La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 38 (37 en la Vulgata): Domine, ne in furore, el tercer salmo penitencial

El salmo 38 de las Biblias modernas es el salmo 37 de la Vulgata, el *Domine, ne in furore tuo arguas me*: el tercero de los siete salmos penitenciales, oración de un pecador enfermo y abandonado que confiesa su culpa y espera solo en Dios. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat, traducido de la Vulgata, con el latín al lado; la guía explica su significado, su lectura cristiana como salmo de la Pasión, su lugar en los Maitines del martes y del Viernes Santo, y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 37 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 36.

Idioma

1 Psalmus David, in rememorationem de sabbato.

1 SALMO DE DAVID PARA RECUERDO; EN SÁBADO.

2 Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me :

2 Oh Señor, no me reprendas en medio de tu saña; ni en medio de tu cólera me castigues:

3 quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.

3 Porque se me han enclavado tus saetas, y has cargado sobre mí tu mano,

4 Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :

4 No hay parte sana en todo mi cuerpo, á causa de tu indignación: se me estremecen los huesos cuando considero mis pecados.

5 quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.

5 Porque mis maldades sobrepujan por encima de mi cabeza; y como una carga pesada me tienen agobiado.

6 Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.

6 Enconáronse y corrompiéronse mis llagas, á causa de mi necedad.

7 Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ; tota die contristatus ingrediebar.

7 Estoy hecho una miseria y encorvado hasta el suelo: ando todo el día cubierto de tristeza.

8 Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.

8 Porque mis entrañas están llenas de ardor, y no hay en mi cuerpo parte sana.

9 Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ; rugiebam a gemitu cordis mei.

9 Afligido estoy y abatido en extremo: la fuerza de los gemidos de mi corazón me hace prorrumpir en alaridos.

10 Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.

10 Oh Señor, bien ves todos mis deseos, y no se te ocultan mis gemidos,

11 Cor meum conturbatum est ; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.

11 Mi corazón está conturbado; he perdido mis fuerzas; y hasta la misma luz de mis ojos me ha faltado ya.

12 Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ; et qui juxta me erant, de longe steterunt : et vim faciebant qui quærebant animam meam.

12 Mis amigos y mis deudos arrimáronse y apostáronse contra mí; y mis allegados se pararon á lo lejos. Entretanto aquellos que procuraban mi muerte, hacian todos sus esfuerzos;

13 Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.

13 —y los que anhelaban el dañarme, hablaban mil sandeces; y estaban todo el día maquinando engaños.

14 Ego autem, tamquam surdus, non audiebam ; et sicut mutus non aperiens os suum.

14 Pero yo, como si fuera sordo, no los escuchaba: y estaba como mudo, sin abrir la boca.

15 Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.

15 Y me hice como quien nada oye, ni tiene palabras con que replicar.

16 Quoniam in te, Domine, speravi ; tu exaudies me, Domine Deus meus.

16 Porque en tí tengo puesta, Señor, mi esperanza: tú me oirás, oh Señor Dios mío.

17 Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei ; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.

17 Pues yo dije: No triunfen de mí mis enemigos; los cuales, cuando ven vacilantes mis pies, se vanaglorian contra mí.

18 Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.

18 Verdad es que yo estoy resignado para el castigo: y siempre tengo presente mi dolor.

19 Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.

19 Yo mismo confesaré mi iniquidad, y andaré siempre pensativo por causa de mi pecado.

20 Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me : et multiplicati sunt qui oderunt me inique.

20 Entretanto mis enemigos viven, y se han hecho más fuertes que yo; y hanse multiplicado los que me aborrecen injustamente.

21 Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.

21 Los que vuelven mal por bien murmuraban de mí, porque seguía la virtud.

22 Ne derelinquas me, Domine Deus meus ; ne discesseris a me.

22 ¡Ah! No me desampares, Señor Dios mío; no te apartes de mí:

23 Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ.

23 Acude prontamente á socorrerme, oh Señor Dios Salvador mío.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.