La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 39 (38 en la Vulgata): Dixi, custodiam, la brevedad de la vida

El salmo 39 de las Biblias modernas es el salmo 38 de la Vulgata, el *Dixi: Custodiam vias meas*: la meditación de un hombre que calla ante el sufrimiento, pide a Dios conocer su fin y se reconoce «advenedizo y peregrino» en la tierra. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica el silencio, la vanidad del hombre y la esperanza en Dios, el lugar del salmo en los Maitines de 1962 y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 38 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 37.

Idioma

1 In finem, ipsi Idithun. Canticum David.

1 PARA EL FIN, Á IDITÚN: CÁNTICO DE DAVID.

2 Dixi : Custodiam vias meas : ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam, cum consisteret peccator adversum me.

2 Dije yo en mi corazón: Velaré sobre mi conducta, para no pecar con mi lengua.— Ponía un candado en mi boca, cuando el pecador se presentaba contra mí.

3 Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ; et dolor meus renovatus est.

3 Enmudecí y humilléme, y me abstuve de responder aun cosas buenas; con lo cual se aumentó mi dolor.

4 Concaluit cor meum intra me ; et in meditatione mea exardescet ignis.

4 Sentí que se inflamaba mi corazón; y en mi meditación se encendían llamas de fuego.

5 Locutus sum in lingua mea : Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi.

5 Solté mi lengua diciendo: ¡Ah Señor! hazme conocer mi fin,—y cuál es el número de mis días, para que yo sepa lo que me resta de vida.

6 Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens.

6 Cierto que has señalado á mis días término corto; y que toda mi subsistencia es como nada ante tus ojos.—Verdaderamente que es la suma vanidad todo hombre viviente.

7 Verumtamen in imagine pertransit homo ; sed et frustra conturbatur : thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea.

7 En verdad que como una sombra pasa el hombre; y por eso se afana y agita en vano. —Atesora, y no sabe para quien allega todo aquello.

8 Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ? et substantia mea apud te est.

8 Ahora bien, ¿cuál es mi esperanza? ¿Por ventura no eres tú, oh Señor, en quien está todo mi bien?

9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me : opprobrium insipienti dedisti me.

9 Líbrame de todas mis iniquidades: tú me hiciste objeto de los ultrajes del insensato.

10 Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti ;

10 Enmudecí, y no abrí mi boca, porque todo lo hacías tú.

11 amove a me plagas tuas.

11 Señor, levanta de sobre mí tu azote.

12 A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus : propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus : verumtamen vane conturbatur omnis homo.

12 A los recios golpes de tu mano, yo desfallecí cuando me corregías: por el pecado castigaste tú al hombre;—é hiciste que su vida se consumiese como araña. Ciertamente que en vano se conturba y agita el hombre.

13 Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei.

13 Oye, Señor, mi oración, y mi súplica: atiende á mis lágrimas:—no guardes silencio; puesto que yo soy delante de tí á manera de un advenedizo y peregrino, como todos mis padres.

14 Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero.

14 Afloja un poco conmigo, y déjame respirar, antes que yo parta y deje de existir,

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.