La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmos 9 y 10 (9 en la Vulgata): Confitebor tibi, Domine, el Dios que no olvida al pobre

Los salmos 9 y 10 de las Biblias modernas forman en la Vulgata un solo salmo, el 9, el *Confitebor tibi, Domine*: «A tí, oh Señor, tributaré gracias con todo mi corazón». Es la acción de gracias de un justo que ha visto caer a sus enemigos y, en su segunda mitad, el clamor del pobre ante el impío que dice que Dios no ve. Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat, traducido de la Vulgata, con el latín al lado, versículo por versículo; la guía explica su sentido, su lectura cristiana, su lugar en la liturgia de 1962 y cómo rezarlo.

Idioma

1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

1 PARA EL FIN: POR LOS OCULTOS ARCANOS DEL HIJO: SALMO DE DAVID.

2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.

2 A tí, oh Señor, tributaré gracias con todo mi corazón: contaré todas tus maravillas.

3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.

3 Me alegraré en tí y saltaré de gozo: cantaré himnos á tu Nombre, oh Dios Altísimo.

4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

4 Porque tú pusiste en fuga á mis enemigos; y quedarán debilitados, y perecerán delante de tí.

5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

5 Pues tú me has hecho justicia, y has tomado la defensa de mi causa: te has sentado sobre el trono, tú que juzgas según justicia.

6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

6 Has reprendido á las naciones, y pereció el impío: has borrado los nombres de los tales para siempre por los siglos de los siglos.

7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;

7 Quedan embotadas para siempre las espadas del enemigo, y has asolado sus ciudades. —Desvanecióse como el sonido su memoria:

8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,

8 Mas el Señor subsiste eternamente.—El preparó su trono para ejercer el juicio;

9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.

9 y él mismo es quien ha de juzgar con rectitud la redondez de la tierra; juzgará los pueblos con justicia.

10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

10 El Señor se ha hecho el amparo del pobre: socorriéndole oportunamente en la tribulación.

11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

11 Confien, pues, en tí, oh Dios mío, los que conocen y adoran tu Nombre: porque jamás has desamparado, Señor, á los que á tí recurren.

12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :

12 Cantad himnos al Señor que tiene su morada en el monte santo de Sión: anunciad entre las naciones sus proezas.

13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.

13 Porque vengando la sangre de sus siervos, ha hecho ver que se acuerda de ellos: no ha echado en olvido el clamor de los pobres.

14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,

14 Apiádate, Señor, de mí: mira el abatimiento á que me han reducido mis enemigos.

15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :

15 Tú que me sacas de las puertas de la muerte, para que publique todas tus alabanzas en las puertas de la hija de Sión.

16 exsultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

16 Manifestaré mi júbilo por haberme tú salvado: Las gentes que me perseguían han quedado sumidas en la perdición que habían preparado contra mí.—En el lazo mismo, que me tenían ocultamente armado, ha quedado preso su pie.

17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

17 Así se reconocerá que el Señor hace justicia; al ver que el pecador ha quedado preso en las obras ó lazos de sus propias manos.

18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

18 Serán arrojados al infierno los pecadores y todas esas gentes que viven olvidadas de Dios.

19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.

19 Que no estará para siempre olvidado el pobre: ni quedará para siempre frustrada la paciencia de los infelices.

20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.

20 Levántate, oh Señor: haz que no prevalezca el hombre malvado; sean juzgadas las gentes ante tu presencia.

21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

21 Establece, Señor, sobre ellas un legislador; para que conozcan que son hombres débiles y miserables.

22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

22 ¿Y por qué, oh Señor, te has retirado á lo lejos, y me has desamparado en el tiempo más crítico, en la tribulación?

23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

23 Mientras que el impío se ensoberbece, se requema el pobre; mas en fin, los impíos son cogidos en los mismos designios ó tramas que han urdido.

24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.

24 Por cuanto el pecador se jacta en los perversos deseos de su alma; y el inicuo se ve celebrado.

25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

25 Por lo mismo, orgulloso el pecador ha exasperado al Señor, y no le buscará según el exceso de su arrogancia.

26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.

26 Delante de él no hay Dios; y así sus procederes son siempre viciosos. Tus juicios, Señor, los ha apartado lejos de su vista, sólo piensa en dominar á todos sus enemigos.

27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

27 Pues él ha dicho en su corazón: Nunca jamás seré yo derrocado; viviré siempre libre de todo infortunio.

28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.

28 Está su boca llena de maldición y de amargura, y de dolo; debajo de su lengua opresión y dolor para el prójimo.

29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

29 Pónese al acecho, con los ricos, en sitios escondidos; para matar al inocente:

30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.

30 tiene siempre su vista fija contra el pobre; está acechando desde la emboscada, como un león desde su cueva. Acecha para echar sus garras sobre el pobre, para agarrar al pobre, atrayéndole dolosamente hacia sí.

31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

31 Le hará caer en su lazo; se agachará en tierra, y echarse ha encima de los pobres, luego que los haya apresado.

32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.

32 Porque él dijo en su corazón: Dios ya de nada se acuerda; ha vuelto su rostro para no ver jamás nada.

33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.

33 Levántate, pues, oh Señor Dios, alza tu poderosa mano; no te olvides de los pobres ó desvalidos.

34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.

34 ¿Por qué razón el impío ha irritado así á Dios? Es porque ha dicho en su corazón: Dios de nada se cuida.

35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.

35 Pero tú, Señor, lo estás viendo; tú consideras el afán y el dolor del oprimido; para entregar á los tales malvados al castigo de tus manos. A cargo tuyo está la tutela del pobre; tú eres el amparo del huérfano.

36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.

36 Quebranta el brazo del pecador y del maligno; y entonces se buscará el fruto de su pecado, y no se hallará nada.

37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.

37 Reinará el Señor eternamente y por los siglos de los siglos; vosotras, oh naciones impías, seréis extirpadas de su tierra.

38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :

38 Atendiste, oh Señor, al deseo de los pobres; prestaste benignos oídos á la rectitud de su corazón,

39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.

39 para hacer justicia al huérfano y al oprimido; á fin de que cese ya el hombre de gloriarse de su poder sobre la tierra.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.