáculos.

9 Meus est Galaad, et meus est Manasses ; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus ;

9 Mío es Galaad, mío es Manasés, y Efraim mi principal fuerza. Judá es mi rey:

10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum : mihi alienigenæ subditi sunt.

10 —Moab es un vaso de mi esperanza, ó un país que adquiriré.—Sujetaré la Idumea á mi imperio: se me someterán los extranjeros.

11 Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

11 ¿Quién me conducirá á la ciudad fuerte? ¿Quién me conducirá hasta la Idumea?

12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris ?

12 ¿Quién sino tú, oh Dios, que nos habías desamparado? ¿No vendrás tú, Señor, á la cabeza de nuestros ejércitos?

13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

13 Danos tu socorro en la tribulación: porque vana es la salvación que viene de parte del hombre.

14 In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.

14 Con Dios haremos proezas; y él aniquilará á nuestros enemigos.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.