La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 30 (29 en la Vulgata): Exaltabo te, Domine, «Trocaste, oh Dios, mi llanto en regocijo»

El salmo 30 de las Biblias modernas es el salmo 29 de la Vulgata, el *Exaltabo te, Domine*: la acción de gracias de un hombre que estuvo a las puertas de la muerte y fue sanado, con la frase célebre «Hasta la tarde durará el llanto, y al salir la aurora será la alegría». Aquí encontrará el texto completo de Torres Amat con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica el salmo, su lectura pascual, su lugar en el Breviario y la Misa de 1962 y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 29 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 28.

Idioma

1 Psalmus cantici, in dedicatione domus David.

1 SALMO DE DAVID, CANTADO EN LA DEDICACIÓN DE LA CASA DE DAVID.

2 Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec delectasti inimicos meos super me.

2 Te glorificaré, oh Señor, por haberte declarado protector mío, no dejando que mis enemigos se gozaran á costa de mí.

3 Domine Deus meus, clamavi ad te, et sanasti me.

3 Oh Señor Dios mío, yo clamé á tí, y me díste la salud.

4 Domine, eduxisti ab inferno animam meam ; salvasti me a descendentibus in lacum.

4 Tú sacaste, Señor, á mi alma del infierno ó sepulcro: Tú me salvaste, para que no cayera con los que descienden al profundo.

5 Psallite Domino, sancti ejus ; et confitemini memoriæ sanctitatis ejus.

5 Oh vosotros santos del Señor, cantadle himnos, y celebrad su memoria sacrosanta.

6 Quoniam ira in indignatione ejus, et vita in voluntate ejus : ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum lætitia.

6 Porque de su indignación procede el castigo; y de su buena voluntad pende la vida.—Hasta la tarde durará el llanto, y al salir la aurora será la alegría.

7 Ego autem dixi in abundantia mea : Non movebor in æternum.

7 En medio de mi prosperidad había yo dicho: No experimentaré nunca jamás mudanza alguna.

8 Domine, in voluntate tua præstitisti decori meo virtutem ; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus.

8 Oh Señor, tu buena voluntad es la que ha dado consistencia á mi floreciente estado. —Apartaste de mí tu rostro, y al instante fuí trastornado.

9 Ad te, Domine, clamabo, et ad Deum meum deprecabor.

9 A tí, oh Señor, clamaré, y á tí, Dios mío, dirigiré mis plegarias.

10 Quæ utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem ? numquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem tuam ?

10 ¿Qué utilidad te acarreará mi muerte, y el descender yo á la corrupción del sepulcro?—¿Acaso el polvo cantará tus alabanzas, ó anunciará tus verdades?

11 Audivit Dominus, et misertus est mei ; Dominus factus est adjutor meus.

11 Oyóme el Señor, y apiadóse de mí. Declaróse el Señor protector mío.

12 Convertisti planctum meum in gaudium mihi ; conscidisti saccum meum, et circumdedisti me lætitia :

12 Trocaste, oh Dios, mi llanto en regocijo, rasgaste mi cilicio, y me revestiste de gozo:

13 ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Domine Deus meus, in æternum confitebor tibi.

13 A fin de que sea mi gloria el cantar tus alabanzas, y nunca tenga yo penas. Oh Señor Dios mío, yo te alabaré eternamente.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.