La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 44 (43 en la Vulgata): Deus, auribus nostris, el lamento del pueblo fiel

El salmo 44 de las Biblias modernas es el salmo 43 de la Vulgata, el *Deus, auribus nostris audivimus*: «Nosotros, oh Dios, hemos oido por nuestros propios oídos». Es el lamento de un pueblo vencido que se mantiene fiel, con el grito «Levántate, oh Señor, ¿por qué haces como que duermes?», que san Pablo aplicó a los mártires. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat con el latín en paralelo; la guía explica su sentido, su lectura cristiana, su uso en la liturgia de 1962 y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 43 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 42.

Idioma

1 In finem. Filiis Core ad intellectum.

1 PARA EL FIN Á LOS HIJOS DE CORÉ: SALMO DE INTELIGENCIA.

2 Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.

2 Nosotros, oh Dios, hemos oido por nuestros propios oídos, nuestros padres nos han contado—las obras que tú hiciste en sus días y en los tiempos antiguos.

3 Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos ; afflixisti populos, et expulisti eos.

3 Tu mano extirpó de esta tierra las naciones, y los plantaste á ellos: tú abatiste aquellos pueblos, y los expeliste.

4 Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos : sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.

4 Porque no conquistaron este país con su espada, ni fué su brazo el que los salvó; — sino tu diestra y tu brazo, y la luz dimanada de tu rostro: porque te complaciste en ellos.

5 Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.

5 Tú eres, tú mismo el Rey mío y mi Dios: tú que decretas las victorias de Jacob.

6 In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.

6 Con tu ayuda arrojaremos al aire y voltearemos á nuestros enemigos, y en tu Nombre despreciaremos á los que se levantan contra nosotros.

7 Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me :

7 Que no he de confiar yo en mi arco, ni me ha de salvar mi espada:

8 salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.

8 Pues tú nos salvaste de los que nos afligían, y tú confundiste á los que nos odiaban.

9 In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.

9 En Dios nos gloriaremos todo el día, y tu Nombre alabaremos para siempre.

10 Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.

10 Mas ahora nos has desechado y cubierto de confusión: y ya no sales, oh Dios, á la frente de nuestros ejércitos.

11 Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.

11 Nos hiciste volver las espaldas á nuestros enemigos; y que fuésemos presa de los que nos aborrecen.

12 Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.

12 Entregástenos como ovejas para el matadero, y nos has dispersado entre las naciones.

13 Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.

13 Has vendido á tu pueblo de balde: y no hubo concurrencia en su mercado ó venta.

14 Posuisti nos opprobrium vicinis nostris ; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.

14 Hasnos hecho objeto de oprobio para nuestros vecinos, la mofa y el escarnio de los que nos rodean:

15 Posuisti nos in similitudinem gentibus ; commotionem capitis in populis.

15 Has hecho que seamos la fábula de las naciones y el ludibrio de los pueblos.

16 Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me :

16 Todo el día tengo delante de los ojos mi ignominia, y está mi rostro cubierto de confusión,

17 a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.

17 oyendo la voz del que me zahiere y llena de vituperios, y viendo triunfante á mi enemigo y perseguidor.

18 Hæc omnia venerunt super nos ; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.

18 Todas estas cosas nos han sobrevenido; mas no por eso nos hemos olvidado de tí, ni hemos cometido iniquidad contra tu alianza.

19 Et non recessit retro cor nostrum ; et declinasti semitas nostras a via tua :

19 No se ha rebelado nuestro corazón: ni has permitido que se desviasen de tu senda nuestros pasos;

20 quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.

20 aunque nos humillabas en un lugar de aflicción, donde nos cubría una sombra de muerte.

21 Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,

21 Si nos hemos olvidado del Nombre de nuestro Dios, y si extendimos las manos hacia un Dios extraño,

22 nonne Deus requiret ista ? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die ; æstimati sumus sicut oves occisionis.

22 ¿Por ventura Dios no nos ha de pedir cuenta de tales cosas? Porque él conoce los secretos del corazón— El hecho es, que por amor de tí estamos todos los días destinados á la muerte: somos reputados como ovejas para el matadero.

23 Exsurge ; quare obdormis, Domine ? exsurge, et ne repellas in finem.

23 Levántate, oh Señor, ¿por qué haces como que duermes? levántate, y no nos desampares para siempre.

24 Quare faciem tuam avertis ? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ ?

24 ¿Cómo es que retiras de nosotros tu rostro, y te olvidas de nuestra miseria y tribulación?

25 Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra ; conglutinatus est in terra venter noster.

25 Porque nuestra alma está humillada hasta el polvo: y estamos postrados en tierra, pegado nuestro pecho al suelo.

26 Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.

26 Levántate, oh Señor, socórrenos; y redímenos por amor de tu Nombre.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.