La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 40 (39 en la Vulgata): Exspectans exspectavi, el «Aquí estoy» de Cristo

El salmo 40 de las Biblias modernas es el salmo 39 de la Vulgata, el *Exspectans exspectavi Dominum*: la acción de gracias de quien esperó con paciencia y fue sacado del cieno, seguida de una súplica en la prueba. La carta a los Hebreos pone sus palabras en labios de Cristo al entrar en el mundo. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat con el latín al lado, versículo por versículo; esta guía explica su sentido, su lugar en la liturgia de 1962 y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 39 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 38.

Idioma

1 In finem. Psalmus ipsi David.

1 PARA EL FIN; SALMO DEL MISMO DAVID.

2 Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.

2 Con ansia suma estuve aguardando al Señor, y por fin inclinó á mí sus oídos,

3 Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.

3 Y escuchó benignamente mis súplicas, Y sacóme del lago de la miseria y del inmundo cieno.—Y asentó mis pies sobre piedra, dando firmeza á mis pasos.

4 Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.

4 Púsome en la boca un cántico nuevo, un cántico en loor de nuestro Dios.—Verán esto muchos, temerán al Señor, y pondrán en él su esperanza.

5 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.

5 Bienaventurado el hombre cuya esperanza toda es el nombre del Señor, y que no volvió sus ojos hacia la vanidad y á las necedades engañosas.

6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua ; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum : multiplicati sunt super numerum.

6 Muchas son las maravillas que has obrado, oh Señor Dios mío; y no hay quien pueda asemejarse á tí en tus designios.—Púseme yo á referirlos y anunciarlos: exceden todo guarismo.

7 Sacrificium et oblationem noluisti ; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti ;

7 Tú no has querido sacrificios ni oblaciones; pero me has dado oídos perfectos.— Tampoco pediste holocausto ni víctima por el pecado:

8 tunc dixi : Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,

8 Yo entonces dije: Aquí estoy: Yo vengo —(conforme está escrito de mí al frente del libro de la ley)

9 ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.

9 para cumplir tu voluntad. Eso he deseado siempre, oh Dios mío; y tengo tu Ley en medio de mi corazón.

10 Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna ; ecce labia mea non prohibebo : Domine, tu scisti.

10 He anunciado tu justicia en una iglesia ó asamblea grande; no tendré jamás cerrados mis labios: Señor, tú lo sabes.

11 Justitiam tuam non abscondi in corde meo ; veritatem tuam et salutare tuum dixi ; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.

11 No he tenido escondida tu justicia en mi corazón: publiqué tu verdad y la salvación que de tí viene.—No oculté tu misericordia y tu verdad á la numerosa congregación.

12 Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me ; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.

12 Pero tú, Señor, no alejes de mí tus piedades: tu misericordia y tu fidelidad me han amparado en todo trance.

13 Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus ; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.

13 Porque me hallo cercado de males sin número; sorprendiéronme mis pecados, y no pude distinguirlos bien: — multiplicáronse más que los cabellos de mi cabeza; y mi corazón ha desmayado.

14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me ; Domine, ad adjuvandum me respice.

14 ¡Oh! plegue á tí, Señor, el librarme; vuelve hácia mí tus ojos para socorrerme.

15 Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam ; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.

15 Queden de una vez confundidos y avergonzados cuantos buscan cómo quitarme la vida: —vuélvanse atrás llenos de confusión los que mi mal desean.

16 Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi : Euge, euge !

16 Sufran luego la ignominia que merecen aquellos que me dicen: Ea, ea.

17 Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te ; et dicant semper : Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

17 Regocíjense en tí, y salten de gozo todos los que te siguen: y aquellos que aman á tu Salvador digan siempre: Glorificado sea el Señor.

18 Ego autem mendicus sum et pauper ; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es ; Deus meus, ne tardaveris.

18 Yo por mí soy un mendigo y desvalido; pero el Señor tiene cuidado de mí.— Tú eres, oh Señor, mi valedor y protector. No tardes, Dios mío.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.