La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 119 (118 en la Vulgata): Beati immaculati, el gran salmo de la Ley

Beati immaculati

El salmo 119 de las Biblias modernas es el salmo 118 de la Vulgata, el *Beati immaculati in via*: «Bienaventurados los que proceden sin mancilla, los que caminan según la ley del Señor». Es el salmo más largo de la Biblia, 176 versículos en veintidós estrofas alfabéticas, con el célebre «Antorcha para mis pies es tu palabra». Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat, traducido de la Vulgata, con el latín al lado, versículo por versículo; la guía explica su estructura, sus versículos más conocidos, su lectura cristiana, su lugar en las Horas menores del domingo según la liturgia de 1962 y la manera de rezarlo.

¿Busca el salmo 118 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 117.

Idioma

1 Alleluja. Aleph. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

1 ALELUYA. Aleph. Bienaventurados los que proceden sin mancilla, los que caminan según la ley del Señor.

2 Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.

2 Bienaventurados los que examinan con cuidado los testimonios del Señor ó su Ley santa: los que de todo corazón le buscan.

3 Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.

3 Porque los que cometen la maldad, no andan por los caminos del Señor.

4 Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

4 Tú ordenaste que se guarden exactísimamente tus mandamientos.

5 Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.

5 Ojalá que sean enderezados mis pasos á observar tus justísimas leyes.

6 Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

6 Entonces no seré confundido, cuando tuviere fijos mis ojos en todos tus preceptos.

7 Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.

7 Con sincero corazón te alabaré, porque aprendí los juicios ó disposiciones de tu justicia.

8 Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.

8 Observaré tus justos decretos: no me desampares jamás.

9 Beth. In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.

9 Bet. ¿Cómo enmendará el tierno joven su conducta? Observando tus palabras ó preceptos.

10 In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.

10 Yo te he buscado con todo mi corazón: no me dejes desviar de tus mandamientos.

11 In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

11 Dentro de mi corazón deposité tus palabras, para no pecar contra tí.

12 Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.

12 Bendito eres tú, oh Señor, enséñame tus justísimos preceptos.

13 In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.

13 Anunciado han mis labios todos los oráculos que han salido de tu boca.

14 In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

14 Me he deleitado más que en todos los tesoros, en seguir el camino de tus preceptos.

15 In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

15 Yo contemplaré tus mandamientos, y consideraré tus leyes,

16 In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.

16 Me deleitaré en tus preceptos, y no me olvidaré de tus palabras.

17 Ghimel. Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

17 Ghimel. Concede esta gracia á tu siervo de que viva y guarde tus palabras.

18 Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

18 Quita el velo á mis ojos, y contemplaré las maravillas de tu Ley.

19 Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.

19 Peregrino soy yo sobre la tierra: no me ocultes tus preceptos.

20 Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.

20 Ardió mi alma en deseos de amar tu santa y justísima Ley en todo tiempo.

21 Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

21 Tú aterraste á los soberbios: malditos aquellos que se desvían de tus mandamientos.

22 Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

22 Líbrame del oprobio y del desprecio; pues he guardado exactamente tus testimonios.

23 Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.

23 Hasta los príncipes se pusieron muy de asiento á deliberar contra mí; mas tu siervo contemplaba tus justísimos mandamientos.

24 Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.

24 Porque tus decretos son la materia de mi meditación, y tus justas leyes mi norte ó consejo.

25 Daleth. Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.

25 Daleth. Pegada está contra el suelo mi alma: vuélveme la vida según tu palabra.

26 Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.

26 Te expuse el estado de mi carrera, y me atendiste: amaéstrame en tus justísimas disposiciones.

27 Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

27 Enséñame el camino de la santidad y justicia, y contemplaré tus maravillas.

28 Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.

28 Adormecióse de tedio el alma mía: comunícame vigor con tus palabras,

29 Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

29 Aléjame de la senda de la iniquidad, y hazme la gracia de que viva según tu Ley.

30 Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.

30 Escogido he el camino de la verdad: tengo siempre presentes tus juicios,

31 Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.

31 Me he apoyado, Señor, en los testimonios de tu Ley: no permitas que me vea confundido.

32 Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

32 Corrí gozoso por el camino de tus mandamientos, cuando tú ensanchaste mi corazón.

33 He. Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.

33 He. Dame, oh Señor, por norma el camino de tus justísimos mandamientos; é iré siempre por él.

34 Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

34 Dame inteligencia; y estudiaré atentamente tu Ley, y la observaré con todo mi corazón.

35 Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

35 Guíame por la senda de tus preceptos: pues ésa es la que deseo.

36 Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

36 Inclina mi corazón á tus testimonios; y no le dejes ir en pos de la codicia.

37 Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.

37 Aparta mis ojos para que no miren la vanidad; haz que viva siguiendo tu camino ó ley santa.

38 Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

38 Haz que tu siervo se afirme en tu palabra, por medio de tu santo temor.

39 Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.

39 Aparta de mí el oprobio que yo he temido; pues que tus juicios son tan amables.

40 Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.

40 Mira como estoy enamorado de tus santos mandamientos: hazme vivir conforme á tu justicia.

41 Vau. Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.

41 Vau. Y venga, oh Señor, sobre mí tu misericordia; venga á mí tu salvación, según tu promesa.

42 Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

42 Y daré por respuesta á los que me zahieren, que tengo puesta mi esperanza en tus promesas.

43 Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.

43 Y nunca quites de mi boca la palabra de la verdad: ya que tanto he confiado en tus promesas.

44 Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.

44 Con eso observaré siempre tu Ley, para siempre y por siglos de siglos.

45 Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

45 Yo caminaré con libertad y sosiego: porque busqué tus mandamientos.

46 Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

46 Y hablaré de tus testimonios delante de los reyes, y no me avergonzaré de ellos.

47 Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.

47 Y me recrearé en tus preceptos, objeto de mi amor.

48 Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.

48 Y alzaré mis manos hacia tus mandamientos, que he amado siempre; y meditaré tus justas disposiciones.

49 Zain. Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

49 Zain. Acuérdate de la promesa que hiciste á tu siervo, con que me diste esperanza,

50 Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

50 Ella me consoló en medio de mi humillación; y tu palabra me dió la vida.

51 Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.

51 Los soberbios me escarnecían hasta el extremo; pero yo no por eso me separé de tu Ley.

52 Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.

52 Acordéme, oh Señor, de tus eternos juicios, y quedé consolado.

53 Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

53 Desmayé de dolor, por causa de los pecadores que abandonaban tu Ley.

54 Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.

54 En el lugar de mi destierro eran tus justísimos mandamientos el asunto de mis cánticos.

55 Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

55 Durante la noche me acordaba de invocar tu Nombre, oh Señor; y así guardaba exactamente tu Ley.

56 Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.

56 Esto pasó en mí, porque yo procuraba observar bien tus justísimos decretos.

57 Heth. Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

57 Het. Yo dije: ¡Oh Señor!, mi porción de herencia es el guardar tu santa Ley.

58 Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.

58 Tu favor he implorado de todo mi corazón: apiádate de mí, según tu promesa.

59 Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

59 He examinado mi vida, y enderezado mis pasos á la observancia de tus mandamientos.

60 Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

60 Resuelto estoy, y nadie me arredrará de cumplir tus preceptos.

61 Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

61 Los lazos de los pecadores me rodean por todas partes; mas yo no me olvido de tu Ley.

62 Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.

62 A media noche me levantaba á tributarte gracias por tus juicios llenos de justicia.

63 Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

63 Yo entro á la parte, ó tengo sociedad con todos los que te temen y observan tus mandamientos.

64 Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.

64 Llena está la tierra, oh Señor, de tus piedades. Amaéstrame en tus justísimos preceptos.

65 Teth. Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

65 Teth. Usado has de bondad, oh Señor, con este tu siervo, según tu promesa.

66 Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

66 Enséñame la bondad, la doctrina y la sabiduría; pues que he creido tus preceptos.

67 Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.

67 Antes de ser yo humillado, pequé; mas ahora obedezco ya tu palabra.

68 Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.

68 Eres, oh Señor, infinitamente bueno: instrúyeme, pues, por tu bondad, en tus justísimas disposiciones.

69 Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

69 Los soberbios han forjado mil calumnias contra mí; pero yo con todo mi corazón guardaré tus mandamientos.

70 Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.

70 Encrasóse su corazón como sebo ó leche cuajada; mas yo me ocupo en meditar tu santa Ley.

71 Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.

71 Bien me está que me hayas humillado; para que así aprenda tus justísimos preceptos.

72 Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

72 Mejor es para mí la Ley que salió de tu boca, que millones de oro y plata.

73 Jod. Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.

73 Jod. Tus manos, Señor, me hicieron, y me formaron; dame el don de entendimiento, y aprenderé tus mandamientos.

74 Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.

74 Veránme los que te temen, y se llenarán de gozo, porque puse toda mi esperanza en tus palabras.

75 Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

75 Conocido hé, Señor, que tus juicios son justísimos; y conforme á tu verdad me has humillado.

76 Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

76 Venga, pues, la misericordia tuya á consolarme, según la palabra que diste á tu siervo.

77 Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

77 Vengan sobre mí tus piedades, y viviré; puesto que tu Ley es mi dulce meditación.

78 Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.

78 Confundidos sean los soberbios, por los inicuos atentados que han cometido contra mí: entretanto yo meditaré tus mandamientos.

79 Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

79 Reúnanse conmigo los que te temen, y los que conocen tus sagrados testimonios.

80 Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.

80 Haz que mi corazón se conserve puro en la práctica de tus mandamientos, para que yo no quede confundido.

81 Caph. Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

81 Caf. Desfallece mi alma, suspirando por la salud que de tí viene; mas yo siempre he esperado firmemente en tu palabra.

82 Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?

82 Desfallecieron mis ojos de tanto esperar tu promesa. ¿Cuándo será, Señor, decía yo, que me consolarás?

83 Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.

83 Porque me he quedado seco y árido, como un odre expuesto á la escarcha; mas con todo, no me he olvidado de tus justísimos preceptos.

84 Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?

84 Oh Señor, ¿cuántos son los días de tu siervo? ¿Cuándo harás justicia de mis perseguidores?

85 Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

85 Contáronme los impíos fábulas y fruslerías: ¡cuán diferente es todo esto de tu santa Ley!

86 Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.

86 Todos tus preceptos son la verdad pura. Me han perseguido injustamente: socórreme tú, oh Señor.

87 Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.

87 Poco faltó que no dieran conmigo en tierra; pero yo no abandoné jamás tus preceptos.

88 Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

88 Vivifícame, oh Señor, según tu misericordia; y observaré los mandamientos salidos de tu Divina boca.

89 Lamed. In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.

89 Lamed. Eternamente, oh Señor, permanece en los cielos tu palabra.

90 In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.

90 Tu verdad durará de generación en generación. Tú fundaste la tierra, y ella subsiste.

91 Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

91 En virtud de tu ordenación continúa el curso de los días: pues todas las cosas te sirven.

92 Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

92 A no haber sido tu Ley el objeto de mi meditación, hubiera sin duda perecido en mi angustia.

93 In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

93 Nunca jamás olvidaré tus justísimas instituciones; pues me diste en ellas la vida.

94 Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.

94 Tuyo soy yo, Señor, sálvame: pues que he investigado con ansia tus mandamientos.

95 Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.

95 Estuvieron los pecadores á la mira de mí para perderme: yo me dediqué entonces á estudiar tus Divinos oráculos.

96 Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

96 Tengo visto el fin de lo más perfecto y cumplido: solo tu Ley no tiene ningún término ni medida.

97 Mem. Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.

97 Mem. ¡Cuán amable me es tu Ley, oh Señor! Todo el día es materia de mi meditación.

98 Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.

98 Con tu mandamiento ó Ley Divina me hiciste superior en prudencia á mis enemigos; porque le tengo perennemente ante mis ojos.

99 Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

99 He comprendido yo más que todos mis maestros; porque tus mandamientos son mi meditación continua.

100 Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.

100 Alcancé más que los ancianos; porque he ido investigando tus preceptos.

101 Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

101 Desvié mis pies de todo mal camino; para obedecer tus palabras.

102 A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

102 De tus estatutos no me he desviado; porque tú me lo prescribiste por Ley.

103 Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.

103 ¡Oh cuán dulces son á mi paladar tus palabras! más que la miel á mi boca.

104 A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

104 De tus mandamientos saqué gran caudal de ciencia: por eso aborrezco toda senda de iniquidad.

105 Nun. Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

105 Nun. Antorcha para mis pies es tu palabra, y luz para mis sendas,

106 Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.

106 Juré, y ratifiqué el observar tus justísimos decretos.

107 Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.

107 Abatido he sido, Señor, en gran manera: vivifícame según tu promesa.

108 Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.

108 Recibe, oh Señor, con agrado los espontáneos sacrificios de alabanza que te ofrecen mis labios; y enséñame tus juicios,

109 Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

109 Tengo siempre mi alma en la mano, ó en un hilo; pero yo no me olvidé de tu Ley.

110 Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

110 Tendiéronme lazos los pecadores; pero yo no salí del camino de tus mandamientos.

111 Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

111 He adquirido los testimonios de tu Ley, para que sean eternamente mi patrimonio; pues son ellos la alegría de mi corazón.

112 Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.

112 Incliné mi corazón á la práctica perpetua de tus justísimos mandamientos, por la esperanza del galardón.

113 Samech. Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

113 Samech. Aborrecí los impíos; y amé tu santa Ley.

114 Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

114 Tú eres, Señor, mi auxilio y amparo, y en tu palabra tengo puesta toda mi esperanza.

115 Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

115 Retiraos de mí, malignos; yo me ocuparé en estudiar los mandamientos de mi Dios.

116 Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

116 Acógeme, Señor, según tu promesa, y haz que yo viva, y no permitas que quede burlada mi esperanza.

117 Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.

117 Ayúdame, y seré salvo, y meditaré continuamente tus justos decretos.

118 Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.

118 Miraste con desprecio todos aquellos que se desvían de tus preceptos; porque injusto es su modo de pensar.

119 Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.

119 Reputado he por prevaricadores á todos los pecadores de la tierra: por eso amé tus testimonios.

120 Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.

120 Traspasa con tu santo temor mis carnes: pues tus juicios me han llenado de espanto.

121 Ain. Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.

121 Ain. Ejercido he la rectitud y la justicia: no me abandones en poder de mis calumniadores.

122 Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.

122 Da la mano á tu siervo para obrar el bien: no me opriman con calumnias los soberbios.

123 Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.

123 Desfallecieron mis ojos, esperando me viniera de tí la salvación, y el cumplimiento de tu palabra.

124 Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.

124 Trata á tu siervo conforme tu misericordia, y enséñame tus justísimos decretos.

125 Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

125 Siervo tuyo soy yo; dame inteligencia, para que comprenda tus preceptos.

126 Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.

126 Tiempo es, oh Señor, de obrar con rigor: los soberbios han echado por el suelo tu Ley.

127 Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

127 Por lo mismo he amado tus mandamientos más que el oro y los topacios.

128 Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.

128 Por eso me encaminé por la senda de todos tus preceptos, y he detestado todos los caminos de la iniquidad.

129 Phe. Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.

129 Fe. Admirables son tus testimonios: por eso los ha observado exactamente mi alma.

130 Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

130 La explicación de tus palabras ilumina y da inteligencia á los pequeñuelos.

131 Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.

131 Abrí mi boca, y respiré; porque estaba anhelando en pos de tus mandamientos.

132 Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.

132 Vuelve hacia mi tus ojos, y mírame con piedad, según sueles hacerlo con los que aman tu Nombre.

133 Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.

133 Endereza mis pasos según la norma de tus palabras, y haz que no reine en mí injusticia ninguna.

134 Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

134 Líbrame de las calumnias de los hombres, para que yo cumpla tus mandamientos.

135 Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.

135 Haz brillar sobre tu siervo la luz de tu Divino rostro; y enséñame tus justísimos decretos.

136 Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

136 Arroyos de lágrimas han derramado mis ojos; por no haber observado tu santa Ley.

137 Sade. Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.

137 Sade. Justo eres, oh Señor, y rectos son tus juicios.

138 Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

138 Recomendaste estrechamente la observancia de tus preceptos, que son la misma justicia y verdad.

139 Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

139 Mi zelo me ha hecho consumir de dolor; porque mis enemigos se han olvidado de tus palabras.

140 Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

140 Acendrada en extremo es tu palabra; y está tu siervo enamorado de ella.

141 Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.

141 Pequeñuelo soy yo, y de poca estima: mas no he puesto en olvido tus justísimos oráculos.

142 Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.

142 Tu justicia es eterna justicia, y tu Ley la verdad misma.

143 Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.

143 Sorprendiéronme las tribulaciones y angustias: tus mandamientos son mi dulce meditación.

144 Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.

144 Llenos están de eterna justicia los testimonios de tu Ley: dame la inteligencia de ellos, y tendré vida.

145 Coph. Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.

145 Coph. Clamé de todo mi corazón: Escúchame, oh Señor, y haz que yo vaya en pos de tus justísimos preceptos.

146 Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.

146 A tí clamé diciendo: Sálvame de la tentación, para que yo observe tus mandamientos.

147 Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.

147 Me anticipé y clamé muy de mañana: porque esperé firmemente en tus palabras.

148 Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

148 Antes de amanecer dirigiéronse hacia tí mis ojos para meditar tu Ley.

149 Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.

149 Escucha, Señor, mi voz según tu misericordia; y vivifícame conforme lo has prometido.

150 Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.

150 Arrimáronse á la iniquidad mis perseguidores, y alejáronse de tu Ley.

151 Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.

151 Cerca estás de mí, oh Señor; y todos tus caminos son la verdad misma.

152 Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.

152 Desde el principio conocí que has establecido tus preceptos para que subsistan eternamente.

153 Res. Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

153 Res. Mira, Señor, mi abatimiento, y líbrame; pues no me he olvidado de tu Ley.

154 Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.

154 Sentencia tú mi causa, y libértame: por respeto á tu palabra vuélveme la vida.

155 Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.

155 Lejos está de los pecadores la salvación; porque no han cuidado de obedecer tus justísimos preceptos.

156 Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.

156 Tus misericordias, Señor, son muchas: vivifícame según tu promesa.

157 Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.

157 Muchos son los que me persiguen y atribulan; pero yo no me he desviado de tus mandamientos.

158 Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

158 Veíalos prevaricar, y me consumía de dolor; al ver que no hacían caso de tus palabras.

159 Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.

159 Mira, oh Señor, cuanto he amado tus mandamientos: por tu misericordia otórgame la vida.

160 Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.

160 El principio ó suma de tus palabras es la verdad: eternas son todas las disposiciones ó promesas de tu justicia.

161 Sin. Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

161 Sin. Sin causa ninguna me han perseguido los príncipes; mas mi corazón ha temido siempre tus palabras.

162 Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

162 Alegrarme he en tus promesas; como quien halla en ellas ricos despojos.

163 Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

163 Aborrecí la injusticia, la detesté; y he amado tu santa Ley.

164 Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.

164 Siete veces al día te tributé alabanzas por los oráculos de tu justicia.

165 Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

165 Gozan de suma paz los amadores de tu Ley; sin que hallen tropiezo alguno.

166 Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

166 Yo esperaba, Señor, la salud que de tí viene; y entre tanto amaba tus mandamientos.

167 Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

167 Mi alma ha guardado tus preceptos, y los ha amado ardientemente.

168 Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

168 He observado tus mandamientos y sagrados testimonios; porque sabía que todas mis acciones están presentes á tus ojos.

169 Thau. Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.

169 Thau. Lleguen, oh Señor, á tu presencia mis plegarias: conforme á tu promesa dame el don de entendimiento.

170 Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.

170 Penetren mis ruegos hasta llegar ante tu acatamiento: líbrame del mal, según tu palabra.

171 Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.

171 Rebosarán mis labios en himnos de alabanza, cuando tú me habrás enseñado tus justísimos oráculos.

172 Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.

172 Mi lengua anunciará tu palabra; porque todos tus preceptos son la misma equidad.

173 Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

173 Extiende tu mano para salvarme; pues yo he preferido á todo tus mandamientos.

174 Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

174 Oh Señor, ardientemente he deseado la salud que de tí viene, y tu Ley es el objeto continuo de mi meditación.

175 Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.

175 Vivirá mi alma, y te alabará; y tus juicios serán mi apoyo y defensa.

176 Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.

176 He andado errante como una oveja descarriada: ven á buscar á tu siervo, porque no me he olvidado, oh Señor, de tus mandamientos.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.