La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 66 (65 en la Vulgata): Jubilate Deo, omnis terra, el salmo de la resurrección

El salmo 66 de las Biblias modernas es el salmo 65 de la Vulgata, el *Jubilate Deo, omnis terra*: una invitación a toda la tierra a alabar a Dios por sus obras, que la Vulgata titula «cántico de la resurrección» y que la Iglesia canta sobre todo en el tiempo pascual. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat, traducido de la Vulgata, con el latín al lado; la guía explica su significado, su lectura cristiana, su lugar en las Misas después de Pascua y en los Maitines del jueves, y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 65 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 64.

Idioma

1 In finem. Canticum psalmi resurrectionis. Jubilate Deo, omnis terra ;

1 PARA EL FIN: SALMO Y CÁNTICO DE LA RESURRECCIÓN. Moradores todos de la tierra, dirigid á Dios voces de júbilo:

2 psalmum dicite nomini ejus ; date gloriam laudi ejus.

2 Cantad salmos á su Nombre, tributadle gloriosas alabanzas.

3 Dicite Deo : Quam terribilia sunt opera tua, Domine ! in multitudine virtutis tuæ mentientur tibi inimici tui.

3 Decid á Dios: ¡Oh cuán estupendas son, Señor, tus obras! A la fuerza de tu gran poder reduciránse á la nada tus enemigos.

4 Omnis terra adoret te, et psallat tibi ; psalmum dicat nomini tuo.

4 Adórete toda la tierra, y te celebre; cante salmos á tu Nombre.

5 Venite, et videte opera Dei : terribilis in consiliis super filios hominum.

5 Venid á contemplar las obras de Dios, y cuán terribles son sus designios sobre los hijos de los hombres.

6 Qui convertit mare in aridam ; in flumine pertransibunt pede : ibi lætabimur in ipso.

6 El convirtió el mar en seca arena; pasaron el río á pie enjuto: allí nos alegramos en el Señor.

7 Qui dominatur in virtute sua in æternum ; oculi ejus super gentes respiciunt : qui exasperant non exaltentur in semetipsis.

7 El tiene por su poder un dominio eterno; sus ojos están fijos sobre las naciones: no se engrían en su interior los que le irritan,

8 Benedicite, gentes, Deum nostrum, et auditam facite vocem laudis ejus :

8 Bendecid, oh naciones, á nuestro Dios; y haced resonar las voces de su alabanza.

9 qui posuit animam meam ad vitam, et non dedit in commotionem pedes meos.

9 El ha vuelto á mi alma la vida, y no ha dejado resbalar mis pies.

10 Quoniam probasti nos, Deus ; igne nos examinasti, sicut examinatur argentum.

10 Bien que tú, oh Dios, has querido probarnos: nos has acrisolado al fuego como se acrisola la plata.

11 Induxisti nos in laqueum ; posuisti tribulationes in dorso nostro ;

11 Nos dejaste caer en el lazo: nos echaste las tribulaciones encima:

12 imposuisti homines super capita nostra. Transivimus per ignem et aquam, et eduxisti nos in refrigerium.

12 A yugo de hombres nos sujetaste.— Pasado hemos por el fuego y por el agua; mas nos has conducido á un lugar de refrigerio.

13 Introibo in domum tuam in holocaustis ; reddam tibi vota mea

13 Entraré en tu Templo á ofrecer holocaustos: y te cumpliré mis votos,

14 quæ distinxerunt labia mea : et locutum est os meum in tribulatione mea.

14 que claramente pronunciaron mis labios:—votos que salieron de mi boca en el tiempo de mi tribulación.

15 Holocausta medullata offeram tibi, cum incenso arietum ; offeram tibi boves cum hircis.

15 Ofrecerte hé pingües holocaustos, haciendo subir hacia tí el humo de los carneros sacrificados: te ofreceré bueyes y machos cabríos.

16 Venite, audite, et narrabo, omnes qui timetis Deum, quanta fecit animæ meæ.

16 Venid, y escuchad vosotros todos los que temeis á Dios, y os contaré cuán grandes cosas ha hecho el Señor por mi alma.

17 Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi sub lingua mea.

17 Al Señor invoqué con mi boca, y le he glorificado con mi lengua.

18 Iniquitatem si aspexi in corde meo, non exaudiet Dominus.

18 Si yo hubiera aprobado la iniquidad en mi corazón, no me escuchara el Señor.

19 Propterea exaudivit Deus, et attendit voci deprecationis meæ.

19 Por eso me ha oido Dios, y ha atendido á la voz de mis súplicas.

20 Benedictus Deus, qui non amovit orationem meam, et misericordiam suam a me.

20 Bendito sea Dios, que no desechó mi oración, ni retiró de mí su misericordia.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.