La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Salmo 31 (30 en la Vulgata): In te, Domine, speravi, en tus manos encomiendo mi espíritu

El salmo 31 de las Biblias modernas es el salmo 30 de la Vulgata y de la liturgia, el *In te, Domine, speravi*, la oración de confianza que Jesús pronunció en la Cruz: «En tus manos encomiendo mi espíritu». En esta página encuentra el texto completo de Torres Amat, traducido de la Vulgata, con el latín al lado, versículo por versículo. La guía explica su sentido, su lectura cristiana, su lugar en Completas, en Sexta y en la Misa de 1962, y cómo rezarlo.

¿Busca el salmo 30 en la numeración de las Biblias traducidas del hebreo? Está aquí: Salmo 29.

Idioma

1 In finem. Psalmus David, pro extasi.

1 PARA EL FIN: SALMO DE DAVID, POR UN ÉXTASI Ó EXCESO DE PENA.

2 In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum : in justitia tua libera me.

2 Oh Señor, en tí tengo puesta mi esperanza: no quede yo para siempre confundido: sálvame, pues eres justo,

3 Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :

3 Dígnate escucharme: acude prontamente á librarme.—Sé para mí un Dios ó númen tutelar, y un alcázar de refugio para ponerme en salvo.

4 quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.

4 Porque tú eres mi fortaleza y mi asilo; y por honra de tu Nombre me guiarás y sustentarás.

5 Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.

5 Tú me sacarás del lazo que me tienen ocultamente armado, pues tú eres mi protector.

6 In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.

6 En tus manos encomiendo mi espíritu: tú me has redimido, oh Señor Dios de la verdad.

7 Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.

7 Tú aborreces á los que se pagan de supersticiones inútiles.—Mas yo tengo puesta en el Señor mi esperanza.

8 Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.

8 En tu misericordia me regocijaré, y saltaré de gozo.—Porque te dignaste volver los ojos á mi abatimiento, y sacaste de apuro á mi alma:

9 Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.

9 Ni me dejaste encerrado en manos del enemigo, sino que abriste ancho camino á mis pies.

10 Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.

10 Apiádate de mí, oh Señor, porque me veo atribulado. Mi vista, mi espíritu, mis entrañas se han conturbado por el pesar ó indignación.

11 Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.

11 Pues de puro dolor se va consumiendo mi vida, y mis años con tanto gemir.—Se ha debilitado mi vigor á causa de la miseria, y todos mis huesos se hallan trastornados.

12 Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.

12 He venido á ser el oprobio de todos mis enemigos, y principalmente de mis vecinos; y objeto de horror para mis conocidos.— Los que me veían, huían lejos de mí:

13 Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :

13 Fuí borrado de su corazón, y puesto en olvido como un muerto;—fuí considerado como un mueble inútil.

14 quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.

14 Porque yo oía los denuestos de muchos que estaban al rededor mío;—los cuales al conjurarse contra mí, trazaron entre ellos el quitarme la vida.

15 Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;

15 Pero yo, Señor, puse en tí mi esperanza: Y tú eres, dije yo, mi Dios:

16 in manibus tuis sortes meæ : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.

16 En tus manos está mi suerte.—Líbrame del poder de mis enemigos, y de aquellos que me persiguen.

17 Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.

17 Derrama sobre tu siervo la luz de tu rostro: sálvame por tu misericordia.

18 Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;

18 Oh Señor, no quede yo confundido, ya que te he invocado.—Queden, sí, avergonzados los impíos, y sean derribados al profundo.

19 muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.

19 Enmudezcan los labios fraudulentos, — que hablan inícuamente contra el justo, con soberbia y menosprecio.

20 Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !

20 ¡Oh cuán grande es, Señor, la abundancia de la dulzura que tienes reservada para los que te temen! —Tú la has comunicado abundantemente, á vista de los hijos de los hombres, á aquellos que tienen puesta en tí su esperanza.

21 Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.

21 Tú los esconderás donde está escondido tu rostro, preservándolos de los alborotos de los hombres.—Pondráslos en tu Tabernáculo, á cubierto de las lenguas maldicientes.

22 Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.

22 Bendito sea el Señor que ha ostentado maravillosamente su misericordia conmigo en la ciudad fortificada.

23 Ego autem dixi in excessu mentis meæ : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.

23 Yo, es verdad, que dije en un arrebato de mi genio: Arrojado me hallo de tu vista. —Por eso mismo te dignaste oir mi oración, mientras á tí clamaba.

24 Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.

24 Amad al Señor, santos suyos todos: porque el Señor inquirirá la verdad, y dará el pago bien cumplido á los que obran con soberbia.

25 Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.

25 Portaos varonilmente todos vosotros los que teneis puesta en el Señor vuestra esperanza, y tened buen ánimo.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.